Dion & Jorna Blog Bolivia

woensdag 01 april 2009

2009-04-01T12:37:00.000-07:00

Nee het is geen grapje, hier is de blog over de thuiskomst van Romey. We zijn zondag 29 maart 2009 om half 1 geland in het vlakke Nederland. Is wel even wennen hoor dat platte landschap na negen weken prachtige bergen om je heen. Maar het is fijn om weer thuis te zijn. In de aankomst hal stonden opa Jan en oma Greet samen met opa Sjoerd en oma Nanda op ons te wachten. En omdat Macky ook bij ons in het vliegtuig zat hadden wij de eer om ook opgewacht te worden door Arnold en kids. Maar laten we bij het begin beginnen..........

Daniel had ons op 28 maart om 07:15 opgehaald zodat wij niet al te lang hoefde te wachten op het vliegveld. Nadat alles ingecheckt was moesten we nog even belasting betalen en toen konden we de douane door. Dat ging super simpel en voor we het wisten zaten we in het vliegtuig op weg naar Santa Cruz waar Macky bij ons zou instappen. Romey vond het allemaal wel spannend maar gaf geen kik toen we de lucht ingingen of toen we weer daalden. Ze vond het wel leuk om uit het raam te kijken lekker bij papa op schoot. Het was een klein uurtje vliegen en toen waren wij er al. Toen we de poort uitkwamen stonden Macky en Ines al driftig te zwaaien en te roepen dat wij moesten opschieten. Er waren kopieen nodig van onze papieren en omdat Ines het vliegtuig naar La Paz moest halen was het van belang dat dit snel gebeurde. Nadat Ines Macky had verteld wat waar moest worden afgegeven en wie wat mocht inkijken namen wij afscheid van onze Madame Ines.

Vervolgens gingen we door naar de douane van Santa Cruz, nou dat hebben we geweten. Het begon allemaal lekker, de betreffende beamte nam wat documenten uit de map en toen konden wij door naar de paspoortcontrole nr.2. Daar werden alle paspoorten 3 x bekeken en ook Romey's identiteitskaart en paspoort werden doorgelicht, het leek goed te gaan toen de politieman aan het einde van de balie ook nog even wilde kijken. Onze ervaring met groene mannetjes was al niet zo goed en deze maakte het er niet beter op. Hij wilde dat wij de fotokopieen ook gingen legaliseren, hoezo alles is al gelegaliseerd als het inmiddels niet 3 x gelegaliseerd is (wat een stempels en zegels zitten er op die papieren....)Ondertussen had Macky Ines maar gebeld want deze groene kikker deed wel heel erg zijn best om moeilijk te doen. Dion moest de originele papieren maar laten zien maar die mochten ze onder geen beding houden daar hadden ze geen recht op. Dus Dion het hele pakket uit zijn tas gehaald en aan onze groene pennenlikker gegeven. Ondertussen was er een dame van Aerosur naast mij komen staan die in goed engels vroeg of ze misschien kon helpen. Wij de situatie uitgelegd en zij was er al snel klaar mee, uiteindelijk kregen we alles weer terug en konden we door naar de narcotica controle. Ach het was weer een gevuld half uurtje verspilde tijd maar we waren weer een stap dichterbij het vliegtuig.

De man van Narcotica had geen problemen met Romey en mij maar Dion stond bij een andere man en die wilde al onze paspoorten zien. Goed geen probleem hier zijn ze, kunnen we dan nu door????? Nee dus, ook deze meneer wilde even laten zien hoe gewichtig hij eigenlijk was en vroeg of Romey geadopteerd was, sorry wat???????? Lijkt mij vrij duidelijk dat ze dat is aangezien ze nu niet echt op Dion en mij lijkt...maar goed wat is dan het probleem? Nou dan wilde hij ook wel de papieren zien, goed om te voorkomen dat we weer een half uur konden gaan wachten nam ik de gok door te zeggen dat alles net door Immigratie was goedgekeurd. Hij begon nog wat te vragen maar daarvoor was gelukkig mijn Spaans niet toereikend en konden we alsnog doorlopen. Romey heeft dit alles gewoon doorlopen onder het genot van een snoepje en het handje klap van een andere Narcotica agent, ze heeft geen protestkik afgegeven.

Eindelijk was daar dan de gate en konden we gelijk doorlopen naar het vliegtuig. Nog eenmaal rondkijken naar het mooie Bolivia en toen was het tijd voor de 2e vuurdoop van Romey. Die heeft heerlijk tussen ons in gezeten op haar eigen stoel en vond het wel spannend (ze pakte wel steeds onze handen vast) maar genoot ook wel van het vliegen. Geen problemen met oren gelukkig dus dat ging prima, alleen met landen in Sao Paolo gaf ze aan dat haar oortje au deed maar dit was heel kort en eenmaal op de luchthaven hoorde wij haar niet meer. We hebben geprobeerd een upgrade te doen naar Business Class maar dat is helaas niet gelukt, het hele verhaal daarover bespaar ik jullie maar want dan wordt het een hele lange blog. Laten we het er maar op houden dat KLM geen punten scoorde hiermee.....

Na 4,5 uur wachten op de luchthaven was het eindelijk tijd voor de 11 uur durende vlucht naar Amsterdam. Wij waren heel benieuwd of Romey dat ook nog leuk zou vinden maar ze vond het prima, in tegenstelling tot een baby een paar rijen achter ons die bijna 6 uur heeft gejankt....ja daar wordt je als mede passagier ook niet blij van kan ik jullie melden. Maar goed onze dame is in slaap gevallen en heeft ruim 6 uur geslapen en de rest van de tijd heeft ze een beetje film gekeken in haar stoel en wat gehangen. Ze is de stoel niet af geweest en dat vind ik best knap want het is een beste zit....Wij hebben niet veel geslapen aangezien Romey nogal veel beweegt in haar slaap en zo ons dus iedere keer wakker schopte en draaide. Geeft niet ben al lang blij dat ze zo makkelijk door de vluchten heen kwam.

En uiteindelijk was daar dan de aankomst. Iedereen helemaal blij dat we er weer waren en Romey helemaal gelukkig want oma Greet en opa Jan hadden een knuffel Winnie de Pooh meegenomen en van opa Sjoerd en oma Nanda kreeg ze een mooie helium ballon met Pooh en zijn vriendjes erop. Nou dat kon niet meer stuk aangezien Pooh toch wel een favorietje is bij Romey. Opa Jan en oma Greet kregen ook gelijk een kusje en opa kon haar meteen bij de hand meenemen naar het restaurant om koffie te gaan drinken, ze keek gelukkig nog wel even om of wij het wel goed vonden dat is wel een pluspunt anders gaat ze zo met iedereen mee en dat is nu niet de bedoeling. Het is wel opvallend dat iedereen met wie wij geskyped hebben de afgelopen weken ook echt geen vreemde voor haar is ze herkent ze echt.

Na de koffie dan op naar huis waar de rest van de familie zou wachten. Daar was binnen alles mooi versierd en stonden de kinderen (kyvon, kelson, kenoa, maaike, ilse en renske) mooi op een rijtje buiten te wachten. Allemaal goed door hun mama en papa geinstrueerd dat ze zich niet gelijk op Romey mochten storten maar dat ze moesten afwachten wat Romey ging doen. Nou die ging tegen alle verwachtingen in gelijk alle kinderen een kusje geven. Ze stapte de auto uit, keek het rijtje eens aan en zei vervolgens: Hee (net alsof ze iedereen gelijk herkende) stapte op Renske af en begon een kusjes knuffel te geven. Zo ging ze ze allemaal af en wij stonden allemaal perplex toe te kijken. Ik had wel verwacht dat ze sociaal zou zijn maar dat ze gelijk zo goed wist dat dit goed was had ik niet verwacht. Je zag de grotere kinderen ook echt zo kijken van: ok mag ik nu wel terugkussen of niet??? want mama heeft gezegd dat ik rustig aan moest doen. Het was heel aandoenlijk om te zien.

Binnen was alles ROZE en gezellig overal kaarsjes aan en natuurlijk roze gebakjes..... De kinderen ontfermde zich gelijk over Romey die zich gelijk een prinsesje voelde en zich ook zo begon te gedragen....ze ging gek doen, waardoor ze de lachers op haar hand had en de andere kinderen vonden het helemaal geweldig. Natuurlijk waren er ook kadootjes voor haar en is ze echt schandalig verwend door iedereen, waarvoor nogmaals dank!!!!! Het was zo veel dat ze op een bepaald moment niet meer wist waar ze moest kijken. Het feest was helemaal af toen er een taartje met 3 kaarsjes kwam en iedereen lang zal zij leven begon te zingen........ze heeft haar verjaardag nog eens ruim over gedaan in Nederland.

Nadat iedereen weg was moesten de koffers uitgepakt worden en begon het fijne wassen van de hele stapel kleren. Nou is het wassen nog niet het ergste maar daarna is het strijken geblazen. Ondertussen maar een broodje ei gegeten en toen kwamen ome Roy, tante Joyce en Robin Jade en Maxime nog even langs. Weer gek doen en spelen en weer een kadootje, het kon niet op!!!!

Toen die weg waren kwam oom Iwan nog even spieken want dit moest overdag werken en kon niet eerder komen en ook die nam weer een kadootje mee, dus Romey wist niet hoe snel ze dat kadootje moest inpikken (je weet maar nooit of er iemand komt die het afpakt hahaha).

Na alle bezoeken nog maar even gauw in bad en daarna naar bed. Dat ging niet echt van een leien dakje, denk dat de hele vlucht, de aankomst en alle visite een beetje teveel van het goede was dus was het janken, janken en nog eens janken. Uiteindelijk na 2 uur huilen geblazen was het stil en was mama ook wel toe aan een borrel want ik kreeg haar maar niet stil. De volgend ochtend moesten we haar om 9 uur wakker maken omdat we naar Burgerzaken moesten om haar in te schrijven. Daar aangekomen kwam er weer een meterslang formulier wat moest worden ingevuld (NEE NIET WEER......) en kon het maximaal 4 weken duren voor ze helemaal geregistreerd was (4 weken????heb ik het verkeerde vliegtuig genomen?????ben toch in Nederland????ok we wachten wel) ze gingen proberen het sneller te doen (zou fijn zijn aangezien ik haar nu ook niet kan inschrijven bij de ziektekostenverzekeraar en meer van dat soort dingen) Daarna nog even boodschappen doen bij de AH, lekker hoor zo'n ruim gesorteerde supermarkt en toen was het tijd om papa naar het werk te brengen.

Gauw even spieken in de winkel en iedereen gedag zeggen en toen vlug weer naar huis want oma Greet zou nog even komen. Romey heeft heerlijk gespeeld met haar Nijntje Thee servies en wij hebben genoten van haar tijdens onze thee. Als eerste avondmaal had ik maar pasta bolognese gemaakt omdat ik wist dat ze dat lekker vind en het ging er ook prima in. Ze heeft lekker gegeten, ging zonder morren in bad maar toen het bed in zicht kwam was het weer janken geblazen. Weer 2 uur gezeten en vervolgens haar de hele nacht niet meer gehoord.

Dinsdag morgen zouden we even naar de winkel gaan om wat langer te blijven en iedereen even dag te zeggen. Romey vond het allemaal prima. Bloemen halen voor tante Boukje want die had 9 weken voor de post en het huis gezorgd en dat mocht Romey dan brengen. Tegen de tijd dat ze bij tante Boukje was moest mama dat maar afgeven maar dat mocht de pret niet drukken. Na het bezoek aan de winkel was het tijd voor een middagslaapje want ze viel zo wat om.......en ja hoor bed kwam in zicht en janken maar....gelukkig viel ze vlot in slaap en heeft ze heerlijk 2 uur geslapen en was ze er weer helemaal bij toen oma Nanda kwam. Lekker gespeeld en 's avonds ook zo maar een bord andijvie stamppot gegeten. Weliswaar met een klein beetje appelmoes er door maar het bord ging netjes leeg......... goed hoor het is toch heel ander eten!!!! Douchen en op naar bed.......en weer janken maar een stuk korter als de avonden ervoor.....we zaten om kwart over 8 aan de koffie dus dat viel mee.

Vannacht is ze even wakker geweest maar ik kon haar gelijk weer instoppen en laten doorslapen en daarna heb ik haar niet meer gehoord. De hele dag vandaag lekker gespeeld en even naar de Loods geweest om te kijken bij het nieuwe pand wat ze aan het bouwen zijn. Ook daar vond ze het helemaal leuk met iedereen en op de terugweg naar huis dacht ik dat ze mooi even in slaap zou vallen maar dat ging niet door. Toen ik zei: wil je even slapen, wil je naar bed wist ze niet hoe hard ze nee moest zeggen dus ze is de hele dag op geweest. Vanmiddag kwamen opa Jan en oma Greet nog even samen met mijn oma (Romey's overgrootoma ) en heeft ze ons allemaal voorzien van Nijntjes thee......daarna nog even boodschappen gedaan en toen we thuiskwamen wilde ze gelijk eten. Daar gaat ze ook om vragen net als om drinken dus dat is een goed teken (nee ze krijgt gewoon 3x per dag te eten dus doet dit niet omdat ze ondervoed is of zo.....) Vanavond zaten we net aan de kip kerrie toen oom Iwan, tante Nicole, kelson en kenoa even langskwamen om iets op te halen. Ondanks alle afleiding heeft ze goed gegeten en daarna is ze met Kenoa en Kelson gaan spelen (lief om te zien dat ze dan de hand van kenoa pakt om haar ergens heen te brengen) daarna nog even met allebei in de tuin rondgerend en toen gingen ze weer.

Wij hebben Romey daarna in bad gedaan en toen was het helaas voor haar weer bedtijd.......en ja weer huilen. Ze komt lachend de badkamer uit, mocht nog even mee naar beneden om tv te kijken en gaat jammerend weer naar boven omdat ze naar bed moet. Moet zeggen de weerstand wordt langzaam minder en het huilen met krokodillentranen duurt ook steeds korter. Ze blijft beter liggen en als het muziekpaardje aangaat is ze vrij vlot daarna zo moe van het huilen dat ze ophoud en in slaap valt........ ach het hoort erbij, er gebeurd iedere dag zo ontzettend veel en het grootste euvel is volgens ons dat zij boven slaapt en dat zij weet dat wij beneden liggen. Een stukje verder weg dus als dat het in het hotel was, maar ze zal er ongetwijfeld wel aan wennen.

Tot zo ver de blog van ons, dit is dan echt de laatste!!!! Iedereen bedankt voor het lezen en reageren en wie weet komt er ooit nog een 2e kindje bij en gaan we weer bloggen.......je weet het maar nooit

vrijdag 27 maart 2009

2009-03-27T18:35:00.000-07:00

Na een wat onrustige nacht vanmorgen Romey uit bed gehaald onder het "genot" van het lang zal ze leven van haar papa en mama. We hadden de slaapkamer versierd met ballonnen en dat was al helemaal goed voor haar, ze wist niet waar ze kijken moest van geluk. Toen ze ook nog een kadootje kreeg was het helemaal top!!!! Daarna naar beneden om lekker te ontbijten en toen was het tijd om de ambassade te bellen. Jose was wat vroeger gekomen zodat hij kon bellen aangezien ons Spaans het niet gaat redden als er een lang antwoord komt. Tot onze grote verbazing begrepen wij dat onze papieren klaar waren....hoezo klaar???? dit hadden we niet verwacht dus voor de zekerheid maar even gevraagd of het echt het LP was of niet??? Ook daar kon Jose beverstigend op antwoorden al keek hij ons aan wat is in hemelsnaam een LP???

Ok dus we gaan naar huis!!! Beetje ongeloof was er nog wel maar Jose had de telefoniste verteld dat wij er met 15 minuten aan zouden komen, dus hup tas mee, paspoorten mee (je weet maar nooit) en op naar de consul. Daar was alleen de technische man aanwezig maar die heeft ons de LP gegeven en wij moesten nog even op 2 kopieen onze namen handtekeningen en paspoortnummers invullen en klaar waren we. De hele stapel met gelegaliseerde en vertaalde documenten mochten we ook meenemen dus gauw wegwezen daar........

Gauw kadootjes voor Ines, Franck en Christine en Jose kopen en toen op naar het hotel. Omdat we nu echt alles hebben durfden we eindelijk onze ouders te bellen dat wij naar huis komen. Allemaal hartstikke blij natuurlijk (gelukkig maar anders kunnen we beter hier blijven hahahaha). Jose was ook blij voor ons maar heeft het er wel moeilijk mee dat wij gaan omdat we zoveel lol samen hebben. Hij begrijpt dat wij graag naar huis willen maar hij had ons graag nog even hier gehouden. Goed om even bij te komen maar even een cappuccino in de tuin bij het zwembad. Romey nog even zwemmen met haar nieuwe Winnie de Pooh bandjes (groot succes Pooh krijgt tijdens het zwemmen regelmatig een kusje) en daarna was het tijd om naar bed te gaan. Dan kon mama even de koffers pakken en Romey beetje bijslapen voor haar feestje. Nou vergeet het maar ik heb de hele trukendoos open gegooit maar madame ging niet slapen. Goed dan maar eruit en loop maar wat rond....

Inmiddels was het half 4 en toen wij beneden kwamen waren Annemaria, Annelies, Mijael en Ariel er al. Die hadden toch een berg kadootjes meegenomen dat was niet normaal meer. Dus met zijn 3en alles uitpakken en wij maar filmen en foto's maken. Daarna druppelde langzaam iedereen binnen, Franck en Christine, Sandra de advocate, Daniel de man van Ines, Peruaanse Christine en als laatst de familie van Jose. We hebben heerlijk gebarbequed Jose had echt super lekker vlees gehaald allen kon het hele weeshuis wel mee-eten zoveel was er nog over. Gelukkig was het weer ook mooi, Romey heeft zelfs nog even samen met mama, Annemaria en Ariel en Mijael gezwommen. Moet zeggen snap nu waarom de jongetjes zoveel moeite hebben met zwemles en de meiden er zo doorheen fietsen. Ze komen alledrie uit hetzelfde tehuis, hebben nooit gezwommen (althans bijna nooit) en Romey heeft binnen een ochtend door hoe het werkt en Ariel en Mijael zijn A.banger in het water en B. doen hun benen niet naar beneden waardoor ze of voorover kieperen of achter op hun rug terecht komen. Laten we zeggen dat daar nog wel wat werk inzit voordat die zwemmen zoals Romey nu doet. Die ging natuurlijk even imponeren door haar hoofd onder water te doen rondjes te draaien enz., hoezo ik ben jonger, ik versla jullie allebei!

Het was een gezellig verjaardagsfeestje en de vrouw van Jose had ook nog een mooie taart gemaakt met 3 kaarsjes en die heeft Romey netjes uitgeblazen nadat wij met zijn allen voor haar hadden gezongen. Heb wel het idee dat ze het leuk vond, of ze ook snapt dat ze jarig was ???????
Doet er niet toe het was leuk en we hebben op een leuke manier afscheid kunnen nemen van iedereen, op Ines na dan maar die zien we morgen in Santa Cruz wel net als Macky die met ons mee terug vliegt naar Nederland. Nu gauw naar bed want morgen worden we om 07:15 opgehaald door Daniel die ons naar het vliegveld brengt.

Wat ik graag nog even kwijt wil is het volgende: Ik snap dat iedereen reuze benieuwd is naar Romey en haar het liefst gelijk wil zien en wil knuffelen. Maar omdat het heel belangrijk is dat Romey de tijd krijgt om te wennen aan haar nieuwe leven en omgeving houden wij voorlopig nog even de deur op slot. Niet omdat we jullie niet willen laten genieten van deze dame maar omdat zij echt even tijd nodig heeft om te wennen. Wij hopen dat jullie hier begrip voor hebben en als Romey gewend is zijn jullie van harte welkom om haar te bezoeken. Ook dan kan het nog zo zijn dat Romey niet op schoot wil zitten of geknuffeld wil worden, laat haar dan maar gewoon gaan het komt vanzelf wel goed (Stel je eens voor dat mensen die je niet kent ineens aan jou gaan zitten en je willen kussen en knuffelen en optillen, nou ik weet wel dat ik dan ook de boot zou afhouden en zo is het voor Romey ook). Daarnaast wil ik iedereen bedanken voor alle reacties in de afgelopen 9 weken. Wij vonden het heel leuk om ze te krijgen en te lezen net zoals veel van jullie het leuk vonden om de blog van en over Romey te lezen. Sommige reacties waren hartverwarmend en andere grappig (bedankt KNABBEL?????) maar allemaal waren ze voor ons speciaal, nogmaals bedankt daarvoor!!!!!

Nu rijst natuurlijk de vraag, ga ik thuis verder met de blog......geen idee, ben na 9 weken wel een beetje blog moe maar ik weet dat er heel veel mensen zijn die graag nog even doorlezen. Kan met zekerheid zeggen dat er dit weekend zeker weten geen blog meer komt omdat we aan het reizen zijn dan. Misschien maandag nadat we bij Burgerzaken zijn geweest om Romey in te laten schrijven als "echte hollandse" maar ik beloof niks. Zal in ieder geval nog wel een blog maken over onze thuiskomst maar wanneer die verschijnt daar doe ik nog geen uitspraken over....
Iedereen bedankt en tot gauw, heel veel liefs vanuit een mooi, soms heftig, maar ook hartverwarmend Bolivia het was 9 weken living la vida loca maar het was het zeker weten waard!!!!

liefs, Jorna, Dion en Romey

donderdag 26 maart 2009

2009-03-26T17:38:00.000-07:00

De dag begon met een gezellig ontbijt samen met Macky. Daarna gingen wij naar de consul waar wij om 11 uur verwacht werden. Eenmaal daar aangekomen bleek de consul er nog niet te zijn en moesten wij wachten. Ik dacht allemaal gestempelde papieren te zien die voor Romey waren, maar begin zo langzamerhand te denken dat ik dingen WIL zien.

Uiteindelijk kwam de consul en die was een behoorlijk beetje gepikeerd omdat hij gepasseerd was bij een besluit wat dus afgelopen nacht (bij jullie dag) was genomen. Gisteren waren Macky en Ines op de ambassade geweest en naar aanleiding daarvan had het ministerie van buitenlandse zaken en de ambassade besloten dat Romey een noodpaspoort zou krijgen in plaats van een LP (kort het maar af want wordt knettergek van dit woord) met andere woorden jullie kunnen op zijn vroegst volgende week dinsdag weg als je geluk hebt. Dus ik gelijk eroverheen en als we ongeluk hebben: woensdag. Goed hier zaten we niet op te wachten en wij voelde wel dat hij echt een beetje geirriteerd was maar he, wij hadden dat gesprek niet gevoerd. Ik vroeg aan hem wat gaan we hier aan doen, en volgens hem viel er niks aan te doen. Wij stonden net op het punt om maar naar het hotel te gaan om het noodnr. van de NAS te gaan bellen toen daar ineens Daniel en Macky verschenen.

Dus wij het hele verhaal uitgelegd en ondertussen was de consul toch maar aan het bellen geslagen. Het heeft even geduurd maar het heeft als resultaat gehad dat wij toch een LP voor Romey krijgen en dat die papieren dus vandaag (en dus niet zoals ze zeiden gisteren al was gebeurd)naar Lima gemaild werden. Goed toen nog even 6 keer hetzelfde formulier invullen (hoezo kopieerapparaat????)en als vandaag het accoord vanuit Lima zou komen kon de LP gemaakt worden. Uiteindelijk waren we om 1 uur terug in het hotel en zijn we maar met Macky samen gaan lunchen.

Ondertussen geregeld dat Christine ons kwam ophalen en dat we dan eerst melkpoeder gingen halen voor het weeshuis en dat we daarna naar het weeshuis gingen om afscheid te nemen. Peruaanse Christine had ons van de week gebeld dat zij 22 mobiele kindertelefoontjes had gekocht en die wilde we graag geven als Dolly (de niet zo leuke verzorgster) aan het werk was zodat ze ff helemaal gek van al die kinderen zou worden. Zeg maar: wij nemen wraak voor al die momenten dat ze niet leuk is tegen de kinderen!!!!! Dus wij Peruaanse Christine gebeld dat we er om 3 uur waren. Die ging spijbelen van school om dit te filmen maar vroeg mij of ik ze dan wilde uitdelen en wilde doen of ze van ons waren want zij was bang dat het anders consequenties zou hebben voor haar stage. Nou dat doen wij wel, dus toen wij aankwamen heb ik gauw de telefoontjes in mijn tas gedaan en zijn we naar binnen gegaan.

Het duurde even voordat alle kinderen in de zaal zaten en toen heb ik Christine laten vragen aan Dolly of ik de kadootjes mocht uitdelen, Dion zei er gelijk bij zeg maar dat het vast voor de verjaardag van Romey is morgen dus dat hebben we gedaan. Nou het was een doorslaand succes, 21 kinderen met een mobieltje waar licht in zit en waar geluid uitkomt, helemaal geweldig. Je had ze moeten zien, alle leidsters kwamen af op de herrie en moesten vreselijk lachen. Macky kwam later binnen en die kon gelijk met iedereen gaan bellen en kon de grap van onze "wraak" wel inzien. Moet zeggen Dolly vatte het sportief op maar ik ben stik nieuwsgierig of vanavond niet alle telefoontjes op miraculeuze wijze gaan verdwijnen hahahaha.

Romey vond het allemaal wel leuk en voelde zich wel heel wat toen zij iedereen een telefoontje mocht geven maar na een tijdje had ze het wel gezien. We zijn ook na een klein uurtje vertrokken nadat we iedereen dag hadden gezegd die aanwezig was. Gelukkig komen morgen Mijael en Ariel nog op het feestje van Romey. Wat wel heel leuk was toen we gingen gaf Mijael Romey een kus en toen ineens wilde alle kinderen haar een kus geven, dat was even een beetje te veel van het goede voor onze kleine dame dus hebben we maar goed gezwaaid.

Terug in het hotel was het inmiddels bijna half 5 en hebben we de receptionist de consul laten bellen om te horen of er al wat bekend was. Dat was er niet en zodra ze wat hoorde zouden ze ons bellen. Het is nu inmiddels negen uur hier en tot op heden geen belletje. We gaan nu morgen gelijk om 9 uur bellen en vragen wat de stand van zaken is en wat het plan is en anders moeten we om 11 uur onze vluchten gaan annuleren en verzetten......

Macky belde ook nog dat ze er weer was dus zijn we met zijn allen in de tuin wat gaan drinken (sorry Arnold wij hebben Macky van het werk gehouden hahahaha) Daniel kwam Macky om 7 uur ophalen dus die hebben we uitgezwaaid en toen we in de lobby stonden te wachten vroeg Jose of wij zin hadden in kaasfondue, goed Macky wilde accuut de vlucht annuleren en ik kan met recht zeggen: Je hebt een verdomd goeie kaasfondue gemist Macky!!!!!!!

Na het uitzwaaien zijn wij nog even naar boven gegaan want we konden niet gelijk aanschuiven. Daarna lekker gegeten en onze kleine dame is zo ontzettend moe dat die tijdens het eten haast haar ogen niet open kon houden, de helft van het bord rijst zat tussen de kleren terwijl ze normaal toch aardig netjes eet. Die ligt nu inmiddels op 1 oor en wordt morgen wakker als de JARIGE JOB!!!! 3 jaar al weer, nou vandaag was het alvast: ik ben drie, en doe het nie want luisteren was niet echt aan de orde vandaag (hoezo ik test even uit of jullie ook streng zijn als Macky erbij is). Nou dat antwoord weet ze inmiddels wel dus wie weet gaat het morgen weer goed.

Wij gaan proberen te slapen zonder kriebels in de buik en gaan heel hard hopen dat we morgenochtend goed nieuws krijgen en zo niet dan gaan we met Jose de vluchten van Aerosur hier omzetten en bellen we Angela van het reisburo om onze KLM vlucht om te zetten. Moet zeggen dat ik meer het gevoel heb dat het daar op uitdraait dan dat we zaterdag vliegen....hasta manana

woensdag 25 maart 2009

2009-03-25T15:40:00.000-07:00

Er zijn van die dagen dat je beter in bed kan blijven liggen met de dekens heeeeeeeeeeeeeel erg over je hoofd heengetrokken, nou vandaag was zo´n dag. We stonden net op het punt om naar de Consul te gaan toen Macky belde (van de Nederlandse Adoptie Stichting) zij was in La Paz en had onze blog gelezen en het bleek allemaal even anders in elkaar te zitten dan wij dachten.

Het was dus helemaal niet zo dat de CC vanmorgen bij de post zat, dit waren andere gelegaliseerde papieren die ook belangrijk waren maar waar het consulaat niets aan had. Met andere woorden Franck had ons blij gemaakt met niks.........tot 20 tellen helpt dan zelfs niet. Maar goed misschien zou het nog in de loop van de dag gaan loskomen en dan kon Macky het meenemen als ze vanavond kwam. Goed de stemming was inmiddels al tot het nulpunt gedaalt en toen wij buiten bij het consulaat stonden en Franck er niet was en ook niet zijn mobiel opnam kwam de stoom langzaam uit mijn oren. Ik was pissed en niet zo´n beetje ook. Omdat de consul ook gewoon Nederlands spreekt besloten we zelf maar naar boven te gaan. En wie zat daar....Franck....dikke verontschuldigingen voor alles.....ja wat moet je dan, dus maar geprobeerd mijn ogen te laten lachen maar het ging niet van harte. Helemaal niet meer toen de secretaresse van de consul zei dat Romey helemaal geen paspoort nodig had en dat het hebben van 2 nationaliteiten wel eens een probleem kon geven op het vliegveld. Ik heb alleen Dion maar aangekeken en dacht wegwezen hier voor ik plof....Franck ondertussen weer Ines bellen en volgens die moest Romey wel een paspoort (ze bleek achteraf gelijk te hebben)...wij hadden allebei zoiets van wat gaan we nu doen. Zonder de CC konden de papieren niet naar Lima en Lima moet accoord geven.

Wat wij begrepen kan dat 1,2,3 of meer dagen duren nadat je de papieren hebt opgestuurt, nou vertel ons dan maar wanneer we weg kunnen. Dat kan dus niemand. We waren er even helemaal klaar mee en zijn gaan shoppen, Romey heeft nu ook Adidas gympen en verder konden we niks leuks voor haar vinden. Denk dat het ook kwam omdat we allebei ons hoofd er niet bij hadden, je loopt ondertussen toch steeds te denken en te puzzelen wat als , en wat als. Uiteindelijk zijn we maar terug gegaan naar het hotel om daar tegen Jose onze gal te spuwen over alles.

Vanmiddag belde Macky dat de CC er was en dat zij hem zou faxen naar het consulaat. Ik blij (Dion was net sporten en Romey lag te pitten dus ff lekker gillen zat er niet in) en gelijk Franck gebeld of we konden checken of het consulaat de fax had ontvangen. Franck belde een half uur later op met de mededeling dat het ok was, Ines had het gechecked en het was er, maar de secretaresse was lunchen dus toen ik vroeg wie het dan bevestigd had wist hij het ook niet. Het zat mij niet lekker en toen Dion net terug was kwam Jose de computer terugbrengen en heb ik hem gevraagd om het consulaat te bellen. Gelukkig maar dat ik dit heb gedaan want ze miste de laatste pagina van de fax en konden dus nog niks opsturen......begin zo langzamerhand te geloven dat het woordje UNBOLIVIABLE niet meer de lading dekt...wat een puinhoop is het hier....

De telefoon van Ines werkte niet dus Franck maar gebeld en ook maar even het noodnr. van de NAS gebeld want we hadden die laatste pagina nodig willen we een kans maken om toch nog zaterdag weg te gaan. Gelukkig hebben wij Jose en die heeft ieder half uur gebeld met het consulaat (hij had vroeger een apple-store en in het consulaat zit ook een internet provider dus hij kende de secretaresse en de techneut daar) en uiteindelijk kregen wij de bevestiging dat alles binnen is en weg gaat vandaag. Goed, dan is het nu duimen dat wij morgen of vrijdag de bevestiging krijgen, de secretaresse heeft alles klaargemaakt dus als de bevestigings E-mail er is kunnen we de Laissez-Passer halen en kunnen we naar huis, flink doorduimen nu. Morgen om 11 uur hebben we een afspraak bij de consul dus wie weet kan die ons nu uitleggen of de ambassade van Nederland nu Ja moet zeggen of de Centrale Autoriteiten van Bolivia. Wij zijn de draad een beetje kwijt.

Dat hadden we dus gehad en nu konden we dan op voor het ophalen van Romey´s paspoort wat ze dus wel nodig blijkt te hebben. Gelukkig maar anders hadden we ons daar zitten opvreten voor niks gisteren. Toen wij aankwamen bij Immigratie stond er al een behoorlijke rij en Franck had ons verteld dat het zo kon zijn dat ze om een papier zouden vragen wat Macky vanavond meeneemt als ze hier komt. Als ze daar om zouden vragen hadden we een probleem , ach what´s new!!!! Ze halen van te voren de nrs op en roepen dan netjes op volgorde af, dus we waren redelijk snel aan de beurt en .......geen vraag om het papier...dus Dion tekenen...nrs controleren en vooral gauw wegwezen daar......

Nu maar hopen dat we morgen ochtend goed bericht krijgen als we bij de consul zitten dan vergeten we heel gauw maar dat we dit allemaal hebben doorstaan. Moet zeggen dit soort dagen moet je niet te vaak hebben want dat is niet goed voor je gezondheid. Vanavond gaan we maar aan de Vino Blanco met Macky en hopen dan dat de afloop morgen ook gevierd kan worden met Vino Blanco........

dinsdag 24 maart 2009

2009-03-24T16:43:00.000-07:00

Wat een dag, het is maar goed dat de kapster mijn haar 4 weken geleden goed in de verf heeft gezet anders had ik vandaag totaal grijs uitgeslagen. Echt onvoorstelbaar....maar laten we bij het begin beginnen. Het was een rustige morgen en we zaten net aan de cappuccino en de chocolate Romey (is gestoomde melk met chocolade zodat het lijkt of zij ook een cappuccino drinkt) toen Franck belde of wij in het hotel waren. Nu waren we net terug van onze wandeling dus het antwoord was JA. Hij zou er met 5 minuten zijn want gisteren was hij iemand tegengekomen die weer een agent kende die de identiteitskaart van Romey wel binnen 1 dag kon legaliseren tegen een kleine vergoeding. OK wij gauw de kaart van Romey gehaald en Franck was er gelijk daarna. Het was inmiddels half 12/12 uur toen hij bij ons was om de papieren op te halen.

Om 12:30 ging de telefoon weer dat Franck ons kwam halen want de agente wilde ons zien en had een duimafdruk van Romey nodig. Ok dan, geen lunch maar op naar de agente. Daar aangekomen konden we vrijwel gelijk naar binnen, Romey moest een duimafdruk zetten en ondertussen drukte Franck 20 Boliviano's onder de tafel. De agente begon mooi met het typen van het document maar halverwege liep ze weg en moest Franck mee want ze wilde meer geld hebben dus hup nog 30 Bolviano's en de deal was klaar. De hoofdagent moest nog even tekenen en wij konden op naar het ons welbekende kantoor van immigratie om het paspoort van Romey aan te vragen. Inmiddels was het 13:15 en dan is iedereen lunchen dus konden we nergens terecht. Wij zijn ook maar gaan lunchen bij Globos, kon Romey nog even spelen en om 14:30 zijn we op pad gegaan naar het gerechtsgebouw om het " je mag over Bolivia vliegen" document op te halen. Alleen dat was nog niet klaar dus weer even wachten en uiteindelijk meenemen en wegwezen......

Op naar Immigratie, inmiddels hadden we begrepen dat onze CC nog niet binnen was maar misschien morgen. Goed dat was even een domper, maar eigenlijk ook niet omdat we het ook niet verwacht hadden maar toch.......

Bij Immigratie deed de computer het niet en hadden we nr 39 het kon wel ruim een uur duren zeiden ze. Goed, wat mot dat mot dus even doorbijten het is voor een goed doel. Maar hoe hou je een meisje van bijna 3 zoet in een kamer waar niks mag.....geen idee maar het is gelukt.En ik vind het heel knap ze heeft het volgehouden zonder klieren tot het einde van de rit. Uiteindelijk waren we aan de beurt en natuurlijk moesten we daarna weer naar een hokje om iets te laten legaliseren, wat dan in een ander hokje weer betaald moest worden, waar het inmiddels zo druk was dat we in tijdnood kwamen. Gelukkig werkte er iemand in het betaalhokje die snel kon werken en ons dossier meegaf, eindelijk eens iemand die mee denkt!!!!

Daarna weer terug naar het hokje waar alle stempels gezet moesten worden, vervolgens door naar het hokje waar je moet betalen voor het paspoort. Ik ondertussen de fotograaf aangesproken die al weg wilde gaan maar zei dat hij zo terug kwam en ik hem via de uitgang zag verdwijnen. Goed Franck maar laten vragen waar de fotograaf was, maar die kwam net weer binnen wandelen. Dus ik Romey op de kruk gezet en gezegd dat hij moest fotograferen (het briefje wat je daarvoor nodig hebt krijg je pas als je betaald hebt dat was Dion aan het doen dus ik had nog niks......je snapt wel hoe welwillend die fotograaf was....niet dus....maar ik kan ook heeeeeeeeeeeeel dwingend zijn zeker als het inmiddels half 6 is) Dat hadden we allemaal klaar en toen moest de agente vingerafdrukken nemen, maar die was vast nieuw en had nog nooit zo'n dossier gezien dus die ging ieder blaadje controleren, wij moesten onze paspoorten laten zien en daarna kwam er nog een agent bij en moesten ze samen weg om alles te controleren.

Uiteindelijk kwamen ze terug en konden we de vingerafdrukken nemen maar daarna moesten we maar weer gaan zitten en gingen ze weer naar boven want de betreffende persoon was voor die tijd niet beschikbaar. Ik moet zeggen dat ik hem helemaal had zitten op dat moment en dan druk ik mij nog voorzichtig uit. De slogan "de politie is je beste vriend" gaat vandaag absoluut niet voor mij op (sorry Martijn, Gero), kon die groene kikkers wel wurgen. Waar ik nog het meest kwaad om kan worden is dat ze gewoon niet zeggen wat er aan de hand is en snauwen dat je maar in een hoek moet gaan zitten en je kop moet houden......tellen van 1 tot 10 helpt niet echt dan kan ik je verzekeren........GGGGGRRRR met vette hoofdletters!!!!!!!!!

Ondertussen had Franck zijn vader gebeld met de mededeling dat morgen om half 9 Franck de CC kan ophalen bij het postkantoor!!!!!!!JAJAJAJAJJAJAJAJAJAJA zoals het nu lijkt gaan we zaterdag naar huis. Wij hadden al een afspraak bij de consul morgen en nu dit nieuws bekend is hebben we afgesproken met Franck dat we er allemaal morgen om 10 uur zijn en als Franck dan werkelijk de CC heeft kunnen ze de Laissez-pazzer maken voor Romey. We duimen driftig verder!!!!!!

Maar goed terug naar onze "super-cops", die kwamen uiteindelijk ook naar beneden en we mochten met hun meelopen. Het blauwe papiertje wat we nodig hadden kregen we en die sukkel maakte ook nog de opmerking dat het zo lang duurde omdat we geen kip voor hem hadden meegenomen......een kip?????hoe wil je hem hebben dacht ik, zal maar niet uitleggen waar ik vond dat hij die kip kon stoppen want er lezen ook kinderen mee.......

Goed morgen om half 6 kunnen we het paspoort en de identiteitskaart van Romey ophalen en als dan werkelijk de CC binnen is en de Laisser-pazzer klaar is dan vergeten we dit alles maar gauw en gaan we nog genieten van 2 dagen Bolivia.

We waren om 18:15 terug in het hotel waar Romey van Cristel van de Administratie een gitaar met muziek kado kreeg. Nou dat is het helemaal natuurlijk dus tot aan het eten om 19:00 heeft ze lopen pingelen moet zeggen de hond heeft wel een knappe house sound in zich. Er zitten allemaal dieren op die flitsende geluidjes maken en gezamenlijk indrukken is ook heel leuk(wat een herrie). Wij hebben maar een borrel genomen en getoast op een goeie afloop morgen want als het morgen goed gaat dan kunnen we vrijdag met een knalfeest afscheid nemen van iedereen en zaterdagmorgen vroeg in het vliegtuig stappen naar huis......HEERLIJK!!!!!!

maandag 23 maart 2009

2009-03-23T17:55:00.001-07:00

Het begon vanmorgen goed, lekker buiten ontbijten en daarna naar het zwembad. Helaas duurde het maar tot een uur of 12 toen betrok de lucht en werd het weer grauw en grijs. Dus gauw naar binnen, Romey op bed gelegd, Dion sporten en ik achter de computer.

Om 15:00 zou Franck ons komen halen om de identiteitskaart van Romey te gaan ophalen en daarna de legalisatie aan te vragen. Franck was mooi op tijd en wij op weg naar de "ZOO". Onderweg al dikke pret met wie we nu weer ruzie zouden gaan maken en toen we uitstapte deden we dit voor de voeten van de man die zaterdag alles moest sussen. Dat begon al goed hahahaha. Netjes in de rij en het is ook wel weer mooi om te zien hoe dat gaat.

1 Grote bak met vakjes waar dan de kaartjes in liggen, als de ambtenaar het niet kan vinden mag je ook gewoon zelf in al die bakjes kijken. Zie het al voor mij op het stadhuis: sorry mevrouw kan uw identiteitskaart niet vinden maar hier is de bak kijkt u zelf even......

Maar Romey's kaart was er en er stond inderdaad Romey op en geen Rosmery zoals op het afhaalpapiertje stond. Maar voor dat jullie nu denken dat alles van een leien dakje ging dan moeten we jullie toch teleurstellen. De klapper van de dag was namelijk dat wij pas vanaf 16:00 de kaart konden ophalen en dat het kantoor waar je de legalisatie aanvraagt om 15:00 sluit....ja dat dachten wij ook....het slaat weer nergens op!!!!

Er was even paniek bij Franck want hij had een heel schema van wat wij per dag moesten doen en omdat wij nu pas morgen kunnen legaliseren hadden we een dag vertraging en dat kwam niet goed uit. Het is namelijk zo dat morgen om 15:00 bekend is of de CC binnen is of niet, voor ons betekend dit dat wij dan weten of wij zaterdag naar huis gaan of niet, het is dus wel spannend morgen en wij houden onze vingers gekruist voor een goede afloop. Nu hebben wij vanmiddag gedaan wat wij anders morgen gingen doen, namelijk een papier halen waarop staat dat Romey mag vliegen in Bolivia ( en dat gaat dan weer gepaard met een kopie van een kopie van een kopie het is niet te geloven maar ik weet inmiddels mijn paspoortnummer ook uit mijn hoofd!!!) Dat papier gaan we morgen weer ophalen en dan gaan we de legalisatie van de identiteitskaart aanvragen en die kunnen we dan weer woensdag ophalen en dan kunnen we het paspoort gaan aanvragen. Als morgen de CC binnen is gaan we morgen middag naar het consulaat om de Laissez-pazzer aan te vragen voor Romey en kunnen we zaterdag weg.

Ines had Franck verteld dat hij dit ons mocht vertellen en wij zijn er blij om want dan weten we tenminste of wij woensdag onze vluchten moeten gaan omzetten of niet. Morgen hebben we weer een gezellig dagje uit met de familie zoals Franck het noemt, we lachen er maar om want anders wordt je knettergek van alle bureaucratie die hier heerst. Gelukkig kunnen we goed met Franck en Christine overweg en hebben we vandaag ook weer dikke lol gehad. We zien wel hoe het loopt, in ieder geval hebben we het filmuurtje van Peruaanse Christine maar even afgezegd omdat we niet weten hoe het morgen en woensdag gaat. Als we donderdag niks hebben kan het altijd nog en anders is het jammer voor haar en ons maar dan gaat het hele feest niet door!!!

Om de zenuwen de baas te blijven hebben we onze fles rose maar mee naar boven genomen en die gaan we lekker opdrinken, dan weet IK in ieder geval dat ik lekker slaap want ik vind het wel spannend worden en dat gaat alleen maar erger worden naarmate morgen de dag vordert. Zometeen een nieuwe 24 aflevering kijken en dan lekker slapen....

zondag 22 maart 2009

2009-03-22T19:00:00.000-07:00

Jose had voorspeld dat het zondag mooi weer zou zijn, het is niet voor niks "SUNday" eerlijk gezegd hadden wij daar een hard hoofd in aangezien het vannacht gigantisch regende!!!

Maar het begin was al goed, we konden buiten ontbijten in een flauw zonnetje. En daarna werd het langzamerhand steeds blauwer..... gelukkig

We zouden vandaag weg met Jose en zijn familie maar de grote auto die wij nodig hadden was al verhuurd dus dat ging niet door. Omdat we anders maar met zijn 4 en weg konden hadden we afgesproken dat wij vandaag in het hotel zouden blijven en dat wij met zijn allen pizza gingen eten in Sole Mio. Zo gezegd zo gedaan, wij hebben een heerlijke dag aan het zwembad doorgebracht onder het genot van een warm zonnetje. Aan het eind van de middag nog maar even Romey naar bed gedaan omdat het vanavond wel eens wat laat kon worden.

Wij zaten keurig netjes om half 7 klaar toen Jose belde dat het wel 7 uur ging worden. Ok dan maar naar de bar, alleen was de barman verdwenen dus onze mojito ging niet door. Uiteindelijk kwam Jose dan maar alleen met Margeritha en de rest was thuis gebleven. Goed dan maar met zijn vijven naar de pizzeria.

Onderweg daar heen had Dion Romey op zijn nek gezet en dat wilde Margeritha ook wel bij Jose. De foto hieronder laat zien hoe dat er uitzag, je kunt wel stellen dat de heren de attractie van de straat waren echt iedereen keek om. Wel grappig om te zien als je er achter aan loopt. Eenmaal bij Sole Mio aangekomen een mooi tafeltje gezocht en moet zeggen het rook al goed.

Het was goed, de pizza's die we besteld hadden waren echt heerlijk en de lambrusco wijn was ook erg lekker. Romey vond de pizza wel lekker maar begon te stralen toen de spaghetti bolognese op tafel kwam, die hadden we voor Margeritha en haar besteld om te delen. Ze heeft echt heerlijk zitten eten en het was een genot om naar haar te kijken. We hebben geprobeerd haar spaghetti te laten slurpen maar dat snapt ze nog niet (gelukkig maar dan hoeven we het haar ook niet meer af te leren hahaha) Als toetje nog even een heerlijke tiramisu naar binnen gewerkt en toen zaten we ook bommetje vol.

Dion, Jose en Margaritha zouden nog even gaan bowlen en ik zou met Romey naar de kamer gaan om haar op bed te leggen. Maar toen we in het hotel waren belde Jose zijn vrouw dat Margaritha morgen weer op tijd naar school moest dus dat het bowlen niet doorging. Inmiddels was de barman (ook een Jose) weer boven water dus kwam de mojito er toch nog net als een lekkere cappuccino. Daarna zijn we naar de hotelkamer gegaan en hebben Romey op bed gelegd die tot op heden weigert te gaan slapen......maar goed ook dat gaat wel weer over.

Volgens Jose is het morgen weer lekker weer dus daar hopen we dan maar op.....Adios

zaterdag 21 maart 2009

2009-03-21T10:53:00.000-07:00

Vandaag was de grote dag, we moesten op pad voor de identiteitskaart van Romey. Iedereen had ons al gewaarschuwd dat dit een vreselijke plek was met enorme wachtrijen etc. Kan ook niet zeggen dat ik er naar uit keek om dit te gaan doen maar goed wat moet dat moet! Ines was keurig op tijd bij ons en toen we aankwamen bij het beruchte gebouw stond Franck al voor ons in de rij. Heel toevallig stond het vrouwtje van de administratie van het hotel ook in de rij met haar 1 jaar oude zoontje dus die hebben we ook leren kennen net als haar man. Op zich ging het nog redelijk vlot dat wij het volgnummer hadden zodat we naar binnen konden.

Op naar boven en naar de plek die Franck gekscherend de Zoo noemt. Eerlijk gezegd viel het mij nog wel mee, het is een wirwar van buro's en je moet van hot naar her maar gelukkig hebben wij daar Ines en Franck voor dus wij zaten keurig netjes op het bankje te wachten tot dat we moesten opdraven. Ze nemen ook van alle vingers vingerafdrukken dus Romey had hele mooie inktvingers en dat vond ze helemaal niks (ze is niet van de vieze vingers hahaha). Daarna was het wachten tot dat de betreffende heer tijd had om alles in de computer te zetten en de foto te maken. Dit duurde een beetje lang en Ines en Franck zaten een beetje af te geven op de man achter de computer (die dat volgens mij echt wel gehoord heeft getuige zijn reactie later..)

Uiteindelijk waren wij aan de beurt en Franck stond voor het buro zijn verhaaltje te doen en Ines stond schuin opzij mee te praten. Nou daar was meneer niet van gediend want hij deed zaken met Franck, toen Ines zei dat Franck in haar naam handelde moest zij voor de balie komen en kon Franck gaan. Dit was natuurlijk tegen het zere been van Ines, dus die ontplofte daar even....hoef je niet goed Spaans voor te spreken om dit te kunnen volgen. Op een gegeven moment bemoeide zich 4 agenten met de discussie die als maar hoger oplaaide. Tsja daar zit je dan met je Hollandse fatsoen, moet zeggen kreeg er een beetje lachkriebels van want het was wel grappig om te zien hoeveel geluid er uit een 1 meter 60 klein vrouwtje kan komen. Het werd op een bepaald moment zo erg dat Ines het hoofd van de afdeling er bij heeft gehaald. En wij ondertussen maar zitten en kijken, wij dachten allebei stop nu maar want zometeen heeft het consequenties voor de kaart van Romey maar dat ging gewoon door. Terwijl hun stonden te bekvechten hebben wij met de vrouwelijke agenten nog een duim afdruk op de identiteitskaart gezet. Het stomme is dat die kaart alleen nog geplastificeerd moet worden en dan konden we hem gelijk meenemen maar dat doen ze niet gelijk dus moeten we maandagmiddag terugkomen....hoezo werkverschaffing! Maar goed wij komen wel weer terug....

Van Ines hebben we inmiddels begrepen dat alle papieren hier in Cochabamba wel op tijd klaar zijn maar de grote vraag in dit alles is het 3e papier de CC die uit La Paz moet komen. Ines heeft al gebeld maar ze kunnen niet zeggen wanneer dit retour komt. Eerlijk gezegd is de kans dat wij zaterdag naar huis gaan alweer een stuk kleiner geworden omdat er echt geen zicht is op wanneer dat papier hier is. Daarbij komt ook nog eens dat donderdag en vrijdag de secretaresse van de consul vakantie heeft dus dat er dan geen Laissez-pazzer gemaakt kan worden en zonder dat ding komt Romey Nederland niet binnen. Kortom onze enige kans op zaterdag is als de CC uiterlijk woensdagmorgen binnen is en anders wordt het niks!!!!

Nu moeten we maandag de identiteitskaart halen en laten legaliseren (anders kan Romey er niet mee naar het buitenland) dan gaan we dinsdag naar de consul om ons ingevulde papier en de pasfoto's vast in te leveren zodat die daar al zijn en ze gelijk aan de slag kunnen als dat CC papier er is. Woensdag gaan we een paspoort aanvragen voor Romey wat dan als alles goed gaat donderdag klaar zou zijn. Het is dus echt vingers kruizen en hopen dat die CC op tijd is maar we hebben er allebei een hard hoofd in.

Daarna zijn we gauw nog even naar het vioolconcert geweest van de zoon van Romey's kinderarts. Gisterenavond kwamen die samen langs om ons uit te nodigen, en wij hadden Franck gevraagd om ons netjes af te melden toen hij belde voor Romey's inentingen maar dat heeft hij dus niet gedaan die sukkel! Dus wij gisterenavond uitleggen dat we eerst naar de ZOO moesten en als we op tijd terug waren dat we dan nog zouden komen. Hij moest als laatste spelen dus gelukkig waren we op tijd voor de laatste 10 minuten. Het was eerst al even een klus om het hek binnen te komen, maar lief lachen helpt ook hier. Wij waren blij dat we maar 10 minuten konden kijken want het was daarbinnen bloedheet. We hebben even gewacht tot hij naar buiten kwam om hem te feliciteren en hij vond het wel heel leuk dat we er waren. Romey mocht zelfs even pingelen op zijn viool (Dion en ik zagen dat ding al gesloopt worden hahahaha) en daarna zijn wij naar buiten gegaan. Het concert was in het paleis van de Botanische tuin dus die hebben we ook gelijk bekeken (niet echt bijzonder moet ik zeggen, ik had er meer van verwacht). Daarna naar het hotel voor een cappuccino, die hadden we na dit alles wel verdient!

Nog even skypen met opa Jan en oma Greet want die gaan gauw weer naar Oostenrijk dus nu kon het nog even! En vervolgens Romey op bed gelegd en Dion is gaan sporten. Romey ligt heerlijk te pitten en wij gaan zo even lekker lunchen. Vanmiddag moeten we maar zien wat we gaan doen want het is weer bewolkt en grauw en grijs. Heerlijk volgens de vooruitzichten houden we dit weer tot aan donderdag....gatver...nu maar hopen dat we zaterdag weg kunnen hahaha.

Natuurlijk willen wij hierbij oma Schrijver nog even feliciteren met haar verjaardag! We hebben vanmorgen al gebeld maar willen het ook nog even zo doen want wij weten dat u alle verslagen ook leest!!!!

vrijdag 20 maart 2009

2009-03-20T15:35:00.000-07:00

Het was vanmorgen weer 1 grijze boel toen we wakker werden, het was ook best fris. Dus allemaal dikke trui aan en op naar het ontbijt. Ze hebben hier inmiddels ook begrepen dat als het zulk prut weer is het lekkerder is dat ze de tuindeuren gesloten houden, scheelt hoop kou!

Ines had vanmorgen ook gebeld dat wij tussen 10:30-11:00 bij Sandra op kantoor moesten komen om weer een papier te tekenen. Goed in mijn beste Frans/Spaans uitgevogeld waar dan het kantoor van Sandra was en na het ontbijt gelijk op pad.

Omdat we ook nog de pasfoto's moesten ophalen hebben we onze vaste taxichauffeur Silver weer gebeld om ons op te halen. Die was mooi op tijd en wij zijn als eerste de foto's gaan halen en daarna door naar Sandra. Heerlijk Silver snapt altijd precies wat de bedoeling is en vind niks een probleem, fijn zo'n taxichauffeur! Bij Sandra waren we binnen 2 minuten klaar (jajajaja alles klopte, het waren gelukkig alleen namen en geen paspoortnummers hahahahaha) dus toen zijn we maar gaan lopen en uiteindelijk kwamen we weer op la Cancha uit.

Dat was mooi want ik wilde nog wat haarelastiekjes voor Romey kopen aangezien ze er al een aantal op mysterieuze wijze heeft laten verdwijnen. Gelukkig was het eerste winkeltje wat we tegen kwamen er gelijk 1 met haarfrutsels dus dat ging goed en hoefde we niet La Cancha in te duiken. Daarna op zoek naar een taxi zodat we naar het hotel konden. Eenmaal in het hotel eerst een bak koffie en vervolgens computer aan om te skypen. Achter een volgens geskyped met oom Iwan, tante Nicole en kids (leuk om te zien dat jullie ook nog weten hoe klap eens in je handjes gaat hahaha, Romey was zeer onder de indruk van dit tafereel) en daarna met opa Jan en oma Greet (en opa je was niet opvoedkundig bezig door te zeggen dat ze van JOU wel een koekje mocht!!!! je mag niet stoken in de opvoeding van je kleindochter) en als laatste met opa Sjoerd en oma Nanda (was kort maar krachtig).

Inmiddels was het half 4 en dan zouden Annelis en Annermaria komen met Mijail en Ariel. Het weer was niet echt geweldig dus hadden wij al bedacht dat we maar naar Globos zouden gaan. Maar toen ze hier waren klaarde het toch een beetje op, en omdat het zwembad warm was zijn we toch gaan zwemmen. Eerst wilde de heren niet maar toen Dion met Romey in het zwembad was vonden ze het toch wel leuk, doordat het weer niet zo mooi was hadden ze geen zwembroek mee en bandjes. Dus Dion met Mijail op de arm en Annemaria met Ariel op de arm (ze hadden wel extra onderbroek meegenomen dus dat ging goed) Ze vonden het wel leuk maar Dion zei wel dat hij kon merken dat Mijail het een beetje eng vond want hij hield Dion stevig vast!

Toen er ook nog ijs met vruchtjes kwam wilde natuurlijk iedereen het water uit om te eten. Wat een heerlijk gezicht dat wij met zo iets simpels 2 (eigenlijk 3 die van ons ook) blij kunnen maken, de ijsjes vielen zeer in de smaak. En we hebben ze gelijk maar uitgenodigd voor Romey's feestje van volgende week en ze komen ook!!!!! Ze nemen zwembroek en bandjes mee dus als het mooi weer is kunnen ze weer lekker samen zwemmen. Romey vond het wel leuk dat ze er waren maar je kon ook wel aan haar merken dat ze wat jaloers wordt dan. Toen Dion met Mijail ging voetballen vond ze dat toch wel minder, het is toch haar bal en haar papa!!!! Dat zij ook met ons knuffelen vind ze ook niet echt je van het hahaha. Dat gaat dan nog wat worden met al die neefjes en nichtjes die bij thuiskomst ook met haar papa en mama willen knuffelen. Inmiddels was het alweer half 6 en moesten ze weer terug naar het weeshuis, Ariel wilde wel bij ons blijven maar Mijail wilde toch liever met Annelis mee (had verwacht dat het andersom zou zijn). Annelis heeft ze uitgelegd dat ze volgende week weer hier komen en dat Romey dan jarig is, wij vinden het super leuk dat ze komen en zijn blij dat we het gevraagd hebben!!!

We hebben ze even uitgezwaaid en Romey was daarna weer helemaal dol. Volgens mij dacht ze echt, gelukkig papa en mama blijven bij mij en gaan niet met die 2 mannetjes mee. Het was allemaal wel minder heftig als toen we in het weeshuis waren maar ze vind het toch wel vreemd allemaal. Kan mij wel wat bij voorstellen maar ze moet ook leren dat ze papa en mama soms wel eens moet delen en of dit nu volwassenen zijn of kinderen dat maakt niet uit. Zo meteen nog even lekker eten en dan maar vanavond op tijd naar bed want morgen om half 9 komt Ines ons halen en gaan we op pad voor die identiteitskaart van Romey (hoop echt niet dat er al 40 man zit als wij komen....) Maar daarover morgen meer!!!

donderdag 19 maart 2009

2009-03-19T18:18:00.000-07:00

Blij om te lezen dat mijn papa en mama weer veilig terug zijn uit Oostenrijk! Vandaag was het weer bewolkt en regenachtig, 't begint te vervelen hahaha maar goed dan kunnen we vast weer wennen aan het Nederlandse saaie weer (al is het volgens mij bij jullie best goed!) Tsja en papa moest even werken dus ben ik met Romey foto's gaan maken van het hotel voor Jose zijn website. Jose zag mij bezig en heeft gelijk even de nieuwe site laten zien en ik moet zeggen dat ziet er goed uit en zou niet weten waar hij onze foto's voor wil gebruiken maar goed......

Toen we eenmaal achter de computer bezig waren zijn we gelijk maar in het kader van hoe versier ik mijn bakkie koffie op you tube gaan kijken onder het kopje " Latte art" . Nou dan weet je niet wat je ziet, ze kunnen echt van alles maken op je kopje koffie en wij hebben vandaag geprobeerd de Taj Mahal in het koffieschuim te maken. Moet zeggen ondanks de beperkte middelen (melkkan heeft hier te korte tuit, en chocoladebus heeft een te brede tuit) zag het er wel leuk uit en hebben we in ieder geval een kwartier lang lol gehad en was zelfs de koffie nog warm hahahaha.

Het is vandaag "papa-dag" in Bolivia dus Dion was al helemaal blij dat het "papa-dag" was want dan krijg je kadootjes! Helaas voor hem wonen wij hier niet en telt het dus niet (zal ff lekker worden, moederdag komt eerst dus hij moet gewoon op zijn beurt wachten) Franck belde ook nog dat wij pasfoto's voor Romey moesten maken voor haar paspoort en identiteitskaart dus zijn we vanmiddag met Franck en Christine op pad gegaan, nou dat was een leuke toer. Eerst foto's maken, zitten we daar te wachten blijkt het nog wel een uur te duren voordat ze klaar zijn en wij maar gezellig zitten kletsen daar op het bankje in de veronderstelling dat ze met 15 min. klaar waren. Goed dan maar naar het consulaat om het aanvraagformulier op te halen voor Romey's Laissez-pazzer, zit de deur dicht en dacht Franck dat ze al weg waren maar die mevrouw was er nog wel. Wat Franck wilde kon niet want daar hadden ze weer andere papieren en kopieen voor nodig dus hebben we alleen het aanvraagformulier en jippie jee het is gewoon in het Nederlands (lekker makkelijk!!! dat snappen we nog wel na 8 weken). Nu moeten we maandag weer terug met de rest van de bijbehorende zaken en kan het formulier naar La Paz worden opgestuurd (zie niet in waarom het daar heen moet maar ben gestopt met vragen want hoor iedere dag wat anders, dus ben ik vanaf nu gewoon zo'n aapje van horen,zien en zwijgen en ga pas weer gillen na volgende week woensdag!)

Daarna moesten we nog even bloemen halen voor de vrouw van Jose (ja opa Sjoerd die schuld is ook ingelost).Botst er een brommer tegen de achterkant van de auto van Christine, dus Franck eruit en die vent schelden dat Christine fout was want ze reed achteruit, hoezo ze ging de hoek om??? Maar goed, boel gesust auto geparkeerd en op naar de bloemendames, dus wij vol overgave met onze Boliviano's in de aanslag voor een bloemenkraam kost een heel bloemstuk 35 Boliviano's (is ongeveer 4 euro) in Nederland kost dat gewoon een dikke 20 euro hahaha, dus wij dachten doe eens gek met het geld van opa Sjoerd we kopen er nog een bos bloemen bij voor 50 Boliviano's en de rest zit in een heerlijke cappuccino, waarvoor dank hahahaha..........

Goed toen maar naar de fotozaak om de foto's op te halen, bleek dat ze daar zaten te eten en dat we na een kwartier wel konden terugkomen. Nou was het vandaag : ik luister echt niet naar jullie dag, dus leek dat ons niet zo'n goed plan aangezien Romey al aan de bos bloemen had zitten plukken, het aanvraagformulier zowat doorgescheurd had en niet stil wilde blijven zitten. Op naar het hotel dus. Gelijk de bloemen bij Jose afgeleverd en Dion wilde nog even geknipt worden......het is kort maar ook wat scheef en dat was de reden dat ik niet wilde dat hij ging maar goed...ach met zijn woeste wilde haardos valt het niet echt op en gelukkig groeit zijn haar snel. Ondertussen gooide Romey ook nog even een beker water over het tapijt heen (gelukkig niet de Adez die zo lekker plakt) dus mama was er wel klaar mee voor vandaag. Volgens mij komt er storm of zo...

Vanavond heerlijk gegeten, rijst met gegrilde garnalen en omdat het "papa-dag" was vandaag kregen wij het eten vandaag van het huis. Nou dat smaakte goed. Nog even gezellig met Jose's vrouw gekletst die alvast bedankt voor de bloemen zei die ze nog niet eens had gezien maar waarvan ze wel wist omdat Jose haar had gebeld. Dus bij deze opa Sjoerd: Bedankt fur die blumen. Een cappuccinootje na, dit keer zonder Taj Mahal en dan gaan we nu lekker slapen.

woensdag 18 maart 2009

2009-03-18T14:53:00.000-07:00

Vanmorgen belde Franck of wij het document al bij Immigratie hadden opgehaald? Uuhhh nee, daar waren we te laat voor gisteren dus dat zouden we vanmorgen gaan doen. Franck vroeg of hij de paspoorten kon komen halen en dan ging hij iets proberen ??? en hij zou er met 20 minuten zijn! Ok we snapte er geen reet van want gisteren had Christine gebeld dat Franck en Ines om half 11 in het hotel zouden komen en nu zei Franck dat Ines niet kwam. Toen Franck er was hebben we geprobeerd te snappen hoe alles nu precies in elkaar zat maar we begrepen het niet helemaal. In ieder geval hebben we maar afgesproken dat wij na het ontbijt het papier gingen ophalen bij Immigratie.

Zo gezegd zo gedaan, het weer was bewolkt dus jassen aan en op naar het ons inmiddels welbekende kantoor van de Immigratie dienst. Daar aangekomen duurde het nog even voordat de dame onze papieren tevoorschijn toverde maar uiteindelijk is het gelukt. Ik had stom genoeg geen tas meegenomen dus ik liep over de Prado met 2 dossiermappen onder mijn arm toen ik ineens van achteren Franck hoorde roepen. Die was met Ines op pad om dingen voor ons te regelen en hij zag ons lopen (gelukkig zijn we lang hahaha). Omdat wij nu wel eens wilde weten hoe het nu allemaal in elkaar stak zijn we met hem mee terug gelopen naar het kantoor van de Immigratie dienst.

Ines heeft ons uitgelegd dat er vandaag 2 papieren naar La Paz gaan om gelegaliseerd te worden. Verder is er vorige week een papier naar de consul gegaan en die moet dit papier dan weer doorsturen naar La Paz om dit te laten legaliseren. Deze 3 papieren samen zorgen er voor dat er een Laisser Passer (een noodpaspoort) gemaakt kan worden zodat Romey Nederland in kan komen. Daarnaast moeten wij een Boliviaanse identiteitskaart en een paspoort laten maken voor Romey omdat er wegens nieuwe regels niet helemaal duidelijk is waar ze naar gaan vragen als wij vertrekken vanaf het vliegveld. Dus voor de zekerheid gaan we beiden maar aanvragen. Aanstaande zaterdag gaan we voor de identiteitskaart op pad (dat gaat mij een feest worden als ik dat zo hoor, lange wachtrijen en veel hokjes in een vieze omgeving, doe Romey maar een luier om voor het geval ze daar moet) Die kunnen we dan maandag ophalen en daarna kunnen we het paspoort aanvragen wat dan woensdag klaar zou moeten zijn. Als alles dan goed is zouden ook alle papieren terug moeten zijn en kunnen we naar de consul.

Er gloort dus een sprankje hoop dat we de 28e toch naar huis gaan, maar wij zijn allebei bang om er heel erg in te geloven. Tot nu toe heeft alles tegen gezeten dus waarom dit niet???? We hebben met Ines en Franck afgesproken dat wij woensdag horen of wij onze vlucht moeten gaan verzetten of niet...dat gaat dus spannend worden! Daarna met Ines, Daniel en Franck een Boliviaans ontbijt gedaan en hun gelijk maar uitgenodigd voor de verjaardag BBQ van Romey 27 maart. Dan wordt ons kleine meissie al weer 3 jaar oud! En ze komen, heel gezellig!

Wij hebben daarna nog wat door de stad gelopen en zijn vervolgens met de taxi weer naar het hotel gegaan. Het weer was nog steeds prut, dus Romey lekker slapen, papa sporten en mama achter de computer om een kaartje te ontwerpen voor Romey. Vervolgens ook nog even met Peruaanse Christine gebeld want dat gesprek hadden we gemist in de taxi en het blijkt dat zij ons graag wil interviewen voor haar film over adoptie. Dus of wij daaraan wilde meewerken en dan zou ze ons een kopie sturen als ze weer terug is in de USA. Nou wij werken wel mee hoor en zo komen we wel aan meters film hahaha. We hebben haar gelijk ook uitgenodigd voor Romey's feestje maar heel waarschijnlijk is ze dan weg en daar baalt ze enorm van. Maar goed, in ieder geval gaan we volgende week dinsdag filmen en dan weet ze waarschijnlijk ook of ze er echt niet bij kan zijn.

De rest van de middag is rustig verlopen, als je even niet meetelt dat Romey voor het eerst in bed heeft geplast tijdens haar middagslaapje (doen wij nooit luier om en ging altijd goed) en dat ze daarna haar knuffelpaard heeft gewassen in de wc pot (probeer dan maar eens niet te lachen als papa haar op haar donder geeft voor dat, het lukte mij niet helemaal en ik was blij dat ik achter de computer zat hahahahaha). Nog even lekker eten zo meteen en dan is deze woensdag ook al weer voorbij!

dinsdag 17 maart 2009

2009-03-17T14:04:00.000-07:00

Sorry was het allemaal even kwijt,maar heb de datum aangepast en de foto tsja dat was ff een klein foutje! Als je alleen maar bij het zwembad ligt dan lijken al die foto's op elkaar Mir dan zie je het niet zo scherp meer hahaha. Maar jij bent de blog expert dus ik ga niet eens kijken of je gelijk hebt dat zal vast wel!

Maar goed vandaag is het dan echt dinsdag en die begon met mooi zonnig weer! Dus net als op alle andere mooie dagen; op naar het zwembad. Dat was lekker op temperatuur door de verwarming die er in zit en Romey en mama hebben heerlijk gespetterd in het zonnetje. Papa was even werken en toen die naar beneden kwam om 12:15 was het weer ook nog lekker maar dat veranderde snel...maar laten we niet op de zaken vooruit lopen...

Eerst hebben we even de koffie kaart van Jose gekeurd, hij wil zich specialiseren in diversen soorten koffie en wij waren het testpanel vandaag. Dion had iets met brandy (lekker ruikt een beetje naar kersenbonbons) en ik had een cappuccino met sinaasappelschijfje erin (heel subtiel proef je dan de sinaasappelsmaak) deze 2 waren dus goedgekeurd door ons. Jose vind dat ook leuk om te doen en dat wij dan willen proeven vind hij helemaal leuk!

Tijdens het koffiedrinken kwamen de eerste wolken binnen drijven en die werden steeds donkerder. Gauw alle kleren aangetrokken en wij waren net veilig binnen toen de bui losbarstte! En dat was echt letterlijk, eerst een regenbui waar je u tegen zegt en daarna vielen de hagelstenen (ja dat lezen jullie goed) het kamerraam binnen. Romey vond het wel raar hoor die witte koude hageltjes en helemaal toen we zo op haar hand legde en ze begonnen te smelten. Jose belde ons al om te vragen of onze kamer al blank stond aangezien er ter plekke een nieuw zwembad was ontstaan op het dakterras boven onze kamer...

Nou bij ons was alles droog maar het weer is grauw en grijs gebleven de rest van de dag.

Dat betekende Dion ff klooien met de computer en Romey Nijntje kijken (vind papa ook zo leuk hahahaha). Daarna is Dion gaan sporten en heb ik Romey in bed gelegd, die niet wilde slapen maar o zo moe was en moest slapen van mama. Ze is dus ook gewoon in slaap gevallen en ondertussen heeft mama lekker zitten skypen en computeren. Na een uurtje werd ze weer wakker en hebben we besloten om morgen naar immigratie te gaan, het was inmiddels half 5 en Dion moest nog douchen na het sporten dus dat zou wel heel laat worden. Ach dan geven we ze nog een dag uitstel voor het geval de direkteur nog niet getekend heeft hihihhi

Nu zitten vader en dochter lekker aan de snoepjes en gaat mama even douchen en dan gaan we eten en is er alweer een dag om in Cochabamba. De weersvoorspelling is niet echt best voor de komende dagen dus we hopen dat de Boliviaanse Pedro Paulusma het fout heeft en dat morgen de zon schijnt maar vrees dat de buien tijd echt is aangebroken. Als dat zo is moeten we nog gaan zoeken naar iets waar we ons de komende weken mee bezig gaan houden.....toch maar naar de makelaar dan???

maandag 16 maart 2009

2009-03-16T18:23:00.000-07:00

Gisteren was het druk bij ons zwembad maar vandaag was alles weer bij het oude en dat komt neer op hele tuin en zwembad voor ons drieen. Lekker hoor, vond gisteren al dat gedreutel in "ons" zwembad maar helemaal niks. We kwamen vanmorgen in de supermarkt de heren opnieuw tegen die gisteren met hun " vrouwelijke gasten" (er lezen ook kinderen mee hahaha dus noem het maar zo) bij het zwembad lagen. En het is een apart stel, wel heel vriendelijk maar zeer tot de verbeelding sprekend! Dion en ik hadden al bedacht dat ze in wit poeder deden en dat ze vast wel een knap huis te koop hadden.

Toen we bij het zwembad lagen kwam het gesprek met Jose dus ook op deze heren met hun gasten. Het blijkt dus dat zij 1 van de invloedrijkste mensen zijn in Cochabamba, ze bezitten heel veel land en de krant van Cochabamba. Toen wij naar Tarata reden kwamen we langs een heel mooi landhuis en Jose vertelde dat dit van een hele rijke familie was, nou dat waren hun! Dus ik gelijk met mijn grote bek er overheen, jammer dat we ze niet een week eerder hebben ontmoet dan hadden we mooi kunnen kijken. Oh zei Jose ze hebben hun kaartje achtergelaten omdat Jose verteld had dat wij daar langs waren gereden en toen had 1 van die mannen gezegd dan moet je volgende keer even bellen dan kun je het huis bekijken!!! GGrrr daar hebben we nu niks aan dus nu maar hopen dat ze dit weekend weer komen dan kunnen wij heel uitgeslepen een beetje aanpappen en misschien nog even kijken voor we naar huis gaan hahaha.

Nou de ochtend was dus al met al heel fantasievol en bleek uiteindelijk een beetje te kloppen!

Vanmiddag even geskyped met oom Roy want die is vandaag jarig (hihihi hij wordt al zo oud dat hij niet eens de camera wilde aanzetten, nee hoor grapje hij heeft hem wel aangezet waarop ik gelijk mijn zonnebril heb opgezet om al die rimpels te filteren hahahaha) Het was weer gezellig met Maxime en Robin Jade, Romey vond het ook wel leuk alleen dat stilzitten he voor die camera is het niet helemaal! Daarna nog even met Mirjam en de meiden geskyped en tenslotte ook nog even met opa Jan en oma Greet in de sneeuw. Allemaal heel gezellig om iedereen weer even te horen en te zien alleen was het voor Romey daarna wel genoeg geweest en was het tijd voor het zwembad!

Lekker gespetterd en gestoeid in het zwembad en toen was het weer tijd om de papieren bij de immigratie dienst te gaan ophalen......ja jullie voelen hem al aankomen....we zaten daar keurig netjes om half 5 en wat bleek, de directeur moest nog tekenen en die was er vandaag niet!!!

We begrepen het eerst niet helemaal maar er was een mevrouw die ons graag wat wilde uitleggen maar geen engels sprak dus wij Franck maar weer gebeld en toen bleek dat de handtekening er morgen wel zou zijn dus dan konden we terugkomen....OK dan hadden we ook wel lekker kunnen blijven liggen bij ons bad....maar goed we gaan morgen wel weer terug!

Het was nog een beetje vroeg om te gaan eten dus zijn we in de tuin gaan borrelen en Jose kwam er gezellig bij zitten. Wij zouden vanavond pizza gaan eten en volgens Jose moesten we dan naar Solo mio toe. Dus wij om half 8 die kant op is die tent gesloten......nou daar stonden we dan! Lekkere tip van Jose.....onderweg waren we een steakhouse tegen gekomen dat er ook wel goed uitzag en toen zijn we daar maar gaan eten. Terug in het hotel Jose maar gelijk bedankt voor de goeie tip....hij al helemaal blij totdat wij zeiden dat het gesloten was toen voelde hij zich wel lullig! Gauw nog een bak koffie gedronken en douchen en dan zijn we nu weer helemaal klaar voor een nieuwe aflevering van 24.....adios dus!

zondag 15 maart 2009

2009-03-15T16:46:00.000-07:00

Het was vandaag prachtig weer, dus zoals gisteren al gemeld,was het vandaag een luie zondag. Romey heeft heerlijk gezwommen en wij hebben genoten van de zon. Jose had een BBQ lunch voor ons gemaakt, maar volgens mij was hij vergeten dat opa Sjoerd en oma Nanda al naar huis waren want het was een schaal vol met vlees!

Op zich niks mis mee maar dit was voor ons wel heel erg veel, aangezien we ook nog een schaal met salade en patat hadden. Laten we maar zeggen dat we ook gelijk voor vanavond gegeten hebben want er past niks meer bij! Daarna was het tijd om te skypen met opa Sjoerd en oma Nanda want daar zouden opa en oma Raven zijn en die konden hun nieuwe achterkleinkind dan ook even live bewonderen. Nou dat ging helemaal goed, het eerste wat in beeld was, was het mooie ronde bolletje van mijn vriend (=opa Raven) en ze konden mooi meekijken naar wat Romey allemaal aan het uithalen was. Ze was zelfs een beetje aan het zingen en uiteindelijk was ze helemaal dol. Het was dus wel een leuke skype om te bekijken voor opa en oma Raven er gebeurde genoeg! Ik denk dat ze er wel van hebben genoten en dat was ook de bedoeling.

Ook nog even geprobeerd om oom Roy en tante Joyce en kids te pakken te krijgen maar helaas waren die niet online en hetzelfde verhaal voor oom Iwan en tante Nicole en de kids dus verder geen skype gedaan.

Gelijk maar weer het zwembad ingedoken want het was behoorlijk warm vanmiddag. Romey heeft het stickers plakken ook helemaal ontdekt (bedankt Mir!), de mini mouse bal zit al onder de stickers, de betonnen kikker in de tuin is ook wat gepimpt en onze handen zitten regelmatig onder allerlei plakkers! Ze vind het helemaal geweldig en is er op haar manier heel erg druk mee.

Heb Romey vanavond maar een beetje op tijd naar bed gebracht want die was moe van al het zwemmen en de zon. Wij zullen het vast ook niet laat maken want dat zonnetje zorgt wel voor een heel lui en loom gevoel. Hopelijk is het morgen weer lekker weer en kunnen we genieten van opnieuw een zwembad dag! Alvast welterusten allemaal............

zaterdag 14 maart 2009

2009-03-14T18:48:00.000-07:00

Vanmorgen bij het ontbijt zaten we lekker in het zonnetje te filosoferen over het feit dat als alles snel gaat wij over 14 dagen precies naar huis vliegen (niet dat wij echt geloven dat wij 28 maart gaan halen maar dat mag de pret niet drukken) Als je er dan zo over nadenkt dan gaat het allemaal toch best wel snel en zowel Dion als ik hebben niet het gevoel dat als we de 28e gaan we hier 9 weken zijn geweest! Gek he van te voren denk je 9 weken wat een lange tijd en als je er dan eenmaal zit valt het allemaal toch wel mee, denk dat we er nog maar paar weekjes aan gaan plakken hahahaha

Het was niet echt zwemweer vandaag en dat was wel jammer want Peruaanse Christine zou vandaag komen zwemmen met Romey. Maar aangezien de zon dan wel (en dan goed) en dan weer niet scheen (en dan is het best fris) en Romey al wat hoest leek het ons verstandig dat ze niet ging zwemmen. Jammer voor Christine maar we hebben een gezellige morgen gehad, ze was er om 11:20 en ging pas na de lunch om 15:00 weer weg. Daarna Romey op bed gedaan en wij hebben lekker geluierd.

Romey had wat moeite met wakker worden maar toen ze eenmaal bij was, was ze ook niet te houden. Ze heeft de hele dag alles netjes opgegeten, en flinke porties zonder klieren. Ga mij bijna afvragen wat voor worm er nu in haar zit zoveel eet ze op! Hoop dat ze zo lekker blijft eten, dan hoort niemand mij klagen.....heb ook eigenlijk niks te klagen over haar, ze doet het goed en is een heerlijk wijffie. Ze is al bijna zindelijk (overdag is ze het al, en meestal is 's morgens haar luier ook nog droog), eet met vork en lepel en is de hele dag vrolijk. Wat wil je nog meer, ze gaat ook al wat meer praten al komt dat op skype niet helemaal uit de verf hahaha dus wij genieten met volle teugen van haar!

Morgen is als het goed is een mooie zonnige dag, Jose gaat een BBQ lunch voor ons maken en dan gaan we lekker uitbuiken bij het zwembad! Een luie dag dus! Hoop dat in Nederland het weer ook lekker blijft en wens iedereen fijne zondag!

vrijdag 13 maart 2009

2009-03-13T19:47:00.000-07:00

Goed ik was er gisteren niet helemaal bij zag ik net, heb donderdag 12 maart gewoon onder dinsdag 12 maart gezet????????? Krijg je he met die hoogte hier hahaha.

Maar goed heb vannacht goed geslapen dus heb de dagen weer op een rijtje! Het was vandaag echt snert weer, grauw, grijs en regen. Niet echt waar we op gehoopt hadden helaas. We moesten vanmorgen eerst Romey's kaka naar het laboratorium brengen en op dat moment goot het echt pijpenstelen. Paraplu mee en toch maar op pad, tenslotte moest de uitslag vandaag voor 18:00 binnen zijn dus uitstellen kon niet.

Op de terugweg zijn we nog even langs Anteus gegaan om "oma" en Nelito even gedag te zeggen. Romey natuurlijk weer volgestopt met Loopy's dus die hoefde niet meer te lunchen! Na de dagelijkse cappuccino maar even gekeken of opa Sjoerd en oma Nanda inmiddels veilig thuis waren, dat betekende skype aan en bellen. Romey begon heel enthousiast met roepen opa en oma maar toen bleek dat ze echt alleen maar op de TV zichtbaar waren vond ze dat toch wel een beetje raar. Het is ook vreemd als je 24 uur daarvoor gewoon nog allemaal samen bent. In ieder geval weten wij weer dat ze veilig thuis zijn, enne Ad gefeliciteerd met je verjaardag vandaag!!!!(weet dat jullie de blog lezen dus de felicitatie komt vast aan! hou het lekkere appelgebak van Ali wel tegoed, toch?????)

Daarna nog even bellen met opa Jan en oma Greet in de sneeuw, raar hoor om even een blik in het witte wonderland te werpen vanuit (het normaal zonnige) Bolivia. Romey heeft even lekker zitten kletsen en kussen met opa en oma via de skype dus dat was wel geslaagd. Vervolgens Romey op bed gelegd en Dion is gaan sporten. En mama heeft zich heerlijk vermaakt met een boekje en een reep chocolade (hahaha ja het leven is hard hier in Bolivia). Aan het eind van de middag ook nog even geskyped met Mirjam en gelukkig was daar ook alles goed.

Vanavond was het weer dokter tijd. Om kwart voor 6 toch maar even Christine gebeld waar zij of Franck bleef. Was maar goed dat we belde want ze was ons vergeten. We waren dus ook pas om 18:30 bij de dokter en helaas was ze toen nog niet aanwezig, maar half uurtje later was ze er. De uitslag van Romey was helemaal goed, alle 2 de wormen zijn weg en we hoeven niet bang te zijn dat de hardnekkige (= de laatste) terug komt want die is uitgeroeid. Mooi om te weten, nu moeten we nog even doorbellen welke prikken Romey heeft gehad en als er wat mist moeten we daar nog voor terugkomen. Het hoestje van Romey moet vanzelf overgaan met veel drinken en hoestdrank die we al geven, ze heeft nog even naar de longen geluisterd maar dat was allemaal goed, gelukkig!!!

De zoon van de dokter speelt viool en wil graag in Amsterdam naar het conservatorium. Wij hebben haar 2 weken geleden het adres doorgemaild plus nog wat andere opleidingen waar hij misschien interesse in heeft. Nu vertelde ze vanavond dat haar zoon ons wil uitnodigen voor een concert wat hij 21 maart 's morgens geeft en ze wilde polsen of wij dat leuk vonden. Nou dat vinden wij wel leuk om mee te maken dus nu is het afwachten wanneer hij hier komt om ons uit te nodigen. Ze vonden het heel leuk dat wij de moeite hadden genomen om alles door te mailen. Jammer genoeg was vandaag nog niet bekend of hij de testen gehaald had, dus dat is nog even duimen! Zo komen we nog eens ergens!

Verder weinig nieuws vandaag, wij hopen natuurlijk dat morgen het weer stukken beter is want hier wordt je wel beetje treurig van. Allemaal vast een prettig weekend en tot mails......

dinsdag 12 maart 2009

2009-03-12T06:32:00.000-07:00

Gisteren was het een beetje laat voor dat we naar bed gingen dus de blog is ook wat later vandaag! Het was gisteren wat bewolkt weer en dat was wel lekker want we zijn naar La Cancha geweest. Volgens oma Nanda lijkt het wel een beetje op de zwarte markt in Beverwijk maar dan enorm groot. Franck was mooi op tijd en nadat wij ons met zijn allen in 1 taxi hadden gepropt kwamen we aan in een enorme mierenhoop van mensen.

Eerst maar shoppen voor souveniers en gelijk bij de 1e kraam had oma Nanda haar oog op een tas laten vallen, dat begon al goed! En bij die ene tas is het niet gebleven, oma en ik zijn even lekker los gegaan en hebben ons geld weer goed kunnen uitgeven. Nou moet ik wel zeggen dat je het op een bepaald moment wel gezien hebt en we waren rond een uur of 12 ook wel uitgekeken. De markt is echt ingedeeld in vakken (bijv. kleding, schoenen, haarclips, souveniers etc.) en dan vind je van dat bepaalde artikel ook echt enorm veel kramen met veel dezelfde dingen. Het was wel leuk om te zien maar heb nu niet het gevoel dat ik daar nu nog eens heen moet.

Daarna lekker met zijn allen een cappuccino gedronken in het hotel en met Franck afgesproken dat we vandaag de papieren van Sandra gaan inleveren bij de immigratie dienst zodat dat ook weer klaar is. Romey had allemaal haarelastiekjes gekregen en die zat ze heerlijk uit te sorteren in haar kinderstoel. Wij ondertussen geluncht en daarna nog even skypen met Mirjam en met ome Iwan, tante Nicole en de kids. Even checken wat de schoenmaten waren van Kyvon, Kelson en Kenoa want oma en opa wilde schoenen voor ze meenemen.

Jose had een mevrouw in het hotel zitten die een huis heeft bovenop de berg en die dat wel wilde verkopen dus wij naar boven. Nou was het probleem dat ze het verhuurd had en dat we dus niet binnen konden kijken maar dat kunnen we van de week doen. Moet zeggen de plek is mooi maar het huis zorgt niet voor spontane hartkloppingen,maar goed we kunnen nu in ieder geval het park op en nu gaat Jose uitzoeken of er nog meer te koop staat dus we kunnen ons daar de komende 4 weken nog wel mee vermaken! Het was wel leuk om daar even rond te kijken want er staan echt hele mooie huizen!

Die mevrouw moest gelijk door naar het vliegveld en wij zijn op schoenen jacht gegaan en dat had nog wel even wat voeten in de aarde maar uiteindelijk zijn we voor iedereen geslaagd!

Nu maar hopen dat Kyvon, Kelson en Kenoa ze leuk vinden, zelfs oma is voor haarzelf geslaagd voor een sportieve schoen! In het hotel zijn we gezellig aan de borrel gegaan, chippie erbij en hup daar gaan de calorieeen weer! Maakt niet uit het was gezellig. We hebben Romey vast van te voren laten eten zodat wij rustig konden gaan eten. Nadat ze klaar was met eten hebben we haar in bad gedaan en heeft oma Nanda even lekker kunnen spetteren met Romey. Opa Sjoerd had de zware taak om de koffers te pakken maar dat zag er goed uit moet ik zeggen hahahaha. Wij hebben ook maar vast wat spullen meegegeven want we dragen lang niet alles wat we hebben meegenomen en dat ligt hier dan ook maar te liggen.

Romey had volgens mij wel door dat er iets ging gebeuren want het duurde even voor ze ging slapen, babyfoon mee en wij hebben heerlijk gegeten. Na het eten nog even aan de koffie maar toen bleek het al half elf te zijn..... was ff iets later dan dat wij gedacht hadden maar de koffie smaakte lekker. Daarna naar bed want vanmorgen om kwart over 6 ging de wekker weer (hoezo wij houden hier vakantie!!!!!)

We hebben Romey wel wakker gemaakt zodat opa en oma haar nog even konden knuffelen en daarna heeft Dion ze naar de taxi gebracht en zijn ze naar de luchthaven gegaan. Wij nemen aan dat ze inmiddels al ergens richting Nederland vliegen want we hebben niet gehoord dat ze vertraging hadden. Het was super gezellig dat ze er waren maar het was helaas ook super snel weer voorbij ze hadden best langer kunnen blijven, we hebben geprobeerd hun vluchten om te gooien maar dat ging niet lukken! Net als jullie allemaal moeten zij nu ook wachten tot wij weer terug komen en wanneer dat is?????????????????

Het heeft vannacht gegoten maar vanmorgen brak vrij vlot de zon door en hebben we heerlijk vanaf half 12 tot 14:00 bij het zwembad gezeten. Daarna gauw omkleden omdat Franck kwam.

Vanmiddag naar de immigratie dienst geweest om de kopieeen van het uittreksel van Romey te laten legaliseren, volgens Franck was dat in 10 minuten gebeurd nou maak er maar 30 van en dan kunnen we het maandag na 16:00 ophalen. Gelukkig was een kopie van ons paspoort voldoende dus die hebben we weer mee terug! Je gaat echt van hokje naar hokje en vraag mij serieus af of ieder hokje wel weet en snapt wat het andere hokje doet? Van efficient werken hebben ze hier nog niet gehoord. Vervolgens terug naar het hotel, Romey lekker tukje gedaan en papa ook (en mama maar zweten op de blog.....hoe oneerlijk is het hier)

En dat was het dan weer voor de afgelopen 2 dagen. Morgen zal ik mijn best doen om de blog op tijd aan te leveren want ik wil natuurlijk niet dat jullie allemaal van de leg raken omdat er dan wel en dan niet een blog is hahahahaha. Voor nu in ieder geval welterusten......

dinsdag 10 maart 2009

2009-03-10T20:47:00.000-07:00

De dag heerlijk begonnen met een lang en rustig ontbijt. Het zonnetje scheen niet al te fel dus konden we in de tuin ontbijten en daarna was het tijd voor een cappuccino! Vanmiddag was het weeshuis tijd en vanmorgen wilde we een beetje het oude deel van de stad verkennen met opa en oma. Aangezien het vandaag ook een beetje feest was, de eerste palen van ons nieuwe pand in Dronten gingen vandaag de grond in, wilde wij taart gaan eten bij Dumbo. De taxi bracht ons naar plaza 14 Septiembre en vanuit daar zouden wij gaan lopen naar de Dumbo.

Helaas lijkt echt alles hier op elkaar en na enige twijfel zijn we een bepaalde kant op gelopen, dit bleek niet de kant van de Dumbo te zijn en na een half uurtje lopen zijn we toch maar een taxi ingedoken. Deze fijne vent reed de door ons bedoelde Dumbo finaal voorbij en wij zagen de heerlijke aardbeientaart al aan onze neus voorbij gaan, bleek er in de hoofdstraat (de prado) ook een Dumbo te zitten! We zaten dus wel op de juiste plek alleen is deze Dumbo een stuk minder gezellig dan de andere, maar goed de taart smaakte lekker en de koffie ook, dus niet zeuren gewoon dooreten (wat een lappen taart!!!) Opa Sjoerd was wel in zijn element met al dat lekkers!

Romey vond de autootjes buiten ook vreselijk leuk (opa ook want die neuriede na 2 x al de liedjes mee) en na een aantal ritjes was het tijd om een taxi terug te zoeken want Romey moest even naar bed. Terwijl Romey op bed lag (althans dat dachten wij) zijn opa Sjoerd, oma Nanda en mijzelf op pad gegaan om koekjes te kopen voor het weeshuis en om te gaan pinnen. Uiteindelijk hebben we geld uit de automaat gekregen maar als iemand ons gefilmd had hadden we zeker in funniest home video's gekomen. Het was een hele tour om geld uit dat ding te krijgen en de stunt van de dag was toch wel dat je hier niet meer dan euro 100 per dag kan pinnen!!!! (niemand verdient hier dit bedrag aangezien het gemiddelde loon op 1000 dollar per jaar ligt = ongeveer 100 euro) We hebben ons jaarloon dus maar uit de muur gehaald en zijn toen gaan shoppen. Terug konden we met Maurizio van het Anteus meerijden en dat was wel lekker want het was een beetje benauwd warm, dus ff niet lopen was wel fijn.

Wij nog heel zachtjes allemaal onze kamer binnen lopen, liep Romey al vrolijk rond te huppelen en die had dus helemaal niet geslapen. OK dan maar aankleden en gauw wat eten en toen naar het weeshuis! Dat was wat Romey betreft niet zo'n succes, ze vond het niet echt leuk! Nou liep alles ook wel wat vreemd maar ze was echt niet op haar plek. Eerst even gesproken met de psychologe en de sociaal werkster en van hun alle papieren en foto's gehad die ze van Romey hadden. Wel leuk de 1e foto is van toen ze 3 maanden oud was, super om die te hebben!!! Daarna nog uitgebreid gesproken met de directrice Emma, intussen was Romey met opa en oma al naar buiten gegaan om met de andere kinderen te spelen maar ze barste zo maar ineens in huilen uit. Opa en oma konden haar troosten maar toen ze bij mij kwam merkte ik aan haar dat ze niet echt in haar element was. Ze heeft nog even meegegeten met de peuters (daar zit de leidster die haar vanaf kleins af aan heeft opgevoed en die mist haar vreselijk dat merk je aan alles!!!) en nog heel even met Ruben spelen maar toen was het ook over! De rest van de kinderen kwamen binnen en Romey zette het op een brullen. Dus ik gauw nog even afscheid van Arial en Mijial genomen (gelukkig komen die gauw met Annelise langs in ons hotel) en op naar buiten. Zodra wij buiten waren was Romey weer helemaal Romey, lekker zingen en gek doen. Dat heeft ze echt de hele avond volgehouden, net alsof ze dolblij was dat ze daar niet hoefde te blijven (vraag mij af wat er allemaal in dat koppie is omgegaan).

Na het eten hebben we Romey op bed gelegd en hebben we de babyfoon uitgetest en dat ging prima, ze is heerlijk in slaap gevallen en wij hebben lekker geborreld. Tot zo lang het mocht duren want om 23:00 ging er een raam open met het verzoek of wij onze klep wilde houden omdat er iemand probeerde te slapen, nou dat moet je dan ook echt zo tegen ons zeggen, het gevolg wij de slappe lach!!! Maar het was wel serieus want daarna ging het water van de waterval uit en de lampen in de bar ook, kom op zeg! neem dan geen kamer boven de bar!!!! Maar goed wij hebben dikke lol gehad om deze dame, denk zij iets minder om ons maar ja je kunt niet alles hebben. Inmiddels ligt alles op 1 oor en dat ga ik nu ook maar doen want het is hier nu 00:15 en morgen moeten we om 10:00 weer met Franck op pad naar de markt La Cancha! Iedereen welterusten en tot horens...........

maandag 09 maart 2009

2009-03-09T10:58:00.000-07:00

Goh heb ik even heerlijk 2 dagen rust gehad want ik kon geen blog maken omdat het internet er hier uit lag. Dat is de reden dat jullie nu allemaal uit je ritme zijn hahaha. Laten we maar beginnen bij de aankomst van opa Sjoerd en oma Nanda afgelopen vrijdagavond.

Natuurlijk had het vliegtuig vertraging (he dit is Bolivia) dus wij hebben op het vliegveld maar een cappuccino gehaald. Romey vond het spiegelplafond wel erg leuk dus hebben we ff lekker gekke bekken lopen trekken naar het plafond. Uiteindelijk zagen we mensen uit de aankomsthal komen en zijn we ook maar in het gedrang gaan staan om te kijken of wij opa en oma al konden zien. Gelukkig is de gemiddelde Boliviaan zo'n 30 cm korter (als het niet meer is hahaha) dus keken wij mooi overal overheen. Opa en oma hadden natuurlijk weer de pech dat de koffer gecontroleerd moest worden dus het duurde nog wel even voor ze eruit waren. Ja en daar sta je dan ineens met je nieuwe kleindochter op de arm. Gelukkig was Romey niet afstandelijk en kregen opa en oma al vrij snel een kusje (moet zeggen dat een vliegtuigje met snoepjes een dankbaar omkoop middel is hahaha). Nee zonder dollen ze vond het allemaal wel prima en dat is alleen maar beter geworden de afgelopen 2 dagen.

Zaterdag 7 maart zijn we na het ontbijt naar de markt gegaan om na al die weken maar eens te zien hoe dat eigenlijk was. Het was meer een groente en fruitmarkt dan een algemene markt maar het was wel leuk om even te zien. Al het fruit en de groentes worden hier heel mooi opgestapeld in manden en dat ziet er toch een stuk leuker uit als bij ons op de markt. Ze waren ook Adez melk aan het uitdelen en Romey vond het wel lekker, dus ik stond haar drinken te geven toen ik iemand hoorde zeggen: dat is er eentje die geadopteerd is (dit ging in het frans/spaans) dus ik gelijk opkijken (de rechter had ons namelijk duidelijk op het hart gedrukt dat wij niet zo maar moesten zeggen dat ze geadopteerd was dus ik dacht, wie zegt nu gelijk dat ze geadopteerd is) bleek dit Ines met haar man Daniel te zijn. Dat was ook wel stom toeval dat die nu net op dezelfde tijd daar waren. Dus gelijk iedereen maar aan elkaar voorgesteld en dat was wel leuk aangezien wij Daniel niet kende en opa Sjoerd en oma Nanda natuurlijk alleen Ines maar van de blog konden. Daarna zijn we met zijn vijven wat gaan drinken en toen was het tijd voor het zwembad. Ja daar kunnen opa Sjoerd en oma Nanda niet omheen, dit is een meisje wat graag veel tijd in het water doorbrengt dus zwembroeken aan en zwemmen maar!!!!! 's Avonds lekker gegeten en daarna slapen. Romey is veel te bang dat ze iets mist dus ze wil echt niet naar bed 's middags en 's avonds dus dit was een lange dag voor haar. Helaas voor haar was het zondag ook weer vroeg dag want we zouden om 8 uur ontbijten omdat we om half 9 met Jose op pad zouden gaan.

We zaten allemaal mooi op tijd aan het ontbijt en om 9 uur zijn we vertrokken vanaf het hotel om naar Tarata te gaan. Dit was volgens Jose een dorpje waar de tijd heeft stilgestaan en dat vonden wij wel leuk om te zien. Toen we onderweg waren zeiden wij dat wij ook nog wel graag naar het Christus beeld bovenop de berg wilden. Jose stelde voor om dit eerst te doen en dan naar Tarata te rijden. Via een heerlijk slingerweggetje (goed voor de maag van mama, niet dus) kwamen we boven op de berg aan. Moet zeggen vanaf beneden lijkt het beeld niet zo heel groot maar dat blijkt toch wel even anders te zijn als je er voor staat. In Rio de Jainero staat ook zo'n beeld en deze is nog 30 cm groter (voor de niet kenners onder ons ik weet niet hoe groot het beeld is in Rio en aangezien ik nog 3 dagen blog moest bijwerken heb ik niet op wikipedia gekeken, maar deze is dus nog groter). Jammer genoeg was het niet mogelijk om binnen in het beeld te komen om dan via harthoogte over Cochabamba te kijken. Maar we hebben rondom het beeld op iedere hoek even naar beneden gekeken en het uitzicht was super! Je ziet overal bergen en het lijkt net of Cochabamba in een voetafdruk van een reus ligt met daar omheen allemaal bergen (tsja we zitten er al helemaal in met de sprookjes hahaha). Nee hoor deze beschrijving is van Jose en het lijkt er wel een beetje op. Wat wel even tegenviel waren de ongeveer 50 treden niet wij nog moesten beklimmen voor we bij het beeld waren, we zitten dan op ongeveer 3000 meter en dan zijn 50 treden er best veel (we leken wel de familie hijgend postpaard) maar het waren wel 50 treden waard.

Vanaf boven zagen we een groot meer liggen en Jose had ons uitgelegd dat we in de morgen rond dat meer gingen rijden en dan terug naar Cochabamba voor de lunch en dan richting Tikipaya (dat is in de buurt van het huis van Jose). De rit was heel mooi, alles is heel groen omdat ze hier voor hun doen veel regen hebben gehad. Als eerste zijn we naar Tarata gereden, volgens Jose was dit een dorpje waar de tijd heeft stilgestaan. Nou dat klopt wel, veel oude huizen met mooie houten deuren en sierlijsten. Dat viel wel in de smaak, alleen is het wel jammer dat ze niet de moeite nemen om al dit moois te restaureren, dus over een paar jaar is of alles in elkaar gestort of alle oude gebouwen hebben nieuwe metalen deuren. Eeuwig zonde maar ja! In het midden van het dorp ligt een mooi plein met hele mooie oude bomen, het is daar ook heerlijk koel in de schaduw. Natuurlijk ook even de kerk bekeken, we waren er toch en vervolgens bleek er een feest te zijn in Tarata. Het perzik-feest, overal kraampjes met perziken die je kunt proeven. Ze maken er ook likeur van en er is een braderie met muziek en een kleine speeltuin voor kinderen. Het was gezellig druk, en bij een oud vrouwtje heb ik een hele mooie poncho voor Romey gekocht. Ze was er helemaal blij mee en ik vond het vrouwtje zo mooi oud (helemaal gerimpeld gezicht met van die pretoogjes) dat ik gevraagd heb of ik een foto mocht maken van Romey en haar en dat vond ze ok!

Daarna was het tijd om op te stappen want in dit tempo kwamen we nergens hahaha, al die vrouwen houden het tempo niet echt op peil! Na een korte plaspauze (ook dat is nodig met 3 vrouwen) zijn we op weg gegaan naar een dorp dat bekend stond om zijn keramiek. Nou dat hele dorp was waarschijnlijk feest aan het vieren in Tarata want er was niemand te vinden en we hebben geen gebakken pot gezien! Jose was ff de weg kwijt dus via een soort landweg zijn we uiteindelijk het dorp uitgereden, hele mooie bloemen langs de weg maar wel hobbel de bobbel! Via Cliza zijn we uiteindelijk weer op de grote weg gekomen om zo weer naar Cochabamba te rijden waar wij zouden lunchen. We hebben dus in 1 ochtend het hele meer rondgereden, maar het was de rit zeker waard!

De lunch was vlak in de buurt van het hotel, en we hebben heerlijk allerlei soorten vlees van de grill gegeten. Het was een echte Boliviaanse lunch, veel en grote lappen vlees, ongelofelijk wat kunnen die mensen eten. We zouden nog even een ijsje daarna gaan halen en toen we het restaurant uitliepen kwamen we Annemarie tegen, 1 van de Nederlandse vrijwilligster in het weeshuis. Gelijk maar aan haar gevraagd waar wij onze donatie het beste aan konden besteden, nou daar zou ze ons morgen over bellen, dus dat is ook weer geregeld. Het ijsje was ook heerlijk (gek he dat dat nog steeds past als je net daarvoor een halve koe hebt opgegeten) en toen op naar deel 2 van de trip.

Die was niet heel lang want wij moesten om 17:00 weer bij het huis van Jose zijn omdat zijn vrouw ons had uitgenodigd voor thee met toebehoren (jajajaja weer eten!!!!, waar laten ze dat!!!!) We hebben een rondje gemaakt over de golfbaan, dat land was vroeger van de ouders van Jose en nu is het echt een schitterende plek waar je ook kan wonen. Na deze kleine trip zijn we naar het huis van Jose gegaan. Zijn vrouw had een grote pizza gemaakt en als toetje appeltaart met vanille ijs (opa Sjoerd blij!!!!), ik weet niet hoe wij het gedaan hebben maar we hebben alles opgegeten. Het was heel gezellig met de hele familie en iedereen doet echt zijn best om je je thuis te laten voelen. Het was ook ergens bij 19:00 dat wij pas weer terug gingen naar het hotel, niemand had nog zin in eten (gek he) en na een kop koffie zijn we allemaal in slaap gevallen. Het was een geslaagde dag! Veel gezien en heel veel gelachen. Romey heeft het prima volgehouden de hele dag in de auto en ze heeft volgens mij ook heel veel plezier gehad met allemaal.

Vanmorgen (maandag) was iedereen weer fit aan het ontbijt, we hebben wel een beetje uitgeslapen hoor. Daarna zijn we geld gaan wisselen (ging niet bank dicht) en even langs Anteus gegaan om iedereen aan elkaar voor te stellen. " oma Anteus" was blij dat ze Romey weer zag en vond het gezellig dat we er weer even waren, we proberen ook iedere week even langs te gaan. En ja dan kom je vanzelf langs die leuke woonwinkel, nou oma Nanda vond het daar ook wel leuk want die heeft ook weer van alles gekocht. Ja er stond nog wat, ik had nog niet alles meegenomen hahahha. Bij Globos een kop koffie gedronken en Romey heeft even lekker in de ballenbak gespeeld en toen weer terug naar het hotel want het was bedtijd voor Romey! Nog gauw even skypen met opa Jan en oma Greet in Oostenrijk en toen plat op bed!

Opa Sjoerd en oma Nanda lekker in de tuin, Romey op bed en Dion trainen en ik zit maar te zweten op een blog van 3 dagen.....life sucks! Nee hoor, jullie verdienen een blog en kunnen er ook niks aan doen dat internet hier niet werkt! Ondertussen kwam er telefoon van oom Iwan, tante Nicole en de kids dus opa en oma uit de tuin geplukt en even lekker bij gekletst, helaas lag Romey lekker te slapen dus die heeft iedereen moeten missen! Daarna belde ze van beneden dat Sandra er was met de documenten die wij moesten tekenen, en ja jullie voelen hem al aankomen er zat weer een fout in!!!! Deze keer was het in de namen van Romey!!! Jose heeft voor ons vertaald maar volgens Sandra komt alles goed....vingers kruizen en afwachten maar. Wij hebben zelf met tippex de boel verbeterd en toen getekend want anders duurt het weer een week langer! Ondertussen was Romey wakker geworden en is Dion vast met haar naar het zwembad gegaan waar opa en oma ook waren. Ik heb de blog verder bijgewerkt en straks gaan we nog naar de dokter.

Bij de dokter was alles goed, Romey's hoestje is niet hetzelfde als de vorige keer dit is een gewone verkoudheid en haar longen klinken gelukkig gewoon goed. Een hoestdrankje moet alles oplossen en verder moest het gewoon overgaan. De medicijnen voor worm 2 zijn ook binnen en die moet ze 2 a 3 dagen innemen (ze krijgt minder honger en afhankelijk van hoeveel ze eet is het 2 of 3 dagen, eet ze redelijk door dan 3 omdat deze worm wat hardnekkig is, eet ze bijna niks moeten we stoppen na 2 dagen want dat zou genoeg moeten zijn!) We zien wel hoe het loopt, vrijdag moeten we de hele handel weer inleveren voor onderzoek en vrijdagavond gaan we naar de dokter om de resultaten te bespreken dus dan horen we wel weer meer!

Annemarie en Annelise hebben ook gebeld en wij gaan de zaal opknappen waar Romey vandaan komt, de bedjes worden geverfd en ze krijgen nieuwe gordijnen en een verfje. Morgenmiddag gaan we naar het weeshuis met opa Sjoerd en oma Nanda en ik moet zeggen ik heb er zelf ook ontzettend veel zin in! Ben blij dat ik weet wat we met ons geld gaan doen en ik kijk er echt naar uit om heel Sala 3 (zaal 3) weer te zien. Nu ga ik lekker uitpuffen van al dat typen want ik heb het na een paar uurtjes blogwerken wel gehad! Adios

vrijdag 06 maart 2009

2009-03-06T14:41:00.000-08:00

Even snel een korte blog, zonder foto's en lange uitleg. Maar vanmorgen bij de kapper werd Christine gebeld dat wij vanmiddag om 14:00 de 3e audiencia hadden. Wij dachten dat de 4e er ook gelijk bij zou zitten maar Christine boorde die gezelligheid gelijk de grond in door te melden dat dit pas 1 x eerder gebeurd was en dat we waarschijnlijk pas een week later de 4e zouden hebben, dat was ff balen.

Nou het geluk was aan onze kant en vanmiddag was de 3e en de 4e audiencia in 1x (jajaja er kan hier ook wel eens iets snel) Dus met trots kunnen wij melden dat ook officieel Romey nu van ons is! Voor ons gevoel is het niet anders dan gisteren maar voor de wet is het nu ook echt!!!!

Wij gaan vanavond met opa Sjoerd en oma Nanda hier een borrel op drinken en ik zal proberen morgen een iets langere blog te maken. Maar moet nu mijn dochter onder de douche vandaan halen en leuk aankleden om natuurlijk een verblindende indruk op opa en oma te maken hahaha. Ze heeft niet veel geslapen vandaag dus hoop dat ze het volhoud. Morgen ook weer foto's (o.a. van de kapper wat erg goed ging) en een iets langere blog....voor nu Adios!!!!

donderdag 05 maart 2009

2009-03-05T14:06:00.000-08:00

Het begon vanmorgen met een spugende Romey, wat het was geen idee want de rest van de dag was ze zo vrolijk als normaal. Toen Dion haar uit bed haalde was ze ook heel erg stil wilde ons niet aankijken en was slapjes en hing maar wat tegen ons aan. Wij dachten dat dit haar nieuwe tactiek was om ons te laten merken dat ze het niet leuk vond hoe het gisterenavond was gegaan (ze wilde niet eten en niet luisteren dus heeft Dion haar op bed gedaan en is teruggekomen naar beneden, jajaja hele onverantwoorde ouders ik weet het) Toen wij bovenkwamen vrij kort daarna dachten wij ook dat ze wel zou huilen maar tot onze verbazing sliep ze al. Normaal als wij boos zijn geweest weet ze 's morgens niet hoe hard ze ons moet knuffelen (klinkt nu net of wij iedere avond boos zijn dit is niet het geval maar we hebben wel een paar avonden klieren met eten achter de rug dus ze heeft ons wel een paar keer boos gezien) en vanmorgen wilde ze niks van ons weten. Was mij ook al aan het voorbereiden op een "gezellig" dagje op deze manier toen de hele handel eruit kwam zetten. Daarna was ook alles gelijk over en kregen we weer volop kusjes en knuffels.

Bij het ontbijt was er al helemaal niks meer te merken van haar spugende start, ze heeft heerlijk een broodje nutella gegeten en een yoghurtje. Er zit ook een Duits echtpaar in het hotel (zij is Boliviaans hij Duits) en die hebben een dochtertje van 8 maanden Isabel. Romey vind Isabel helemaal geweldig en we hadden met hun afgesproken dat zij ook zouden gaan zwemmen. Wij lagen al een tijdje bij het zwembad toen zij ook kwamen en Isabel vind water net zo leuk als Romey en samen hebben ze lekker rond gesparteld! Leuk om te zien hoe zo'n klein dreumesje door het water spartelt ze had er echt lol in. We hebben voor morgen weer afgesproken als het net zo zonnig is als vandaag.

Dion is vanmiddag lekker gaan sporten en Romey en ik hebben de hele middag in het zwembad doorgebracht. Daarna lunchen, nou de tomatensoep ging er prima in want hij was weer lekker. Eigenlijk hebben we de rest van de middag lui doorgebracht aan de rand van het zwembad. Toch nog maar even Christine gebeld met de vraag wanneer nu de laatste audiencia is aangezien het nu toch wel erg lang duurt. Het is wel gezellig zo bij het zwembad maar iedere dag die wij langer wachten op de audiencia is ook weer een dag langer wachten op de papieren van Romey. Tot op heden en het is nu 18:41 hebben we nog niks gehoord van Christine dus heb niet echt hoop dat nu morgen het gaat gebeuren, nou dat is balen want in het weekend gebeurd er ook niks en dan zijn we weer een week verder!!!

We wachten het wel af, in ieder geval zijn opa Sjoerd en oma Nanda goed aangekomen in Sao Paolo en vliegen ze morgen naar ons toe. We zijn al hard aan het oefenen met opa en oma en af en toe gaat het goed. Morgenochtend om half 11 met Romey naar de kapper, dus dat gaat ook wel een ervaring worden denk ik! Hoop dat ze het knippen niet erg vind anders wordt het een lang half uurtje voor ons.......Weet niet of ik morgen een blog maak aangezien opa en oma pas om 20:00 landen en wij voor die tijd nog met Romey naar de dokter moeten, dus als er niks is valt het niet zo tegen aangezien ik nu alvast de mededeling doe dat het wel eens een dagje geen blog kan zijn!!!!! hahahaha

woensdag 04 maart 2009

2009-03-04T14:29:00.000-08:00

Nou de coca thee en de pillen van Jose hebben hun werk gedaan. Voelde mij vanmorgen een heel ander mens, ben blij dat Knabbel met mij meedoet voel ik mij tenminste niet zo alleen hahaha.

Al moet ik zeggen dat ik de kriebels wel voelde komen toen het tijd was om naar de kapper te gaan. Maar dat was achteraf nergens voor nodig want Christine heeft mij naar een goede kapster gebracht, het was een knappe salon! En voor dat jullie nu allemaal denken dat ik blauw, roze of groen ben, nee ik ben heerlijk boliviaans chocolade bruin. Een stukje haar eraf en mijn coupe red het de komende weken wel weer.

Het is wel apart hoe het daar gaat! Had om half 11 een afspraak nou dat werd half 12 voor wij begonnen. In de tussentijd met Christine's moeder gekletst, die zat ook in de verf. Mij voorgesteld aan de tandarts van Christine (altijd handig want je weet maar nooit) En van iedereen krijg je een kus op de wang als ze weer gaan, net alsof je ze al jaren kent! Vervolgens hebben we buiten nog even naar wat zilveren sieraden gekeken want dat vrouwtje was er toch, zij staat op zaterdag op de markt dus dan gaan we nog eens rustig kijken. En daarna was het tijd om te kleuren. Moet zeggen dat alles heel netjes werd aangebracht en dat gaf mij wel vertrouwen om te zeggen dat ze ook kon gaan knippen. Inmiddels was het al 13:15 en ik moest nog geknipt worden en wij zouden om 13:30 met Jose op pad gaan. Toch maar even bellen dat het iets later werd!

Romey lag in het zwembad te spartelen toen ik terugkwam en ik vind het jammer dat ik haar reactie niet op film heb, maar het klonk een beetje als oooohhhhh op een positieve manier. Ze vind het wel mooi en gelukkig Dion ook dus mama is blij! Gauw lunchen en op pad met Jose. We zijn eerst de berg op gereden om huizen te kijken en daarna zijn we gaan kijken waar hij woont. Eerst bij zijn ouders langs, zijn vader had allemaal vers fruit geplukt en wij kregen allemaal appels mee. Ze wonen echt in een spaans landhuisje met heel veel mooie kastjes en tafels, je kunt wel merken dat ze veel gereisd hebben en goed geld hebben anders kunnen ze dat allemaal niet betalen. Daarna naar het huis van Jose en zijn familie. Nou die wonen ook erg mooi ze hebben zelf het huis gebouwd en het is echt heel gaaf. Zijn vrouw beschildert tegels en ze is echt goed in dat, ze maakt hele mooie dingen. Het huis van hun is heel licht en ruim en daar houden wij wel van, het huis van zijn ouders is veel donkerder door alle palmbomen die er omheen staan, maar is heel authentiek. Voor beide valt wel wat te zeggen. Als je hier voor altijd zou wonen is de plek waar zij wonen heel erg mooi en ruim. Voor een vakantiehuis vind ik het

te ver weg van alles.

Daarna met een noodgang naar de immigratiedienst om onze paspoorten te halen. Het was inmiddels 17:00 en we moesten er om 16:30 zijn. Maar he dit is Bolivia dus dat half uurtje kunnen wij ook!!!! Het is bijna niet te geloven maar we hebben ze terug, keurig voorzien van visum voor adoptie! Dat is dus nu ook klaar, nu nog de datum voor de 3e audiencia en dan kunnen we gaan afronden (ok ff vergeten dat het paspoort van Romey ook nog 4 weken duurt) Vraag mij ook echt af of we het gaan redden om op 28 maart terug te vliegen, denk niet dat het gaat lukken maar we houden hoop!

dinsdag 03 maart 2009

2009-03-03T14:04:00.000-08:00

Sorry voor het missen van de blog van gisteren maar in mijn buik is het al sinds gisterenavond oorlog. Het lijkt wel alsof de 3e wereldoorlog uitgevoerd wordt in mijn buik want ik ben er goed beroerd van. Gelukkig gaat het nu wat beter na een flink aantal koppen coca thee dus hier dan de blog van gisteren en vandaag.

Gisteren moesten wij het nieuwe formulier tekenen voor ons visum en je raad het niet maar voor de 3e keer was het fout!!. De eerste keer was het mijn naam en de laatste 2 keren is het mijn paspoortnummer, eerst een E ipv een D en vandaag hadden ze de E weggehaald maar niet de D er voor in de plaats gezet, hoe dom kun je zijn?????????? Dom dus! Franck had Sandra gebeld onze advocate en ging volledig uit zijn plaat tegen haar, hadden we geen tolk voor nodig hahaha

Vervolgens hebben we een wit papier getekend in de hoop dat alles nu wel goed zou gaan.

Ondertussen scheen de zon lekker dus op naar het zwembad en daar hebben we heerlijk gelegen tot een uur of half 2 toen begon het weer te regenen. Romey naar bed papa trainen en mama kleppen met Mirjam via skype. Romey was vrij vlot weer wakker dus die kon ook nog even haar gezicht laten zien aan de dames! Aan het eind van de middag hebben we ook nog even in de tuin gezeten want toen scheen de zon ook een beetje maar het was te koud om te zwemmen. Heerlijk gegeten en in bed begon de ellende: oorlog in mijn buik!

Heb wel goed geslapen maar vanmorgen leek mijn buik wel een ballon en had ik dikke krampen. Papa en Romey zijn vast gaan eten en mama is nog even blijven liggen. Tsja en dan moet papa ook Romey aankleden en haar haren doen. Toen ik beneden kwam om toch maar wat te eten had ze een mooie staart bovenop haar hoofd! Mama kan dus met een gerust hart ziek worden want papa heeft zijn staarten vuurdoop goed volbracht! Zelfs de riem om de broek was bijpassend bij het shirt! Netjes hoor!

Omdat papa even moesten werken zijn Romey en ik een blokje om gegaan nadat we eerst geprobeerd hadden te skypen met opa Sjoerd om hem te feliciteren met zijn verjaardag, maar hij was werken! Eerst naar de botanische tuin om de openingstijden op te halen (wel handig als opa Sjoerd en oma Nanda er zijn) en daarna door naar Anteus om "oma" gedag te zeggen. Nou het begint minder te worden bij Romey, ze vind het allemaal nog wel leuk maar het hele enthousiaste is er af zeg maar, 't begint een beetje uit het oog uit het hart te lijken. Na het bezoek zijn we nog een blokje om gegaan maar mama's buik wilde eigenlijk maar 1 ding de WC!!!!

Nog maar een keer geprobeerd om opa Sjoerd op skype te pakken te krijgen en dat lukte, Kyvon heeft de computer aan de praat gekregen goed hoor!!!! De rest van de familie ook nog even gesproken en toen was het weer tijd voor Romey om te slapen en papa moest trainen. We zouden vanmiddag met Jose (eigenaar hotel) op stap gaan in de buurt maar die belde heel boliviaans 10 minuten voor tijd af, moet zeggen mama vond het niet zo erg want dan kon de oorlog in haar buik op bed worden uitgevochten en niet hobbelend achterin een auto!

Daarna belde Christine dat ze beneden was dus ik mij aangekleed om met haar te praten. Toen ze vroeg hoe het ging heb ik maar eerlijk verteld dat het waardeloos was en zij zei dat ik aan de coca thee moest gaan omdat dit goed voor je maag is en voor krampen. Verder kwam ze alleen onze kaartjes retour brengen die wij morgen nodig hebben om onze paspoorten op te halen, jajaja ze zijn morgen om 16:30 klaar!!!! Ben benieuwd of het lukt om ze mee te krijgen zonder problemen.

Vrijdag ga ik met haar en Romey naar de kapper om Romey's haren te laten knippen maar ik ben zelf ook wel toe aan een kapper! Hoezo bruin haar, de grijze haren schieten er uit! Tijd voor een kleurtje dus. Morgen ga ik om half 11 naar de kapper van Christine en gaan ze mij knippen en kleuren (jajaja deze held op sokken gaat naar een kapper in het buitenland, het is dat ik echt geen 4 weken meer red anders had ik het niet gedaan) Dus wie weet morgen het verhaal over groen haar of zo maar ik hoop dat het gewoon goed gaat, Christine heeft mij verzekerd dat ze goed is dus daar ga ik dan maar vanuit.

Verder willen wij ook heel graag even Tessa feliciteren met haar verjaardag!!!! Hoop dat mama en papa hele mooie kadootjes voor je hebben gekocht veel plezier vandaag!

Vanavond wilde Jose iets boliviaans koken maar Dion heeft maar even uitgelegd dat dat nou niet was waar ik op zat te wachten. Hij zou nu iets lichts verteerbaars maken en volgens hem kon het wel komen van de pindasaus van zondag, daar zit iets in wat nogal oorlog in je buik kan maken. Nou daar ben ik dan gevoelig voor, voorlopig maar even geen pinda's meer!!!!

Tot morgen dan maar weer.......

zondag 01 maart 2009

2009-03-01T16:09:00.000-08:00

Het was vandaag helaas weer geen mooi weer, vanmorgen toen we wakker werden scheen de zon volop maar tegen de tijd dat wij beneden waren om te ontbijten was hij vervangen door een dik wolkendek. We hebben wel buiten ontbeten maar echt lekker warm was het niet helaas!

Dan maar even skypen met de hele familie Raven want opa Sjoerd en oma Nanda vierden hun verjaardag vandaag. Wij waren helemaal voorbereid op een huis vol visite maar iedereen was al weg!!!! Dus helaas voor opa en oma Massink en opa en oma Raven geen live beeld van hun nieuwe achterkleinkind, wij vonden het wel jammer dat ze er niet meer waren. Maar we hebben wel heel gezellig met de rest gekletst. Helaas had Romey vandaag niet zo'n skype bui want die wilde niet echt blijven zitten en een beetje kletsen! Iedere keer is het zo dat als we opgehangen hebben ze voluit begint te brabbelen en het hoogste woord heeft, laten we het er maar op houden dat ze camera vrees heeft hahaha.

Daarna was het tijd voor onze dagelijkse wandeling. We zijn weer even langs dat hele mooie huis gelopen maar nu via de andere kant. Het heeft nu extra aantrekkingskracht omdat Christine van de week vertelde dat zij gehoord had dat dit het huis van de president was. Zou goed kunnen er zit wel een militair voor het huis en in de tuin hangt wel een Boliviaanse vlag. Als hij daar woont heeft hij een knap optrekje!!!! Helaas konden we van de andere kant ook niet zo veel zien en om nu over de heg van de president te klimmen ja dat gaat wat ver hihihi.

Toen we terugkwamen nog gauw even geskyped met opa Jan en oma Greet die weer lekker in de sneeuw zitten. Wat Romey betreft was het weer hetzelfde verhaal, geen zin om stil te zitten. Om 13:00 werden we gebeld dat onze lunch klaar stond (normaal maken ze altijd iets aparts voor ons als avondeten alleen dit gerecht lag te zwaar op de maag als avondmaal vond Jose dus kregen wij het als lunch) Het komt oorspronkelijk uit Peru en het zijn aardappels overgoten met een soort pindasaus (nee ik ben niet ziek eet nog steeds geen sate saus maar dit wel ziet er anders uit als sate saus en smaakt ook beter!!!!!) met sla, tomaat, uien, kaas (geit of alpaca) en olijven. Het was weer erg lekker, ook Romey heeft flink meegegeten van mijn bord ze vond het

ook heerlijk.

Het weer was wel lekker opgeklaard dus vol goede moed hebben we onze zwembroeken aangetrokken en waren ons al aan het verlekkeren op een middag zon! Nou dat liep even anders, toen we in het zwembad lagen was het nog wel zonnig maar daarna werd het weer behoorlijk bewolkt en begon het te regenen. Dus gauw naar binnen en douchen om weer een beetje warm te worden! Ondertussen waren ome Roy en tante Joyce ook op skype dus hebben we ook nog even lekker met hun gekletst, helaas ook bij deze sessie geen rustige Romey!!!

Nog maar even wat tv gekeken en toen naar beneden voor ons avondeten. Dit is een soepje met een tosti geworden want we zaten nog wel vol van de lunch!!!

Oeds jij vroeg of wij al naar La Cancha waren geweest. Dat zijn we nog niet want volgende week komen opa Sjoerd en oma Nanda een weekje bij ons en dan gaan we daar met zijn allen heen. Het schijnt echt mega te zijn en je kunt er echt alles kopen, meubels, keukens, pannen potten, fruit, souveniers, kleding schoenen noem het maar op. Het is voor de Bolivianen de plek om hun huisraad te kopen (niet iedereen heeft geld voor die mooie winkel waar ik verliefd op ben) en de rest van hun levensbehoeftes. Moet zeggen ben ook heel benieuwd hoe het er uit ziet maar dat verslag volgt ergens over een weekje of zo!

zaterdag 28 febr. 2009

2009-02-28T11:15:00.000-08:00

Vanmorgen eerst lekker uitgeslapen, we werden allemaal pas om kwart voor 9 wakker! Zelfs Romey lag nog lekker te slapen. Even rustig ontbeten en toen op pad naar de carnavals parade. Silver was wat later en vertelde ons dat het druk was en dat het moeilijk was om uit de stad komen (vandaar dat hij later was) maar dat binnenkomen wel ging lukken. Wij dachten dat er allemaal dranghekken zouden staan waarvandaan wij de parade wel konden zien, maar dat was dus niet zo De hele straat was dichtgebouwd met zeil waaronder stoelen stonden, je moest dus een plaats kopen anders kon je mooi niks zien. Na even heen en weer gelopen te hebben zijn we ergens maar de straat op gegaan om een zitplaats te zoeken. We hebben een mooi plekje gevonden en moesten 100 Boliviano's betalen voor 2 stoelen (is ongeveer 10 euro) ze zijn hier heel zakelijk hahaha.

Uiteindelijk hebben we ruim 2 uur gezeten en het was echt super gaaf om te zien! Wat een feest en wat een mooie kostuums. We hadden wel wat geluk denk ik want wij hoorden van de Canadezen dat vanmorgen vroeg het alleen de militairen waren die voorbij kwamen en die zijn dan bijv. vekleed als piraten of popey, niet echt spectaculair dus. Toen wij net zaten kwamen er een aantal culturele groepen en dat was heel gaaf om te zien want die dragen mooie kleding in felle kleuren en hebben leuke muziek! Als laatste hebben we nog een afrikaanse groep gezien nou dat was helemaal feest, drums en wat een ritme zit er in die mensen je ziet ze zelf ook gewoon genieten en onze hele tent stond op zijn kop! Voor Romey was de koek toen echt op, ze had inmiddels van onze buurvrouw al een maiskolf gekregen en die was volledig opgepeuzeld en ze wilde lopen. De mensen om ons heen waren ook heel vriendelijk, ze probeerde ons dingen in simpel spaans uit te leggen en we kregen een briefje met daarop de deelnemers zodat wij wisten wie wie was. Mama had graag nog wel wat langer gebleven net als papa maar Romey trok het echt niet meer na ruim 2 uur stilzitten dus hebben we een taxi opgezocht en zijn terug gegaan naar het hotel.

Ze hadden ons gewaarschuwd voor veel dronken mensen en veeeeeeeel water! Nou van geen van beiden hebben we last gehad, toen we van onze stoelen terugliepen naar de straat was er een jongetje dat ons natspoot met zijn waterpistool en dronken mensen hebben we helemaal niet gezien. Bij ons in de tent zat iedereen aan de cola en ik heb geen drank gezien. Het was allemaal heel gezellig en ontspannen. Op straat waren allemaal kraampjes met eten en drinken en er stonden voor de kinderen springkussens en trampolines. Overal in het park zaten en lagen mensen te genieten van het eten en de sfeer. Het was zeer zeker de moeite waard om te bekijken!!!! Dus iedereen die ooit met carnaval in Cochabamba is moet zeer zeker gaan kijken en zich zeker niet gek laten maken door alle verhalen over dronken mensen en drukte. Het is druk en ik geloof ook echt wel dat als je pas tegen een uur of 4 naar de parade gaat de mensen dronken zijn maar zoals wij om 11 uur gegaan zijn en om half 2 weer terug waren was het goed te doen!!!

In de tuin van het hotel hebben we even geluncht en daar heeft Romey het vlaggen zwaaien in de parade nog even geoefend met een servet. Nou ze haalt de selectie nog niet want het zwaaien gaat niet echt in een goed ritme, her en der zijn takken wat blaadjes kwijtgeraakt tijdens deze oefening, dus nog ff blijven oefenen!!! Daarna hebben we Romey op bed gelegd en na het slapen hebben we nog even in de tuin gevoetbald. Het zwembad is weer op temperatuur dus nu maar hopen dat het morgen mooi weer is.....

En nog een filmpje voor het echte carnaval

http://www.youtube.com/watch?v=IdwU6tBCnxY!!

vrijdag 27 febr. 2009

2009-02-27T18:43:00.000-08:00

Ja als je hard roept krijg je allemaal reacties dus nu kan ik het niet maken om geen blog te maken. Dus zit ik nu om 22:45 nog hard te zweten op een nieuwe blog. Vanmiddag hebben we de papieren getekend voor de 3e audiencia en natuurlijk zat die weer vol met fouten (vertel een iets nieuws)dus Sandra gaat een nieuwe maken en die indienen. Daarna zijn we langs de woonwinkel geweest om onze vazen op te halen. Gelijk maar even gevraagd of wij ook de huizen konden zien die zij gedecoreerd had, dat kon wel op foto (jammer maar 't was het proberen waard hahaha) maar zelfs op foto waren het schitterend ingerichte huizen!!!!

Genoeg inspiratie opgedaan daar......

En toen was het tijd om de visa op te halen, Silver onze vaste taxi chauffeur bracht ons waar wij wezen moesten en toen bleek er iets mis te zijn met mijn paspoort?????? hoezo mis??? snapte niet helemaal waar het probleem lag en aangezien er niemand Engels spreekt daar hebben we Franck maar even gebeld. Het bleek dus dat er in het aanvraagformulieer 1 letter verkeerd stond. Moet zeggen heb ik niet gezien aangezien ik mijn paspoortnr. niet uit mijn hoofd weet zoals Dion. Ik let steeds op of mijn namen wel goed geschreven zijn en heb dit dus over het hoofd gezien (gaat mij niet nogmaals gebeuren) maar door die ene fout wordt mijn visum nu nog niet afgegeven. Wij hebben de papieren die fout zijn terug gehad en er moeten nu maandag nieuwe papieren worden ingeleverd zodat wij dan dinsdag onze paspoorten weer kunnen ophalen GGGGGGRRRRRR had er wel ff de smoor in wat een gezeik!!!! het paspoort ligt ernaast en ze kunnen met tippex de boel zo aanpassen ik zet een handtekening extra en klaar zijn we, maar nee zo gaat dat niet!!!!

In de auto belde Ines al op hoe het nu in elkaar zat en ik heb geprobeerd in mijn beste Frans uit te leggen hoe het in elkaar zat (wordt wel lastig hoor al die talen door elkaar heen!!!) maar dat lukte niet helemaal dus hebben we Christine uitgelegd hoe het zat en die heeft Ines gebeld. Aangezien het inmiddels dokter tijd was zijn we daar heen gegaan met Christine. De dokter moet beginnen om 18:00 maar ze kwam uiteindelijk pas om 19:15 aan dus hebben we een beetje zitten duimen draaien. Het was wel weer gezellig met Christine dus de tijd was vlot om! Ik had begrepen van Christine gisteren dat Romey van de 7 soorten wormen er 5 had maar dat bleek Christine niet goed gezien te hebben ze blijkt er maar 2 van de 7 te hebben. Het vervelende voor haar is dat de dokter ze niet allebei tegelijk kan bestrijden dus dat moet na elkaar!!! En ja hoor 1 van de 2 wormen is een lintworm hahaha en de andere zorgt ervoor dat de voedingswaardes uit het eten niet geabsorbeerd worden daarom is Romey waarschijnlijk zo klein en licht. Al is het laatst al niet helemaal waar meer want in 2 weken tijd is deze dame met wormen en al toch 1,5 kilo zwaarder geworden en weegt nu 11,5 kilo i.p.v. 10 kilo!!! Dat beloofd nog wat als de wormen verdwenen zijn hahaha dan is ze een dik mormeltje als we thuiskomen hahaha.

Onderweg naar het hotel toe zaten alle wegen potdicht omdat al heel veel straten zijn afgesloten wegens de carnaval. Om iedereen even bij te praten, de parade in Oruro is vorige week geweest en deze gaat op herhaling morgen bij ons. Dit is net als het water gooien een traditie en wordt daarom op deze manier gedaan. Men heeft zo veel tijd en energie in de parade van Oruro gestoken dat ze als het ware er mee op tournee gaan om zoveel mogelijk mensen te laten genieten. Dat het dan na de oorspronkelijke carnaval datum is maakt voor niemand wat uit, morgen veranderd de hele stad in 1 dronken massa en in een openbaar urinoir. We gaan toch maar even kijken want we zijn wel heel nieuwsgierig dus Silver pikt ons om 11:00 op en dan gaan we de waterballade maar trotseren!!!

donderdag 26 febr. 2009

2009-02-26T17:47:00.000-08:00

Het was vanmorgen hier net medisch centrum west want we moesten pies en kaka van Romey inleveren en dat is best even een klusje als je dat niet gewend bent, maar alles zat mooi in het potje! Daarna inleveren en aangezien Franck niet mee was moest ik het zelf zien te regelen in mijn beste Spaans, en dat valt niet mee hahaha. Moet zeggen het ging best goed de receptioniste begreep gelijk wat de bedoeling was (kon ook niet missen met de potjes die ik onder haar neus duwde maar goed) en we hebben het laboratorium ook gevonden zonder hulp. De dame daar was heel vriendelijk en geduldig en ik begreep van haar dat ik 2 uur later de resultaten kon ophalen bij de receptie.

Vervolgens zijn we maar een blokje om gegaan want het weer was een beetje half half en aangezien de tuin nog een puinhoop is moet je toch wat! Er zit hier een hele mooie woonwinkel en die hebben we maar eens even goed bekeken, nou het huis is al ingericht hier! Wat een mooie spullen hebben ze daar en we hoorden later van Christine dat deze vrouw heel veel interieurs inricht, nou ze mag bij ons ook komen want het is echt gaaf. En alles wordt hier met de hand gemaakt in Cochabamba. Morgen gaan we nog even terug om 2 potten op te halen want we hadden geen zin om daar nu mee te slepen. Toch weer gelukt om ons interieur op te leuken met een typisch handmade product from Bolivia!!!

We zaten net aan de koffie toen Christine belde of we vanmiddag nog gingen shoppen. Zij had er wel zin in en wij zijn altijd in voor een uitje!! Nou Dion heeft het geweten shoppen met 3 vrouwen hahaha. Maar Romey is nu in het bezit van super gave puma sneakers en een paar nike's (jajaja even lachen naar papa levert deze dame wel wat op hahaha) Daarna nog even paar shirtjes gekocht, ja nog meer en Romey heeft ook nog niks natuurlijk! Ook mama is geslaagd en kan weer goed voor de dag komen met haar zwarte bling bling puma sneakers goedgekeurd door Romey natuurlijk want die zegt wel: mama klaar! en als je dan vraagt vind je ze mooi roept ze blij JA. Kijk met zo'n dochter kun je shoppen (arme papa). Voor Christine hebben we een draaicarrousel gekocht voor boven haar baby bedje, ze weet nog niet wat het gaat worden dus dit was een veilig kado (eerst was het een jongen en vorige week dacht de dokter een meisje dus nu moet ze wachten tot ze 7 maanden is dan kunnen ze meer zeggen) Eigenlijk wilde ze het niet aannemen maar wij willen haar graag wat geven omdat ze echt alles voor ons doet en ze is een hele leuke meid die heel behulpzaam is!

Uiteindelijk waren we om 19:00 weer terug in het hotel waar de heerlijke lasagne al voor ons klaarstond. Met een vol buikje gaan we nu lekker slapen. Moet wel even kwijt dat ik de feedback vanuit Nederland wel een beetje begin te missen (soms 3 soms 4 reacties kom op dat kan beter!!!! ook wij staan op en zetten de computer aan om te kijken wat de reacties zijn dus doe jullie best!!! anders ga ik de blog niet meer iedere dag doen hoor hahahaha)

woensdag 25 febr. 2009

2009-02-25T18:50:00.000-08:00

We zaten vanmorgen nog aan het ontbijt toen Franck binnen kwam lopen, hij was er lekker vroeg bij dus wij gauw onze spullen gepakt en op naar de immigratie dienst om onze visa te halen.

Dat gaat ook allemaal echt op een manier die niet meer past in deze tijd. Ieder velletje wordt apart geschreven (lang leven het carbon papier anders duurde het nog langer) en ze sturen je van hokje naar hokje. Op zich waren we overal best snel aan de beurt en bij het laatste hokje moesten wij betalen. Nou dat hebben we gedaan en vervolgens ging die man allerlei stickers in ons paspoort plakken dus wij dachten dat we die gelijk weer mee konden nemen. Helaas 1 hokje verder besliste de meneer achter het loket dat wij vrijdag ons paspoort weer kunnen halen...o ja dit is Bolivia muchos tranquillo ff vergeten!!!

Er zit hier een filmploeg uit Canada die projecten van verschillende organisaties bezoekt en daar een film over maakt. Wij hebben al een paar dagen kontakt met deze mensen en zij zijn ook in "ons" weeshuis geweest om te filmen. Vanmorgen bij het ontbijt heb ik heel brutaal gevraagd of wij misschien een kopie van deze film kunnen krijgen omdat hij straks in Canada wordt uitgezonden en helaas ontvangt onze schotel dit niet hahaha. Het leek ons wel heel leuk voor Romey later omdat het ook een film is van de tijd dat zij net weg was uit het weeshuis. Wij mochten ook wel filmen maar lang niet zo veel als dat de filmploeg dat mag. Gelukkig is de regisseur heel aardig en hebben we vanavond zijn kaartje gekregen en gaat hij er voor zorgen dat wij alles op film krijgen van het weeshuis, super gaaf dat ze mee willen werken!!!! Dit is echt een uniek document voor later!

Bij de dokter was alles goed, Romey's longen klinken weer goed en voor het laatste hoestje werkt veel water drinken het beste. Aangezien ik ook niet echt lekker was had ik Franck gevraagd of hij de dokter wilde vragen of zij even in mijn keel wilde kijken. Volgens Franck zou ze dat niet doen want ze was kinderarts (maar gelijk even uitgelegd dat ik nooit volwassen ben geworden dus dat ze mij best kon onderzoeken) maar ze deed het wel. Vooraf ging het gesprek namelijk over haar zoon die viool speelt en in Nederland naar het conservatorium wil dus heeft ze ons van alles gevraagd en hebben wij beloofd om de naam van het conservatorium op te zoeken en wat info over Nederland te mailen. Dus voor wat hoort wat en nu is mama in het bezit van een medicijn wat haar na 3 weken eindelijk van de keelpijn af moet helpen. Dus morgen op zoek naar adressen van conservatoria in Nederland. Romey moet morgen pies en kaka inleveren en dan hebben we vrijdag de uitslag en moeten we weer langskomen. Dan horen wij of ze wormen e.d. in haar buik heeft. Afwachten dus

De eigenaar van het hotel had vanavond voor ons gekookt en dat was echt heerlijk, Dion heeft zich ingeschreven bij de sportschool 1 straat verder maar als die man zo blijft koken mag ik ook wel een abonnement nemen wat dan vliegen de kilo's er aan. Morgen gaat hij Lasagne maken, klinkt goed! Vannacht heeft het hier enorm geregend en in de tuin is de hele begroeiing van de muur gevallen. De hele muur was bedekt met bamboe en bouganville en door de zware regenval is die naar voren geklapt en lag vanmorgen de hele handel in het zwembad. Doodzonde van die mooie planten en nu kijken we tegen een kale muur aan! Gelukkig was het weer niet geweldig vandaag dus zwemmen zat er niet in. Hopelijk is morgen alles weer opgeruimd en schoon en schijnt de zon en kunnen we weer genieten bij het zwembad.

Vanavond met Romey even stukjes film bekeken van het weeshuis en bij Anteus. Ze is helemaal gebiologeerd als het weeshuis verschijnt en ze vind het heel raar om zichzelf te zien en te horen. Ze kruipt zowat in het computerscherm om te kijken en te luisteren. Wel heel grappig om te zien hoe ze doet, voor ons is film heel normaal maar voor haar dus duidelijk nog niet!

Iedereen welterusten en tot morgen......

dinsdag 24 febr. 2009

2009-02-24T16:30:00.000-08:00

Het was weer een rustige start vandaag, het weer zag er wat beter uit dan gisteren (dus helaas vandaag geen weerbericht ome Wim sorry) en we hebben heerlijk in de tuin ontbeten. Omdat we nu eenmaal niet echt lui willen worden (jajaja het kan nog erger dan dit!!!) zijn we naar buiten gegaan voor een flinke wandeling. Er waren wel veel meer mensen op straat als gisteren en op sommige plekken stonden kraampjes met maskers, pruiken, waterpistolen etc. Volgens mij is iedereen zich aan het klaarmaken voor zaterdag als de parade is. We hebben ook uitgevonden waar de gym was waar ze het in Anteus over hadden. En aan de overkant daarvan stond wel een leuk huisje (moest wel opgeknapt worden) en van het een kwam het ander.

In plaats van teruglopen langs de hoofdweg zijn we een zijstraat ingedoken op zoek naar leuke huizen. Nou die zijn hier wel!! We hebben er zelfs 1 gevonden waar de Ara's (voor de leken onder ons dit is een papegaaien soort) in de boom zaten. Echt super mooie stenen muur er omheen, die tegel had ik graag bij ons thuis op de vloer gehad. Volgens mij is het echt hoe verder je de heuvel opgaat des te mooier worden de huizen. Al met al hebben we een kleine anderhalf uur rond gelopen tussen al die leuke plekjes (toch maar verhuizen?????)

Daarna was het zonnetje sterk genoeg voor een zwembadduik! Romey helemaal gek, ze wil nu al niet eens meer dat wij haar vasthouden maar dobbert lekker in het rond. Hoe gekker hoe beter, en ja dan drink je aardig wat water weg maar daar kunnen wij haar voor waarschuwen maar ze doet toch wat ze wil dus moet ze het maar zelf ontdekken. Laat in de middag nog even skypen met de opa's en oma's (niet tegelijk want zo technisch zijn we nu ook weer niet hahaha)en daarna eten.

Het begon allemaal heel goed en ze zat lekker te kauwen, maar hoe meer mensen er in de eetzaal kwamen des te moeilijker ging het. Ze is ons echt aan het uitproberen dan en eet dus geen hap meer en lacht ons gewoon vierkant uit als wij haar aanpakken. Ergens moet ik ook wel vreselijk om haar lachen maar doe het niet want dan werkt het helemaal niet. Dus was het even geen feest toen we terugkwamen op de kamer. Binnen 10 minuten was ze gedoucht en al en lag ze in bed, niks niet bij papa en mama nog even tv kijken! Nou ze had heel goed door dat ze fout was want ze was helemaal van slag door de strenge aanpak. Helaas voor haar maar het was even nodig (moet zeggen als ze dan zo hartverscheurend ligt te huilen heb ik wel medelijden met haar, maar mama kan ook best hard zijn als het nodig is). Nu ligt ze lekker te slapen en morgen is ze vast weer het poeslieve meisje wat ze meestal is!!! Althans dat hoop ik maar want om half 10 gaan we met Franck op pad voor onze visum!!! Jaja het benodigde papiertje is dus blijkbaar klaar en nu kunnen we eindelijk dat felbegeerde visum gaan aanvragen.

maandag 23 febr. 2009

2009-02-24T05:26:00.000-08:00

Vandaag beetje laat met de blog maar goed er valt eigenlijk ook niet zo veel te melden. Het is carnaval hier en dat betekent dat 2 dagen alles dicht is en de straten bijna uitgestorven zijn. Hier is zaterdag de 28e de parade en nu gebeurt er eigenlijk niks. We hadden hoop dat onze huisapotheek open zou zijn omdat Dion en ik nog steeds last van de keel hebben maar die was gesloten. Hebben nu bij een huis en tuin apotheek wel keeltabletten kunnen vinden maar die winkel was ook de enige die open was in de hele straat.

Omdat we op weg naar de apotheek langs Anteus kwamen zijn we "oma" maar even gaan opzoeken nou die was helemaal blij dat Romey er weer was en deed er alles aan om haar zo lang mogelijk daar te houden. Wij hadden net ontbeten maar ze vroeg of Romey nog wat honing cornflakes mocht. Dat mocht wel en ik dacht dat ze net als vorige keer een klein schoteltje met wat cornflakes zou maken maar dat werd een compleet ontbijtbord vol!!! En echt onvoorstelbaar Romey kauwt gewoon door, als er al een worm in haar zit moet het wel een lintworm zijn want wat kan dat kind eten zeg!!!!!!

"oma" vond ook dat ze wat dikker in haar gezicht begint te worden, dus wij de oude foto's erbij en inderdaad ze krijgt een dikke kop!!! Als je kijkt naar de kleur van haar huid is die ook veel gezonder als in het weeshuis toen was ze wat grauw en nu heeft ze een lekker kleurtje. Het is een heel ander kind aan het worden!!!!

Verder vandaag niet veel gedaan, het was ook bewolkt dus veel te koud om te zwemmen en buiten de deur was ook niks te beleven. Een rustige dag dus, Romey was heel moe en die hebben we 's middags toch maar even laten slapen en daarna eten en onder de douche met papa en naar bed. Hopelijk is het morgen beter weer en kunnen we lekker zwemmen! Het ziet er niet naar uit maar je weet maar nooit hier!!

zondag 22 febr. 2009

2009-02-22T13:49:00.000-08:00

We hebben vandaag een enorme luie dag gehouden. Vanmorgen eerst even lekker ontbeten, ze hebben hier pannenkoeken en dat vind Romey wel lekker (wat vind ze niet lekker???? vreetmonster is het!) en daarna even gekeken of het zwembad al in de zon lag. Helaas nog niet dus eerst maar even skypen met opa Jan en oma Greet, even zien hoe het ging met het gat in opa's hoofd en om te horen of de verjaardag gezellig was!

Uiteindelijk zwembroeken aan en op naar het zwembad. Romey is helemaal blij als ze haar bandjes om mag want dan weet ze dat ze het water in gaat en dat vind ze leuk. Het kan haar niet gek genoeg dat betekent springen vanaf de kant (ze heeft alleen nog niet door dat ze vooruit moet springen en niet recht laten vallen want dan knalt ze met met haar kop zo tegen de zwembadrand) in het water spartelen en draaien in het rond. Zo af en toe komt er een slok badwater mee maar goed dat moet kunnen bij deze waterrat! Al met al een goede keuze een hotel met zwembad want het liefst loopt ze de hele dag met haar bandjes om de armen. Nu dus ook en het is hier nu 18:00 en ze heeft haar gewone kleren aan maar de bandjes moeten om!

middag lekker soepje gegeten en Romey patatjes nou dat vind ze wel erg lekker. Met name de mayonaise is echt favoriet en voor je het weet is het bord leeg en dan gaat er nog een broodje achter aan! Het is een enorme smikkelkont en ik moet zeggen ik ben blij dat ze alles lust dat scheelt een hoop problemen met eten. Daarna nog weer een keer het zwembad in en lekker dollen en daarna opdrogen in de zon. Die was aan het eind van de middag een beetje afwezig maar dat mag de pret niet drukken. Straks nog even eten en daarna onder de douche en dan naar bed toe. Ik denk dat het slapen wel gaat lukken na zo'n dagje zwembad en zon!

zaterdag 21 febr. 2009

2009-02-21T17:36:00.000-08:00

Vanmorgen de laatste keer ontbijten in het Anteus. Sergio de manager stond ons al op te wachten met de vraag: waarom????? Weer uitgelegd dat het om het zwembad gaat en dat er echt niks mis is met het personeel van Anteus of met de appartementen. Iedereen heeft vanaf het begin zo met ons meegeleefd en Romey is zeer geliefd dus viel het iedereen zwaar dat wij gingen. Vond het ook wel raar hoor om afscheid te nemen omdat het hotel waar we nu zitten slechts 1 blok verder ligt en als we nu naar het ziekenhuis lopen komen we langs Anteus. "Oma" bij de receptie heeft ook aan ons gevraagd of we nog regelmatig willen langskomen als ze werkt zodat ze Romey kan blijven zien, we hebben beloofd dat we dat doen. Krijgen een druk schema, 's avonds langs de avondreceptionist en 's morgens langs "oma" haha.

We hebben toch maar even een taxi genomen naar hotel Aranjuez ook al was het maar 1 blok verder je wilt niet weten wat er uit het appartement kwam zetten vanmorgen! We hebben de nederlandse boeken meegenomen en die brengen we weer netjes terug als we weggaan, tenslotte zitten we hier nog wel even en dan is het wel lekker om iets te lezen hebben. Tel daarbij op het speelgoed wat wij voor Romey hebben gekocht en 2 loodzware koffers en een computertas en dan heb je ongeveer het beeld van uitdragerij Raven.

De kamer die wij gisteren hadden bekeken stond al gereserveerd voor ons, dus hup de hele handel naar boven en weer uitpakken. Romey keutelde er lekker tussendoor en heeft ondertussen gezellig zitten spelen. Vanmorgen nog even op skype gezeten met oma Greet want die vierde vandaag haar verjaardag en mijn oma (dus Romey's overgroot oma ) was daar ook en die vond het wel leuk om Romey even te zien! Wel leuk hoor om zo haar nieuwe achterkleinkind voor te stellen, gelijk ook nog even tante Corry gesproken (zus van mijn oma) dus de hele familie is weer op de hoogte. Afgesproken dat we 's avonds nog even zouden skypen omdat dan opa Sjoerd en oma Nanda ook op de verjaardag waren en bij die werkt thuis de skype niet helemaal goed.

Na het uitpakken zijn we naar het zwembad vertrokken. Was heel benieuwd of Romey het leuk zo vinden, nou dat vind ze! Ze wil steeds haar bandjes om en vind het geweldig om het water in te gaan. Vanwege het hoesten mocht ze van ons alleen het water in als de zon scheen zodat ze het niet te koud kreeg. Nou dat vond ze maar niks maar ach ze kan niet altijd haar zin krijgen haha. Ondertussen was het lunch tijd en de manager Jose wilde wel wat lekkers voor ons maken, nou lekker was het maar het was wel veel. Dion had een BBQ steak en een soort saucijzenworstje en ik had forel van de BBQ. Echt super lekker (daar gaan de kilo's die we inmiddels kwijt waren in de afgelopen 4 weken). Romey had kip maar die vond de forel ook lekker (kind eet echt alles, gisteren had ik zalmsalade gemaakt en dat at ze ook met smaak op!!). Ondertussen was het bewolkt geworden dus Romey mocht niet meer zwemmen en is Dion de computer gaan installeren om te skypen met de rest van de familie.

Nou het was echt de hele familie die voorbij kwam, wel ontzettend leuk om iedereen zo even te zien en te spreken. Gelukkig wilde Romey ook een beetje meewerken door regelmatig voor de camera te verschijnen want helaas ze doet veel maar dit doet ze niet op commando! Daarna was het weer tijd voor ons ziekenhuisbezoek. Het is hier traditie om met carnaval waterballonnen te gooien naar iedereen (dit doen ze al 3 weken of zo en er zijn hele straatgevechten aan de gang) en de komende 4 dagen gaat iedereen los. Gelukkig hebben wij een klein kind en daar gooien ze niet op maar ik kan uit ervaring zeggen dat zo'n waterballon uit een rijdende auto best hard aankomt! We moesten dus tussen de ballonnen door naar het ziekenhuis. Gelukkig was het niet druk en waren we gauw aan de beurt. Helaas weer dikke tranen voor Romey maar ze is alles ook zo weer vergeten.

Toen we terugkwamen maar gelijk de eetzaal ingedoken, we hadden niet echt honger na zo'n lunch maar helemaal niet eten was ook niet echt een optie. Romey heeft heerlijk een tosti gegeten en wij een hamburger met friet (was meer dan zat!!!!!) Daarna onder de douche en nog even op bed papa's nek masseren (ja ook dat heeft deze kleine meid al in de vingers hahaha). Vervolgens was ze zo moe dat ze bij mij op schoot in slaap is gevallen en nu ligt ze lekker te tukken in haar nieuwe bed. Hopelijk gaat vannacht ook alles goed en kunnen we morgen genieten van weer een mooie dag! Het gaat wel wat drukker worden de komende 4 dagen in het hotel vanwege de carnaval maar we zien wel hoe en wat! Slaap lekker allemaal

vrijdag 19 febr. 2009

2009-02-20T16:49:00.000-08:00

Romey heeft weer heerlijk geslapen vannacht ondanks het lawaai van de Ladies night en ook wij hebben een lekkere nachtrust gehad. En het was vandaag weer super mooi weer! Dus allemaal de korte broek aan en de tuin in. Natuurlijk moesten er nog even wat boodschappen gedaan worden en onderweg naar de supermarkt zag ik het uithang bord van het hotel waar wij op internet naar hadden gekeken voor wij vertrokken. Eigenlijk was ik wel nieuwsgierig naar hoe het er echt uitzag want het had ook een zwembad(je) en op de foto's was het wel een leuk hotel. Waar we niet achter konden komen via de site was of er ook een koelkast op de kamer was en of er ook internet op de kamer was. Dion en Romey stonden een beetje te dreutelen voor de deur en ik was naar binnen gegaan dus toen kwamen hun ook maar.

receptioniste gevraagd of ik de tuin met het zwembad mocht zien en toen kwam er gelijk iemand aan die ons een rondleiding door het hotel gaf. Ja er was internet, en een koelkast en we konden ook een kamer krijgen met een apart slaapgedeelte voor Romey, daar stond nu nog een bank maar daar zouden ze dan een 1 persoon bed neerzetten. Moet zeggen het zag er heel gaaf uit allemaal. Kamers zijn niet heel groot maar groot genoeg voor ons en beneden is een hele mooie tuin met verschillende terrassen en een leuk zwembad wat verwarmd is, ligbed erbij en klaar zijn de Raafjes. Terwijl wij genoten van een overheerlijke cappuccino (iets wat Romey ook erg lekker vind met name dat schuimlaagje, waar heb ik dat eerder gezien een meisje dat mijn schuimlaagje van de koffie at???he Renske!) maakte de meneer die ons rond had geleid een prijs voor de komende 5 weken. Nou die stond ons wel aan en het hotel zag er ook leuk uit dus wij gaan morgen verhuizen naar onze nieuwe stek (kan Romey alvast wennen aan het dynamische leven van haar ouders). Het heeft meer weg van een huis uit de film Zorro, overal potten met planten, pleintjes, doorgangetjes terrassen, kleine lounge bar, klassiek ingerichte eetzaal en een grote ruimte beneden waar Romey lekker kan rondrennen en spelen als het regent. Dus als het goed gaat liggen wij morgenmiddag lekker in het zwembad!

Vanavond naar de dokter geweest met Romey. Ze was redelijk tevreden maar omdat ze nog steeds wat hoest wil ze haar nog 2 prikken geven en moeten wij de antibiotica kuur verlengen van 7 naar 10 dagen. De inhaler en de puf mogen we stoppen alleen als ze weer raspende geluiden gaat maken moeten we die weer gaan gebruiken. De rest van het onderzoek gaat ze volgende week woensdag doen als wij weer terug moeten komen. Uit het verslag bij de rontgenfoto blijkt dat alles er verder wel goed uitziet, beide longen zijn goed ontwikkeld en hebben normaal formaat en het heeft echt met de bronchien te maken. Dus op naar het ziekenhuis voor de prik, daar werden we gelijk herkend door de zuster die ook de laatste keer geprikt had en die maakte vrij snel tijd voor ons. Het was weer dikke tranen toen de prik kwam maar buiten was alles weer vergeten. We zien wel weer hoe het morgen gaat.

Christine is met ons meegelopen om aan de receptie te melden dat wij morgen willen vertrekken. Nou de receptionist had de tranen in zijn ogen staan en vroeg ons waarom???? We hebben Christine laten uitleggen dat het echt niet aan hem of zijn collega's lag maar dat wij een zwembad miste. Hij vond het echt niet leuk en ik vrees dat er morgen ochtend nog een paar mensen zijn die het niet leuk vinden maar helaas wij hebben het hier wel gezien en gaan eigenlijk nu een beetje vakantie vieren! Mama hoeft niet meer te koken want eten doen we of buiten de deur of daar in het restaurant en we hebben een super mooie tuin met een zwembad tot onze beschikking dus eigenlijk gaan we nu op vakantie na 4 weken hard werken haha!!!!! Ja morgen zijn wij al 4 weken weg, moet zeggen het gevoel dat het al zo lang is hebben we allebei niet! We wensen alle collega's morgen ontzettend veel succes met de open dagen!!!!!!

donderdag 19 febr. 2009

2009-02-19T07:18:00.000-08:00

Vanmorgen moesten we om half 10 bij de psychologe zijn. Romey lag nog lekker te slapen maar helaas was het echt tijd om op te staan. Voor de zekerheid Christine nog maar even gebeld maar die was al onderweg naar ons. We waren keurig op tijd en de psychologe wilde graag weten of wij al met Romey naar de dokter waren geweest. We hebben verteld wat we allemaal met haar al hebben gedaan en ze wil graag dat Christine haar vrijdag belt na het doktersbezoek over hoe en wat. Romey hoest nu toch wel weer meer als gisteren, laten we het er maar op houden dat het de laatste restjes zijn die er uit moeten.

Verder ging het gesprek heel goed. Ze was heel tevreden over Romey in alle opzichten het enige waarvan ze vond dat het wat achterbleef was het praten, ja duhhhh dat hadden we zelf ook al door. Ook al zien wij echt wel verschil tussen nu en 2 weken terug. En verder adviseerde ze ons om duidelijk grenzen te stellen want dat is nu echt nodig omdat ze alles aan het uitproberen is, nou dat doen wel. De psychologe vroeg mij om op Romey's tekenbord een rondje te tekenen en of ik dan aan Romey wilde vragen of zij dit ook wilde doen. Nou het was niet echt een rondje maar ze probeerde wel na te doen wat ik deed en na een paar keer oefenen kwam er iets uit wat bijna op een rondje leek. Best knap als je dit nog nooit hebt gedaan. Verder waren het de normale vragen, springt ze (ja soms) luistert ze goed ( soms want ze is echt aan het uitproberen), is ze stabiel met lopen (ja tenzij er een graspol in de weg staat dan kan het wel eens fout gaan). De hele sociaal werkster hebben we niet gezien vandaag want die zat een kamer ernaast dus wat dat voor rapport moet worden????????

Maandag en dinsdag werken ze niet in verband met de carnaval dus woensdag of donderdag is het rapport klaar en kan het naar de rechter. De rechter zal dus wel niet volgende week vrijdag worden maar de maandag of dinsdag daarna (dus weer een week verloren).

Ach de papieren voor de visa zijn ook nog niet klaar dus dat gaat ook pas volgende week woensdag worden dat we daar voor weggaan. Wat maakt het uit we zijn hier nog wel even!

Het weer klaart ook op dus we gaan zo lekker naar buiten, genieten van het zonnetje dat is voor ons alledrie wel goed (de familie snottebel). En vanmiddag zien we wel weer wat we gaan doen.

We zijn hier nu al zo'n tijd en al die ijsvitrines beginnen toch wel een beetje te lonken dus omdat het zo warm was zijn we een ijsje (zeg maar IJS) gaan halen. Er is hier een soort speelparadijs dat heet Globos en daar hebben ze ijs en heel veel ijs, taart en nog meer taart en hamburgers, frietjes pizza gewoon dus eigenlijk alles wat kids lekker vinden. Voor Romey hadden we een Winnie de Pooh ijsje besteld, papa wilde wel een milkshake (dacht dat niet zo veel zou zijn, fout gedacht haha) en mama wilde wel brownie met ijs.

Ok les 1 in Bolivia: al het eten is veel, dus ook het ijs zijn wij nu achter. Voor Romey kwam er al een behoorlijke beker (bij ons een normale ijscoupe voor volwassenen) papa schrok van zijn enorme milkshake en mama kreeg een hartverzakking toen ze zag hoe enorm die brownie met ijs wel niet was (daar eten bij ons minstens 3 man van). We hebben er maar mooie foto's van gemaakt want dit was echt enorm. Romey vond het chocolade ijs van mama nog het lekkerst (kwam goed uit want mama is niet zo van de chocolade ijs) maar zelfs met haar hulp kwam mijn coupe niet op. En uiteindelijk waren we voor al dit lekkers euro 6,30 kwijt nou daar heb je in Nederland nog niet eens 1 coupe voor en als het wel lukt is hij de afmeting van Romey's "kinderijsje". Natuurlijk moest er ook even gespeeld worden. Lekker in de ballenbak (ja die bestaat hier nog wel en is nog steeds een mega succes!!!!), schommelen en rijden in de kleine autootjes die hier staan.

Na ongeveer anderhalf uur zijn we op ons gemakje weer terug gelopen naar het hotel en overal zie je de dames zich klaarmaken voor de ladies avond die vanavond is. Vorige week was het stap avond voor de heren en vanavond is het alleen voor de dames. Van Franck en Christine hebben we begrepen dat beide zich op die avond helemaal klem zuipen en niet meer weten hoe of wat. Naast het hotel was in een tuin ook een verzamelplaats voor de dames en dat zat al aardig vol. Denk niet dat de dames Raven vanavond nog op stap gaan want de kleinste zit nu al te knikkebollen voor de TV. Dus mama gaat gauw eten koken en dan kan ze daarna lekker naar bed!

Enne Renske zoals je kunt zien op de foto's van vandaag vind Romey jouw rokje heel erg mooi dus deze foto is speciaal voor jou! x jorna

En voor de liefhebbers nog een filmpje Romey en haar ijsje

http://www.youtube.com/watch?v=NXXFD6QGIHU

woensdag 18 febr. 2009

2009-02-18T16:22:00.000-08:00

Het is vandaag 2 x feest. Romey is vandaag precies een week bij ons (en wat voor week was dat wel niet, 1 ding saai is het niet met deze dame) en oma Nanda is vandaag jarig. Dus op tijd ontbijten want dan konden we even skypen met de jarige job. Speciaal voor oma de nieuwe jurk aangedaan want daar staan vlinders op en dat vind oma Nanda wel heel mooi. Nou toen we skype eenmaal aan de gang hadden, had Romey nou niet bijster veel zin om in beeld te komen. En dat na een super nacht, geen kuchje gehoord en ze is helemaal niet wakker geweest tot 7 uur en toen heeft Dion haar nog even neergelegd en heeft ze tot 8 uur geslapen. Maar goed oma Nanda heeft even kunnen zien hoe mooi ze was en daarna is ze lekker gaan spelen.

Het was onverwacht weer heerlijk weer vandaag dus we zijn de hele dag buiten geweest. Buiten nog even geskyped met opa Jan en oma Greet en daar waren ook Maxime en Robin Jade want opa en oma waren aan het oppassen. Ook daar deed iedereen zijn best om contact te maken (zeker Max die maar riep: hallo Romey, en Romey mooi niet reageren. Sorry Max maar ik weet zeker dat Romey straks als wij thuis zijn heel veel met jou wil praten!!!!!) Daarna was het tijd voor de dagelijkse boodschappen en omdat het feest was vandaag hadden wij lekker apfelstrudel gekocht (ja ook dat hebben ze hier) helaas bleek die niet echt lekker te zijn (dus dan verheug je je eigenlijk voor niks) de enige die het wel lekker vond was Romey!

Omdat we besloten hadden Romey vanmiddag niet te laten slapen, hebben we onze hele Intertoys afdeling naar buiten gezet en zijn mama en Romey lekker gaan buitenspelen terwijl papa nog even aan het werk ging. Daarna koken en ons klaarmaken voor het hopelijk laatste ziekenhuisbezoek. Ze was tijdens het eten echt al ontzettend moe maar we hebben haar wakker kunnen houden tot het tijd was om de prik te halen.

Toen we de hal van het ziekenhuis binnenkwamen begon ze nattigheid te voelen en heel zachtjes begon ze al te huilen. In de wachtkamer werd dit erger maar we hadden ter afleiding haar hondje meegenomen en dat werkte. Gelukkig was de zuster er van de 1e prik en die nam de medicijnen mee en na 10 minuten werden we geroepen. Nou toen ging het al fout, ze zette het op een huilen. Eenmaal binnen werd de volumeknop nog een beetje hoger gezet en toen de zuster ook nog eens verkeerd prikte waardoor er bloed bij het medicijn kwam en het dus opnieuw moest gingen echt alle remmen los bij haar. Krijsen onvoorstelbaar (kan mij wel voorstellen want fout prikken is nooit fijn) dus wij eerst nog laten zien dat de zuster niks in haar handen had (ik had even de spuit uit haar handen gehaald) maar daar trapte ze mooi niet in! De dokter zelf kwam maar eens kijken wat er allemaal aan de hand was (hij heeft ons al 2 dagen gezien en geen woord tegen ons gezegd maar hij had nu toch wel medelijden met Romey). De zuster vond het vreselijk dat ze nogmaals moest prikken maar goed wat moet dat moet! De grootste mop van de avond was daarna nog wel dat toen alles klaar was ze de zuster uit zichzelf een handje ging geven en dag dag zei. Dion en ik lagen dubbel van het lachen, want dit hadden we echt niet verwacht. Had meer het idee dat ze er een dodelijke blik uit zou gooien maar nee hoor ze gaf netjes een hand! En onderweg naar het hotel zat ze gewoon weer Nijntje te zingen een wonderlijk kind is dit!!!

Daarna met papa onder de douche nog even naar het Disney channel kijken om tot rust te komen (wat is dat, ze was hyper) normaal is het Disney channel het helemaal (dus misschien kan Knabbel een paar tickets regelen naar Euro Disney, want Romey wil graag zien hoe Knabbel en Knabbelientje nu eigenlijk wonen). Nu dus niet, dus op naar bed. Dion zei net het zou mooi zijn als dit zo werkt en toen zette ze het weer op een brullen. Dus papa thee zetten en mama de handdoek techniek maar weer toegepast. Even neerleggen, over borst wrijven doek over de kop en na 5 minuten sliep ze en dat doet ze nu gelukkig nog. Hopelijk maken we allemaal weer een lekker nachtje en dan morgen weer op naar de psychologe en de sociaal werkster. Ach als ons kleine monster zo met de zuster omgaat na zo'n rotprik zijn die 2 een makkie morgen, die pakt ze helemaal in!

dinsdag 17 febr. 2009

2009-02-17T11:39:00.000-08:00

Het was dat vanmorgen de wekker om kwart over 8 afging anders had Romey gewoon doorgeslapen. Heerlijk nachtje gehad ben er maar 2x uit geweest om Romey even te laten hoesten zeg maar slijm opgeven en voor de rest lekker geslapen. Waarom wij ons dan allebei zo brak voelen?????????Maar goed dat mag de pret niet drukken. We moesten vandaag een "opa Jan" staart maken (voor de niet ingewijde onder ons dit is 1 staart en het liefst met al het haar, nou dat gaat niet lukken want Romey's haar is niet lang genoeg daarvoor dus werd het er 1 bovenop het hoofd) en die moest natuurlijk wel even geshowed worden. Skype aan en showen maar aan opa Jan. Daardoor hadden we nog maar 10 minuten om te ontbijten dus dat was even rennen. Omdat het niet echt mooi weer was, gelukkig wel droog, zijn we met de taxi naar de shopping mall gegaan bij het consulaat. De vorige keer was alles dicht vanwege de siesta en nu was het merendeel wel open (hoe het hier precies zit met de openingstijden?????). Romey was niet helemaal in haar element vanmorgen maar toen we een kledingwinkel ingingen fleurde ze helemaal op, hoezo echte meid!!!

Dus Nicole kan nu uit betrouwbare bron melden dat ook hier het heeeeeeel leuk shoppen is. Het was wel grappig dat er in die winkel 2 mannen aan het werk waren en dat 1 van hun ook van alles uit het rek aan het halen was voor ons. Je verwacht in een kinderkleding winkel toch eerder dames dan heren! Gek he hoe hard je spaans vooruit kan gaan als iemand je uit staat te leggen dat al die leuke kleding gemaakt is in Argentinie en dat ze dat leuke jurkje ook nog wel een maatje groter hebben, Dion was verbaasd over mijn spaanse inslag vanmorgen ik begreep alles hahaha. Nee zonder dollen we hebben hele leuke kleren voor haar gekocht en aangezien het uit Argentinie komt kan onze meid met goed fatsoen straks bij Maxima op de koffie. Romey vond het helemaal geweldig dat ze alles mocht passen en ze ging steeds in de spiegel kijken hoe het stond. Zelfs de lingerie is opgepimpt ze is is nu in het bezit van een onderbroek met een prinses en een zilveren biesje er langs, nou dat is het helemaal dat snappen jullie wel. Die mag dus ook vanavond aan als we weer prik gaan halen, beetje omkopen moet kunnen!!!

Papa mocht betalen, die ook weer blij en toen op naar de rest van de winkels. Onze dame had de smaak goed te pakken want bij de volgende winkel stond ze al op de deurmat naar ons te lonken zo van: kijk hier hebben ze nog meer voor mij! Maar ook mama komt goed weg want bij een etalage met mooie jurken bleef ze heel verlekkerd kijken naar al dat moois. Er was daar ook een roltrap en dat was wel heel apart om te zien hoe ze daar op reageerde, ze durfde er niet goed op te stappen want zo'n draaiende trap was toch wel een beetje eng.Daarna was het tijd voor de gewone boodschappen, veel minder leuk natuurlijk dus ze begon een beetje te jengelen. Gauw de benodigde dingen gekocht en naar huis. Lekker broodje gegeten maar ook dat ging er met moeite in, ze is bekaf en was ook weer een beetje warm. De "oma" bij de balie zei dat ik de luizeneitjes er met mijn nagel uit moest halen omdat het er nog zoveel zijn. Dus ik braaf begonnen met eruit halen alleen Romey vind dit niet zo'n succes, ze houdt haar hoofd niet stil dus dat is moeilijk plukken. Dan maar naar bed ( ja niet luisteren naar mama dan maar slapen hahaha) ze was zo moe dat ze rustig bleef liggen terwijl ik ondertussen doorging met luizen eruit halen. Onder mijn gepriegel door is ze gewoon in slaap gevallen en ik heb haar zelfs nog in haar slaap kunnen draaien om de andere kant te doen. Misschien willen we ook teveel, tenslotte is ze vandaag pas een week bij ons en dan kun je niet verwachten dat bijna 3 jaar weeshuis luizen dan weg zijn. Moet je eens kijken wat ze deze week al allemaal heeft meegemaakt, ik geef het je te doen op die leeftijd!

Vanmiddag nog even geld gewisseld en een blokje om geweest. Romey ging laat naar bed en was ook laat wakker dus veel konden we niet meer doen. Lekker gegeten, na het eten nog even samen gedanst, Dion mooi filmen en wij lekker gek doen. En om half 8 zaten we weer in het ziekenhuis. In de wachtkamer was alles nog helemaal ok, Romey was helemaal door het dolle heen en net als vanmiddag is ze ons echt aan het uitproberen. Af en toe gewoon totaal niet luisteren en ons negeren. We proberen dus nu ook heel consequent te zijn want anders neemt ze een loopje met ons dat is wel duidelijk. Toen we eenmaal aan de beurt waren was het natuurlijk allemaal veel minder leuk. Dit keer moest Dion haar vasthouden en het was weer krijsen, de tranen lagen op de grond en ze vond het echt niet leuk. Maar zodra de naald er uit is en ze door heeft dat het klaar is lacht ze weer volop! Morgen nog 1 x en dan zijn we er hopelijk weer vanaf.

Daarna nog even lekker in bad om bij te komen en vervolgens naar bed. Nou bij deze hebben wij gezamenlijk besloten dat ze morgen maar eens niet gaat tukken tussen de middag want het was weer helemaal foute boel. Laken over haar hoofd gedaan maar niks hielp, madame heeft weer flink lopen krijsen. Uiteindelijk heb ik haar maar even op haar eigen bed in mijn armen genomen en een beetje lopen wiegen tot ze wat slap werd en toen heb ik haar teruggelegd met een doek over haar hoofd heen en is ze in slaap gevallen. Het is wel wat frustrerend maar ik begrijp uit alle reacties dat jullie het allemaal gehad hebben dus wij komen er vast ook wel weer doorheen. Wij gaan lekker slapen zo en morgen weer een nieuw avontuur....

maandag 16 febr. 2009

2009-02-16T18:09:00.000-08:00

Voor de verandering scheen de zon vanmorgen eindelijk weer eens (we beginnen al echte Bolivianen te worden, na 3 dagen regen ontzettende behoefte aan zon hahaha) We waren keurig op tijd klaar met ontbijten en om half 10 zou de sociaal werkster komen. Boven de bedden alvast maar opgemaakt want Rocio is meestal niet dan al bij ons appartement dus dachten we doen het zelf wel. Ondertussen was Christine gearriveerd en die had gevraagd of ons appartement met voorrang schoongemaakt kon worden dus zagen wij ineens Rocio binnen rennen.

Om half 10 was de sociaal werkster er inderdaad en wij zaten lekker in de tuin. Sergio gelijk geregeld dat we een parasol kregen en hij heeft ook de spullen van de vorige nederlanders gebracht maar daarover later meer. Het gesprek met de sociaal werkster was echt een lachertje. Ze heeft welgeteld 5 vragen gesteld en is niet langer dan 10 minuten geweest. Hoezo binnen kijken??? arme Rocio had zich voor niks uit de naad gewerkt want ze wilde niet eens naar binnen. Zelfs Christine zat er bij te kijken van wat is dit???? Maar goed wij vinden het prima hoor, donderdag zit zij er ook bij als wij naar de psychologe gaan en dan hebben ze onze achtergronden bestudeert dus is het afwachten wat ze dan gaan vragen.

Ondertussen leek het wel of de Intertoys een levering heeft gedaan in appartement nr.17 want de hele vloer ligt vol met speelgoed. Inmiddels heeft Romey een loopfiets, een vliegtuig met geluid (heerlijk maar niet heus) puzzels, blokken boekjes noem maar op we hebben 5 vuilniszakken met zooi in de woonkamer staan. Deels voor haar, deels voor ons (lekkere oude VT wonen , donald ducks enz). Nou de volgende krijgt daar onze kar bij want die kunnen we toch niet meenemen. Wel super dat het Anteus dit allemaal opslaat voor al die nederlandse families die hier logeren. Romey vind het allemaal geweldig en heeft heerlijk de hele dag buiten gespeeld. Vanmiddag lekker geslapen en daarna weer naar buiten.

Vanavond moesten we om 6 uur bij de dokter zijn ter controle. Nou Romey voelde nattigheid toe we naar binnen gingen en toen de er weer naar de longen geluisterd moest worden begon ze alweer heftig te krijsen. De dokter had haar uitgelegd dat ze dan niks kan horen en heeft bij Franck, Dion en mij geluisterd zodat ze zag hoe dat ging en toen was het goed. De dokter vond dat wij een rontgenfoto moesten laten maken omdat ze in 1 long niks hoorde en ze dacht dat daar iets niet goed zat. Dus wij met Franck en Christine (die was gezellig mee) 1 verdieping naar beneden om de foto te laten maken. Franck loopt met een rode clowns neus op zak dus die kwam nu goed van pas. Romey mocht staan en aan de andere kant stond Franck met zijn rode neus gekke bekken te trekken. Na 2 foto's was het goed en moesten we even wachten op de foto, een fluitje van een cent dus. Moet zeggen had iets anders verwacht aangezien zo'n roestvrij stalen tafel niet echt warm is maar misschien heeft het geholpen dat ze mocht staan. Toen de foto klaar was weer terug naar boven naar de dokter. Die had inmiddels een andere patient dus wij moesten even wachten, dokter Franck en dokter Dion hebben de foto even bekeken en alvast een diagnose gesteld. De dokter was een iets andere mening toe gedaan, (ach die heeft er ook voor geleerd althans daar gaan we maar van uit, je rijbewijs koop je hier ook gewoon zonder te lessen dus je weet maar nooit). Romey heeft een soort bacterie in haar longen zitten die begint te ontsteken en ze vond het nodig dat Romey 3 dagen lang een injectie krijgt met antibiotica om deze te bestrijden. En dan moeten we vrijdagavond weer terugkomen. Ik moet zeggen dat ik het best vind omdat ik het echt vreselijk vind dat ze zo erg hoest, kind stikt bijna!

De dokter was had er vertrouwen in dat ze zich nu snel beter zal gaan voelen en dat het vrijdag er heel veel beter uit zal zien. Dan krijgen we deel 2 van het onderzoek (iets met wormen in buik etc. ga er nog maar niet over nadenken). Dus wij om half 8 op naar de apotheek (nu komen we daar al 2 dagen lang dus men kent ons inmiddels haha) en daar de antibiotica gehaald. Ze prikken daar ook maar nu net niet deze prik dus moesten we toch naar de eerste hulp. Bij de apotheek verkopen ze een knuffelkoe die geluid maakt en trilt. Romey vond deze van de week al mooi en nu ze een prik moest halen hebben we als goedmakertje er 1 voor haar gekocht.

Inmiddels was het 8 uur en mochten we naar binnen, eerst maakte ze een klein beetje klaar om in Romey's oog te druppelen om te kijken of ze allergisch is voor de antibiotica. Nou dat was even foute boel, huilen en in haar ogen willen wrijven dus wij proberen haar rustig te houden. Na 5 min bleek alles ok t zijn en konden we naar de prik toewerken. Ik moest op een stoel gaan zitten met Romey tussen mijn benen en leunend over 1 dijbeen van mij. Broek naar beneden en toen werd er een watje met koud spul op haar onderrug gelegd en zij krijsen, dus de zuster zeggen dat dat geen zeer deed en dat ik vooral haar goed naar beneden moest duwen. En toen kwam de heerlijke prik, net ergens boven de bil (en dit kind heeft echt geen vet dus kan mij voorstellen dat het zeer doet!!!) Nou Romey veerde bijna terug en ik duwen en zij janken en Dion op zijn knieen haar afleiden met die koe, ging niet echt lukken zeg maar. En dat moeten we nog 2 x doen iedere keer om half 8-8 uur dus dat gaat nog wat worden.

Ondertussen was het bijna half 9 en wij hadden nog niet gegeten en Franck en Christine ook niet dus hebben wij hun uitgenodigd om te gaan eten in het hotel. Het eten is goed maar het duurt echt eeuwig voor het klaar is. Romey had al een half broodje op en de kip en patat ging er ook nog prima in. Al die tijd lekker aan tafel gezeten en gespeeld met haar koe (gelukkig zit er ook een uit-knop op anders worden we morgen een beetje gek van dat trillende beest). Om half 10 hebben we Franck en Christine uitgezwaaid en gauw Romey onder de douche gezet. Papa ondertussen de medicijnen klaargezet en hop naar bed. Bedankt voor alle tips maar wij denken dat iets wat wij in het weeshuis zagen het beste gaat werken een laken over het hoofd trekken als ze moet slapen. Hebben het vannacht gedaan en werkte en nu net weer, nou was ze ook wel erg moe dus dat speelt vast wel mee.

We zien wel hoe laat ze morgen wakker gaat worden, we hoeven morgen niet vroeg op voor de visa want het benodigde papiertje is pas donderdag klaar dus gaan we vrijdagmorgen. Ines kwam ook nog even langs om ons iets te laten tekenen en volgens ons was dat voor de visa. We hopen in ieder geval dat het hoesten nu gauw minder gaat worden en bereiden ons vast voor op de prik van morgen want nu weet ze wat er gaat komen en dat vind ze echt niet leuk (kan ik mij iets bij voorstellen!!!!!!!!!) Wij gaan lekker de nieuwe serie 24 kijken die is hier vorige week begonnen en is in het engels dus voor ons te volgen. Zal niet verklappen hoe het gaat maar het is weer leuk......welterusten allemaal!

zondag 15 febr.2009

2009-02-15T10:25:00.000-08:00

Vannacht was het een klein drama. Romey begon na het plaatsen van de blog van gisteren met hoesten en dat is doorgegaan tot een uur of 3 vannacht. Paar keer goed slijm opgegeven en Dion is tot 3 uur bij haar in bed gebleven en toen heb ik het overgenomen tot vanmorgen 8 uur. Na de wisseling van de wacht werd het hoesten wel minder maar Romey ligt echt geen seconde stil in bed en draait zich een slag in de rondte. Had ik haar net lekker op mijn borst gelegd met het idee dan hoort ze mijn hartslag en wordt ze misschien wat rustiger, en hup daar draaide ze weer. Uiteindelijk lag ze overdwars in bed dus ik dacht dan ga ik lekker in mijn eigen bed verder slapen, nou was er nog geen 5 minuten uit en toen begon ze toch te huilen en waarom?????????????

Dus weer terug in bed en gewacht tot de vogels weer gingen fluiten, het was een lange nacht maar goed.

Vanmorgen lekker ontbeten en Romey zat alweer goed te schransen dus dat zit wel goed. Daarna even geskyped met Mirjam en Raimond en dat was wel gezellig, Romey was zo gek als een deur en maar lachen en ze leek in niks meer op het hoestende meisje van vannacht. Het was zo waar droog na het skypen dus gelijk lekker naar buiten. Eerst even een stukje gelopen en toen de taxi genomen naar de Burger King (voor het eerst in 3 weken, is netjes toch???) Daar aangekomen begon Romey weer enorm te hoesten maar toen de frietjes en het water kwam was dat gauw over. Ze vind frietjes met mayonaise erg lekker en hapt eerst de mayo van het frietje af en eet dan de rest op. Ze hadden daar een radio buiten aanstaan en ze zat lekker mee te wiebelen op de muziek en toen ik mee ging doen kwamen ook de handjes erbij, dus popstars here she comes!!!!...Onderweg in de taxi hadden we gezien dat er bij het voetbalstadion een soort markt was en na het eten zijn we terug gelopen over de brug naar het stadion.

Wij dachten dat het allemaal over voetbal ging maar het bleek een dierenmarkt te zijn. Romey zat bij Dion op de nek (omdat ze toch nog wel wat kortademig was) en die keek haar ogen uit. Konijnen, vissen, hagedissen en vooral heel veel honden zeg maar puppy's. En aangezien ze helemaal gek is van honden was ik blij dat ze bovenop de nek van Dion zat zodat ze nergens aan kon komen, wat een vlooienbalen. Papa en mama zijn het er wel over eens dat ze maar een speelgoed hond neemt want we nemen echt geen echte hond!!!! Het was wel zielig om te zien al die beestjes in dozen en soms zelfs in zakken. Niet de place to be als je een dierenliefhebber bent maar ach zo gaat dat hier, hier verkopen ze hun puppy's tenminste nog volgens Dion eten ze ze in China gewoon op. Intussen was de zon gaan schijnen en dan is het hier ook gelijk warm dus wij liepen lekker te zweten in onze warme kleren. Thuis aangekomen hebben we Romey haar medicijnen gegeven en nu ligt ze op bed, eerst wilde ze niet slapen en lag te kletsen en heen en weer te wiebelen maar het is nu toch wel stil dus denk dat ze onder zeil is.

Nou ze heeft vanmiddag lekker geslapen en het is nog steeds mooi weer! Op naar de tuin en even lekker spelen. We zijn heerlijk buiten geweest tot een uur of 6 en toen ben ik wentelteefjes gaan bakken. Was wel heel benieuwd of ze dit lekker zou vinden nou dat vond ze wel. Ze heeft er 2 naar binnen gewerkt en daarna nog een halve banaan dus dat ging goed. Daarna lekker met mama onder de douche om alle luchtwegen even los te maken en toen naar bed. Nou dat drama loopt nog steeds! 's Middags geen probleem als we haar in bed leggen maar 's avonds is het iedere avond hommeles. Nu heeft het niks meer te maken met verkouden zijn het is gewoon janken en nog eens janken en zodra 1 van ons bij haar staat is ze stil. Dus nu hebben we besloten haar maar even haar gang te laten gaan en hopen dat ze zo van vermoeidheid in slaap gaat vallen. We willen voorkomen dat ze iedere avond bij ons op bed ligt en niet inslaapt in haar eigen bed. Zeg maar wat het is bang voor het bed is ze niet want ze gaat 's middags zo slapen en we laten deur al open zodat ze licht heeft en ons kan horen dus wie o wie kan mij vertellen wat dit is......moet zeggen het gaat mij wel aan het hart om haar zo te horen huilen, wou dat ik wist waarom?????????????????

Zondag 15 feb.

2009-02-15T06:47:00.000-08:00

Voor de liefhebbers weer een filmpje;

http://www.youtube.com/watch?v=AGybiC5Aqmw

En wat betreft dat "konijnenlied" ik heb nog een paar week om dat even om te turnen naar "normale" muziek en geloof me dat gaat lukken.

Heeft Ajax weer gezwijnd ??

zaterdag 14 febr. 2009

2009-02-14T17:07:00.000-08:00

Vandaag was Romey al wat beter te spreken als gisteren. De nacht was nog wat onrustig maar ze was al veel minder warm, vanmorgen koorts gemeten maar temperatuur was 37,6 dus dat was goed. Helaas regent het hier al 2 dagen dus moeten we andere dingen zoeken om ons bezig te houden als buitenspelen. Dan maar skypen met opa Jan en oma Greet want die waren weer terug uit Oostenrijk. Helemaal goed ging het niet want we hoorden ze wel maar zagen ze niet, daar ging opa Jan mee aan de gang en ze zouden ons wel weer bellen.

Ondertussen had ome Roy skype ingesteld maar daar was het juist andersom. We zagen hem, Robin-Jade en Maxime wel in beeld maar we hoorden ze allemaal niet! Dat ging dus wel lekker. Opa Jan had inmiddels beeld en die konden we dus nog even skypen met beeld en geluid, Romey helemaal blij alleen ondertussen had ze de kip met rijst er gedeeltelijk weer uitgegooid wat niet echt verwonderlijk was als je haar hoorde hijgen. Echt dat hele mini lijfje zit vol met slijm en ach ja dat moet er uit. Kan niet zeggen dat opa Jan van een kotsend kleinkind genoot maar ook dat hoort erbij opa!!!! Daarna nog even geprobeerd te skypen met oma Nanda en opa Sjoerd en ook die sessie verliep niet vlekkeloos. Wel beeld geen geluid, geen beeld geen geluid, geen beeld beetje geluid en het gekke is iedeen ziet en hoort ons wel en dat terwijl wij in een achtergebleven gebied tijdelijk wonen!!!!

Daarna Romey medicijnen gegeven en op bed gelegd, papa en mama hadden ook allebei koppijn en waren moe dus wij zijn ook lekker lui op bed gegaan. We hebben Romey nog even gehoord en daarna is ze in diepe slaap gevallen om vervolgens om half 4 eens wakker te worden, net als haar papa en mama. Inmiddels was het droog en we moesten nog een medicijn bij de apotheek halen dus dat zijn we gaan doen en omdat het droog bleef zijn we gelijk een blokje om gegaan. Dat werd een iets groter blokje als geplanned dus gelijk maar even nieuwe doekjes gehaald bij de supermarkt (dat ging bij de dokter gisteren wel hard al die Huggies doekjes nodig om kots weg te vegen). Romey heeft een gedeelte bij Dion op de nek gezeten want ze hijgde echt als een postpaard en was bekaf maar o zo vrolijk echt onvoorstelbaar. Ze zat lekker bij Dion op zijn nek te zingen over Nijntje, dat vind ze helemaal geweldig (en Dion echt niet dus die baalt als een stekker dat ze er nu ook nog eens over begint te zingen). Toen we thuis waren was het inmiddels kwart over 6 en zijn we lekker met zijn drieen op het bed gaan zitten met een borrel en chips. Je had Romey moeten zien zitten, ze zat heerlijk tussen ons in met haar beker sap en haar pringles en ze keek er zo blij bij echt geweldig. Je zag haar denken: kijk mij hier nu eens zitten tussen papa en mama in met al dat

lekkers.

Dat was natuurlijk allemaal wel lekker maar er moest ook nog gewoon gegeten worden. Vanavond was dat pasta en dat begon al weer goed, de eerste 2 happen kwamen er met een berg slijm ook weer uit. Maar daarna heeft ze lekker haar bordje leeggegeten en hebben we ondertussen liedjes gezongen om haar aan het eten te houden. Ze is weer supervrolijk en op het raspende ademhalen na merk je bijna niks meer aan haar, heb wel het idee dat de medicijnen beginnen aan te slaan. Na het eten de boel opgeruimd en ondertussen had papa lekker bad gemaakt. Romey vind het heerlijk in bad en maar gelijk weer even de luizenshampoo gepakt om te herhalen en ook dat was geen probleem. Het kammen is ook prima ze blijft mooi stil zitten dus dat is ideaal. Tandenpoetsen doe ik eerst en daarna mag zij zelf nog even poetsen, ze vreet die tandpasta zowat van de borstel af ze vind het heerlijk. Dus dachten wij medicijnen geven en heerlijk naar bed het was inmiddels bijna half 9 maar daar dacht Romey even anders over. Het was jammeren en beetje huilen dus nu ligt madame prinsheerlijk te slapen tussen ons in terwijl ik blog maak en Dion tv kijkt. Denk dat ze nog niet moe genoeg was maar ze slaapt in ieder geval weer en we leggen haar zo weer terug in haar eigen bedje! Iedereen fijne Valentijn en de groeten vanuit regenachtig Bolivia.

vrijdag 13 febr. 2009

2009-02-13T09:02:00.000-08:00

Na een iets wat rommelige nacht vanmorgen op pad naar de psychologe. Christine kwam ons om half 10 ophalen en om kwart voor 10 waren we al in het gerechtsgebouw. We hadden een taxi chauffeur die precies de juiste weg nam en dat was ideaal geen last van alweer demonstraties. Vanmorgen is Romey gelijk weer geknuffeld door "oma" aan de receptie, die zich gelijk zorgen maakte over haar raspende ademhaling. Meteen kregen we allerlei adviezen over wat we moesten doen en of we al iets van medicijnen hadden gekocht, ja dat hebben we maar dat werkt niet gelijk natuurlijk. Christine vond ook dat ze heel veel geluid maakte (is ook zo) en die heeft gelijk Franck gebeld om een afspraak te maken bij de dokter, ze moet toch daar heen dus dan maar gelijk nu! Persoonlijk denk ik dat het een soort bronchitus is maar ben geen dokter dus wacht vanmiddag om 18:00 het bezoek wel af.

Je merkt echter niet aan Romey dat ze er last van heeft want ze is net zo vrolijk als altijd. De tijd bij de psychologe was ook heel gezellig, het is een hele leuke vrouw en het gesprek is echt voor ons gevoel prima verlopen. Met name dankzij Romey want die heeft echt super voorbeeldig het hele uur bij Dion op schoot gezeten en zitten spelen met de speeltjes die ze van de psychologe had gekregen. Ondanks het hoesten heeft ze bijna constant zitten lachen en de psychologe zei dat dit echt uniek is omdat kinderen meestal onrustig worden en willen lopen en Romey bleef lekker zitten. Wij hebben ook even een demonstratie gegeven in laten zien dat ze ons snapt als wij iets vragen of zeggen. Heb eerst tegen Christine gezegd dat ik zou vragen aan Romey of ik de auto die zij in haar hand had mocht hebben, dus Christine dit vertaald voor de psychologe en ik aan Romey de auto gevraagd zonder er naar te wijzen. En ja hoor ons modelkind gaf de auto gelijk aan mama, toen ik daarna vroeg Romey (en ze zat de andere kant op te kijken) wil je drinken reageerde ze ook gelijk met okay! Dus hoezo taalkundig probleem echt niet!!!!! De psychologe adviseerde ons ook om even met haar naar de dokter te gaan en Christine kon gelijk melden dat die afspraak al gemaakt was dus dat was goed geregeld! Nu komt maandagmorgen de sociaal werkster hier om half 10 en moeten wij de 19e weer naar de psychologe dus met wat geluk is het rapport nog voor de carnaval klaar! (zou er dan toch een beetje schot in gaan komen?????)

We zouden met Christine gaan schoenen-shoppen maar omdat Romey wel erg warm begon te worden zijn we terug gegaan naar het hotel. Daar aangekomen bleek op klaarlichte dag het knipperlicht van Christine's auto gejat te zijn....en dat vlak voor het hotel....lekkere buurt hier haha. Christine uitgezwaaid en daarna in de tuin wat gedronken en gegeten. Romey was best moe (gek he na zo'n nacht er zijn er meer die daar last van hebben )dus hebben we na het eten haar gelijk de pyama aangedaan en terwijl Dion aan het skypen was met Gerco heb ik haar op bed gelegd. En ondanks het gekakel van die 2 heren is ze heerlijk in slaap gevallen en ik hoop dat ze even lekker doorslaapt. Vanavond om 18:00 naar de dokter Franck komt ons om 17:30 halen en dan zullen we wel horen wat er aan haar mankeert!

Nou de middag verliep even iets anders dan we verwacht hadden. Romey werd als maar warmer en had vanmiddag al 38.1 en ze bleef maar gloeien en vooral enorm hoesten, lekker met al dat slijm wat haar echt dwars zat. Het werd steeds meer een dood vogeltje en toen ze ook begon over te geven (moet zeggen was wel gemikt in mijn decollete ) heb ik toch maar even Christine gebeld of we niet eerder terecht konden, Franck belde terug dat we om half 6 er moesten zijn. Dus wij Romey goed aangekleed en zwetend en al naar de dokter gebracht. Toen ze net wakker was, was ze best nog wel vrolijk dus ik dacht echt nou lekker dan sta ik daar straks bij die dokter heeft ze nergens last van! Goed dat heb ik geweten. Eenmaal bij de dokter werd ze steeds warmer en zat als een dood vogeltje op mijn schoot. Van de dokter moest ik haar helemaal uitkleden en ja toen begon het feest. De dokter moest luisteren naar haar longen en dat was natuurlijk koud op haar rug dus ze ging daar toch huilen, helemaal over haar toeren en ja hoor....ze kotste zo over zichzelf en de hand van de dokter heen. Schaamde me dood maar dokter waste haar handen en ging gewoon verder. Ondertussen moesten Franck en Dion alvast medicijnen gaan halen en ik zou bij Romey blijven zodat ze verder onderzocht kon worden. Goed daar stond mama in spe dan, kind totaal over haar toeren en toen er ook nog eens met een houten spatel in haar keel moest worden gekeken was helemaal het hek van de dam. Heb haar nog nooit zo horen huilen, ze heeft ook eigenlijk de afgelopen 2 weken niet gehuild dus dit was nieuw. Ik had haar net weer op schoot en een beetje gekalmeerd toen ze voor de 2e keer over ging geven en dit keer over mama heen. Maakt niet uit weg is weg, voelde mij meer ongemakkelijk omdat zij zo van streek was als dat ik met een trui en broek vol kots stond. Dus oom Iwan ook die vuurdoop heb ik nu al gehad. Had wel een extra broek mee voor Romey ivm broekplassen maar voor mijzelf natuurlijk niet. De dokter vroeg of ik dacht dat alles eruit was want dan kreeg ze een medicijn voor de koorts. Voor mijn gevoel lag de lunch al op mijn broek dus heb ik haar die lepel met het medicijn gegeven, dat was echt vies dus de dokter vroeg of ik dat wel wilde doen. Nou was toch al een ontaarde moeder omdat mijn kind zo van streek was dus dit kon er ook nog wel bij. Was even vergeten dat wij een schrokop hebben en na een paar minuten kwam het medicijn en de rest van de lunch (yoghurt met vruchten om het beeld even compleet te maken) er weer uit zetten.

Ondertussen waren Dion en Franck weer terug en mocht ik Romey gaan aankleden. Moet zeggen dat ik nu mijn moeder wel snap dat ze wel eens haar tranen heeft staan te verbijten omdat ik zo huilde bij een doktersbezoek, ik wist echt even niet meer waar ik het moest zoeken, heb liever dat ze mij " pijn " doen dat Romey. Kon wel janken zo zielig vond ik haar. Nadat de dokter even uitgelegd had aan Dion (ik was alleen maar aan het sussen en troosten) hoe de medicijnen ingenomen moesten worden en hoe lang, hebben we weer een lepel met het medicijn voor de koorts aan haar gegeven en dat bleef binnen. Romey was echt zo slap als een vaatdoek en bloedheet. We moesten haar meteen in een lauwwarm bad doen als we terug waren in het hotel en om 8 uur moesten we haar alle medicijnen geven. Dat was als eerste weer zo'n lepel met medicijn voor koortsverlaging (soort ibuprofen) daarna haar antibiotica en als laatste heeft ze ook een pufje. Het is geen astma wat ze heeft maar wel infectie aan luchtwegen. Goed wij waren voorbereid op een hele strijd om die toeter over mond en neus te krijgen zodat ze kon gaan inhaleren, maar ze verbaasde ons door het gewoon te doen tot aan de voorgeschreven 2 x. Wij hadden allebei eerst voorgedaan wat er ging gebeuren en wat ze moest doen en ik denk dat ze het allemaal wel best vond.

Wij liggen nu uitgeteld op bed en Romey slaapt tot nu toe goed, als ze hoest klinkt het droger als vanmiddag en ik denk dat ze volledig uitgeput is van alles. Hoop dat dit vannacht ook goed blijft gaan en dat de koorts morgen wat is gezakt vond die ruim 39 graden bij de dokter wel erg veel voor zo'n klein poppetje. Het was uiteindelijk vandaag dan toch echt vrijdag de 13e.......

donderdag 12 febr. 2009

2009-02-13T04:31:00.000-08:00

Nee jullie hoeven niet allemaal gelijk je computer na te laten kijken het lag aan ons! Sorry dat jullie allemaal zo vroeg zijn opgestaan voor niks want helaas deed gisterenavond het netwerk het hier niet en konden wij niet inloggen om blog te maken.

Hier dan alsnog het verslag van gisteren. Romey is heel lief in slaap gevallen woensdagavond om vervolgens om 6 uur even wat te huilen maar mama was in de buurt en ik heb haar even lekker in ons bed gelegd en toen heeft ze tot 8 uur doorgeslapen, wat een toppertje. Daarna aankleden en de vuurdoop in de ontbijtzaal, nou dat ging helemaal goed ze zat er prinsheerlijk bij en at met smaak een broodje en vervolgens nog een stuk watermeloen en een deel van mama's cake. Helaas had papa niet zo'n geweldige aktie, die had een groot glas melk ingeschonken maar dat krijgt Romey niet netjes naar binnen, dus binnen 5 minuten zat hele jurk onder en lag vloer vol met melk. Even ter verduidelijking dit lag aan papa niet aan Romey!!!! Maar goed ze zag er voor 10 min geweldig uit in haar nieuwe kleren.

En toen was het tijd voor de supermarkt. Ze vond het geweldig, gelijk een bal gekocht omdat er nogal wat commentaar was op het schoenenshoppen en madame is nu in het bezit van een roze (hoe kan het ook anders met zo'n moeder) minnie mouse bal en een bolderkar vol met speelgoed. Vervolgens lekker broodje gegeten en met zijn allen een middagdutje gedaan.

Romey ging steeds meer hoesten en het leek wel een grommende grizzly als ze adem haalde dus zijn we vanmiddag even naar de apotheek gegaan om hoestdrank te halen zodat het goed los komt. Natuurlijk moest de nieuwe bal ook even geprobeerd worden en het was eindelijk droog dus konden Dion en Romey even voetballen in de tuin. Ging helemaal top, ze is twee benig dus Kyvon en Kelson pas maar op ze voetbalt jullie er straks zo uit hahaha

Het eten was iets te pittig voor haar( had taco mix door de gehakt gedaan en die vonden wij ook pittig) ze zat steeds over haar tong te wrijven (wat een brutussen van ouders en opeten hahaha) dus hebben we het maar goed gemaakt met yoghurt en aardbeien die we op straat gekocht hadden. Geen zorgen allemaal ze heeft het echt niet hoeven opeten van ons maar vind het wel een bikkel dat ze toch wel de helft op had voor ze echt begon tegen te sputteren. Daarna lekker met papa in bad (ga papa ook leren dat hij daarna de badkamer moet dweilen als we thuis zijn want wat een ravage en gelukkig doet hier Rocio dat, lui kreng dat ik ben hahaha)

Het slapen ging niet goed, ze lag er om half 8 in en om 9 uur was ze nog wakker, hoesten en huilerig. Uiteindelijk is ze wel in slaap gevallen maar vannacht ben ik maar bij haar in bed gekropen om haar rustig te houden. Geweldig de eerste nacht met ziek kind zit er al op en mama is zo brak als een kanarie.....maar goed hoop dat het vandaag de 14 e goed gaat maar dat lezen jullie morgen wel als de computer het blijft doen haha

woensdag 11 feb. 2009

2009-02-11T16:17:00.000-08:00

Vandaag was het een superdag want ons meisje is eindelijk bij ons in het appartement!!!!! Vanmorgen ging de audiencia soepeltjes, wat er eigenlijk alleen een beetje tegen zat was het verkeer. Er was namelijk 3 blokken vanaf het gerechtshof een demonstratie dus Christine kon met de auto niet in de buurt komen. Daardoor waren we een beetje te laat maar dat kon vandaag de pret niet drukken. De rechter was vandaag een stuk gezelliger en zo waar kregen wij ook een lachje van haar. Mijn achternaam leidt hier nog al tot wat spraakverwarring en helaas is het hier nu eenmaal zo dat het kind beide achternamen krijgt, dus bij ieder document komt de naam weer tevoorschijn. De klerk (vrouw hoe heet dat eigenlijk klerkin????) schiet al steeds in de lach als ze Oostweegel moet uitspreken en de rechter had er na 3 pogingen zo genoeg van dat ze aan mij vroeg of ik even wilde voorzeggen hoe het moest klinken, ze moest er zelf om lachen toen ze het ging uitspreken en ik vond het allemaal best zo lang ze Romey maar zou meegeven. Het was zelfs zo erg dat ik al antwoord op haar vraag gaf: hoe spreek je dit uit, voordat Christine het vertaald had. Dat was niet nodig aangezien ik haar wel snapte haha.

Na alle wettelijke toestanden hield ze nog een gesprekje met Romey en mocht de verzorgster van het weeshuis haar overdragen aan ons voor de komende 15 dagen.

In deze 15 dagen moet Romey nog naar de dokter en hebben wij zoals het nu lijkt nog 2 gesprekken met een psychologe. Het eerste gesprek is aanstaande vrijdag en deze dame hadden wij ook al in het weeshuis gezien (ze werkt daar niet) en toen we in haar kantoor waren was Romey lekker met ons aan het spelen en gek doen, dus onze 1e indruk is goed geweest. Was hij al want ze had ons ook al bezig gezien daar. Christine gaat mee om te vertalen en als alles goed gaat staan we met 20 minuten vrijdag weer buiten waarna we samen met Christine gaan schoenenshoppen!!!! (Dion voelt de bui al hangen hahaha)

Helaas hadden Ines en Sandra geen tijd om met ons te feesten dus hebben wij onderweg een broodje gekocht voor Romey en zijn we naar huis gegaan. Toen wij aankwamen in Anteus was de receptioniste helemaal blij en Romey kreeg dikke knuffels en ik dacht zelfs dat het vrouwtje zou gaan huilen, ze leeft al 2 weken zo met ons mee dat ik het echt superlief van haar vond. Daarna kwam Nelito en die wilde haar ook knuffelen maar dat vond ze toch wel wat minder dus trok ze een beetje terug. Eenmaal in het appartement hebben we een broodje gegeten met Nederlandse vruchtenhageltjes en dat vond Romey wel lekker. Daarna met alle opa's en oma's geskyped en met de rest uit Dronten. Super gezellig iedereen is blij net als wij.

Daarna was het tijd voor een middagdutje en dat ging vrij goed, ze heeft niet heel lang geslapen maar het was even genoeg.

Vanmiddag lekker gespeeld en nog even een blokje om geweest, helaas is het weer hier niet top vandaag veel regen dus was het een klein blokje. Ik wilde lekker kip met rijst maken maar de kip rook zo raar dat we maar even eten bestelt hebben, dat was voor Romey eigenlijk te laat (sorry moet het ritme nog even vinden) dus eten gaf wat problemen al gingen de patatjes er vrij goed in (kan mij voorstellen dat zoiets lekkerder is dan rijst met kip wat je al iedere dag krijgt dus die hebben wij maar opgegeten). Daarna was het bad-tijd. We waren een beetje voorbereid op een strijd om haar in bad te krijgen maar dat ging echt super!!!! Dion had het bad vol laten lopen en ik ben er met haar in gaan zitten, nou dat ging als een speer (dus Rob heb jou en Yumei glansrijk verslagen haha) Lekker haar haren gewassen en daarna met luizenshampoo ingesmeerd en zij ondertussen zichzelf insmeren met wasgel. Vervolgens hebben we de luizenkam er door gehaald en zijn wij geschrokken wat we er al uit gehaald hebben, echt niet normaal maar we weten nu wel hoe een luis er uitziet (toch iets anders dan wat wij dachten, denk dat dat de eitjes zijn, help dan kunnen we nog even!!!!) En nu ligt Romey in bed en tot nu toe hebben we haar nog niet horen huilen of horen lopen. Als het goed is, is ze zo moe dat ze lekker kan slapen.

Tot zo ver Romey, en wij? Wij hebben de afgelopen nacht slecht geslapen en ik was voor het eerst vanmorgen zenuwachtig voor de zitting. Dion had dit niet maar had ook een onrustige nacht gehad. Verder was wat mij betreft het afscheid in het weeshuis heel emotioneel. Had er vanmorgen al moeite mee, en toen ik naar die koppies keek van Mijael en Ariel kwamen de tranen vanzelf. Heb ze even heerlijk geknuffeld en gekust om vervolgens van nog 3 jongetjes een kus te krijgen. Doordat ik begon met tranen moest Annelis de Nederlandse vrijwilligster ook huilen en stonden we daar samen te snotteren. Ben ook heel benieuwd hoe ze over een paar weken reageren als wij weer even terug gaan om echt afscheid van iedereen te nemen en kadootjes te brengen. De rest van de dag ben ik en Dion ook alleen maar heel blij geweest en vooral heel trots geweest op ons meissie. Zoveel nieuwe dingen en indrukken en ze past zicht prima aan tot nu toe!!! Papa is zo trots als een beer en vind zijn meisje echt het mooiste meisje van de wereld en ik moet er vreselijk om lachen want is dit nu die nuchtere Dion???? Ja dus maar hij heeft wel gelijk we hebben een wereld wijffie en ook ik ben supertrots op deze dame en dat lijkt mij een mooie afsluiting voor vandaag!....welterusten allemaal!

dinsdag 10 febr. 2009

2009-02-10T14:42:00.000-08:00

Als alles morgen goed gaat was dit onze laatste dag in het weeshuis en het was weer een hele ervaring. Vanmorgen kwam de directrice ons ophalen want Romey mocht samen met nog 7 kindjes naar school!!!! Echt heel leuk op het terrein staat een apart schooltje en het was vandaag voor het eerst dat daar les werd gegeven. Nou dat heeft de juf geweten haha, er hangt geen tekening meer aan de muur en alle puzzels liggen door elkaar. Het was echt een ravage vanmorgen het leek wel of al die 8 kindjes (ja inclusief die van ons) vandaag hun oren in bed hadden laten liggen, hoezo luisteren wat is dat??? Nou moet ik zeggen dat de juf ook niet een heel doortastend type was, ze begon met gele post-it blaadjes op de kinderen te plakken zodat hun naam leesbaar was, alleen dat plakt niet op kleding (hoezo blond, deze was toch echt donker). Heb dit even aangekeken maar vond het toch wat te lang duren en kon mij niet meer inhouden dus heb de plakband rol overgenomen en heb de post-it papiertjes op de arm gelegd en de hele arm getaped met plakband als een soort band om de arm. Ging geweldig en toen konden we eindelijk beginnen. Het duurde allemaal vrij lang en dat werkt niet met deze kinderen dus het had wel wat voeten in de aarde. Voor ons was het leuk want dit snappen wij tenminste wat ze zegt en doet en wij hebben dan ook heel enthousiast zitten zwaaien met handen en netjes onze armen over elkaar gedaan. Omdat wij zo gek meededen gingen hun ook fanatiek meedoen en dat was wel grappig om te zien. Daarna met zijn allen puzzelen en dat ging ook wel goed. Vervolgens moesten ze kralen van het ene bakje naar het andere bakje doen met 1 hand (denk ter bevordering van de motoriek) alleen dit duurde weer te lang omdat er maar 1 bakje was dus brak de pleuris weer uit en liepen wij met zijn tweeen als politie agenten rond om iedereen weer op zijn plek te krijgen. En voor wij het wisten was het 12 uur en gingen wij weer naar huis om te lunchen. Al met al weer een ervaring rijker!

Vanmiddag lag Romey nog op bed toen wij aankwamen en ook Christine onze Peruaanse stage loperster was er weer. Gezellig want vandaag werkte de heks weer en dan is Christine een leuke aanvulling! Romey had tijdens het slapen in haar broek gepoept dus papa en mama waren even heel druk met schoonmaken, mijn hemel wat kan dat kind schijten!!! Het zat echt overal en wij lagen samen echt dubbel van het lachen omdat we het zo vies vonden om schoon te maken, maar alles went en Kruidvat doekjes zijn echt ideaal!!!! Daarna even spelen, melk drinken en naar buiten waar wij een Nederlands meisje tegenkwamen die voor een half jaar stage loopt in Bolivia. Verder met Romey, Christine en Ruben (is jongetje zonder voeten en die zit in een rolstoel en wordt door de heks een beetje buitengesloten) lekker in de tuin gespeeld. Ruben en Romey zijn dikke vriendjes en ik denk dat hij haar wel gaat missen, zij duwt soms zijn rolstoel of ze gaat tijdens het spelen naar hem toe om hem te knuffelen en dat is morgen over als het allemaal goed gaat (hou slag om de arm na alles). En toen was het weer etenstijd, voor de laatste keer Ariel geholpen met eten, wel een raar idee hoor dat we ze morgenochtend nog even zien en dan niet meer. Dion was vandaag met Romey aan het eten en was haar netjes hapjes aan het geven toen zij zich verslikte en vervolgens de rijst over Dion heen proestte, zij lachen en Dion had de rijst zelfs in zijn oog zitten, fijn toch maar even een slabber kopen morgen!! Heb er wel moeite mee ze allemaal achter te laten morgen, zoals zij zich hechten aan ons hebben wij met een groot deel van de zaal ook een band gekregen en het voelt raar om weg te gaan!!!!!

Christine is met ons meegegaan in de taxi, die vanmiddag gewoon een half uur te laat was maar ach we hebben de tijd. Ze vind het wel gezellig met ons en wil graag dat wij naar haar tijdelijke huis komen om de familie te ontmoeten waar zij verblijft. We hebben afgesproken dat we dit gaan doen en haar ook uitgenodigd om eens bij ons in Anteus te komen aangezien we hier nog wel even zitten. Telefoonnummers zijn uitgewisseld dus wij zullen zeker elkaar nog wel zien de komende tijd en dat is heel gezellig!!! Dion heeft net het traphekje voor de trap gemaakt dus Romey kan komen, wij gaan lekker eten en dan slapen en dan morgen op naar de audiencia!!!! Duimen dat alles goed gaat!!!!!

maandag 09 febr. 2009

2009-02-09T08:53:00.000-08:00

Vanmorgen begon als iedere andere morgen alleen regende het behoorlijk. Wij zaten net in het weeshuis toen de directrice hard hollend de zaal in kwam dat er telefoon was voor ons en wij begrepen uit haar woorden dat we naar de rechtbank moesten. Dion naar de telefoon gegaan en het bleek inderdaad Christine te zijn met de mededeling dat wij over 45 minuten bij de rechtbank moesten zijn. Uhhhh 45 min hoe gaan we dat doen! Maar wij zijn Raafjes he en laten ons niet kisten dus in rap tempo op zoek naar de zak met kleren van Romey die wij hadden afgegeven bij de sociaal werkster. Gelukkig is de directrice een supermens en die rende net zo hard met ons mee heen en weer om de kleren te halen. Er zijn ook 3 nederlandse vrijwilligsters hier aan het werk en die waren helemaal blij dat we nu eindelijk gingen, 1 van hun heeft onze taxichauffeur gebeld die er ook binnen 5 minuten was (wat een topper die man!) Want de directrice raadde ons toch wel aan om ons te verkleden. Dus wij met een bloedgang naar het hotel, daar Christine gebeld dat wij er met de taxi aankwamen en dat zij alleen Romey en verzorgster Lucy moest ophalen en daarna vlug omkleden. Gelukkig panty aangekregen zonder ladders er in te trekken (heb er slechts 2 mee) en binnen 5 minuten waren we onderweg.

Bij de rechtbank dachten we eerst dat we fout waren want dit was een heel ander gebouw maar toen hoorde ik Sandra mijn naam roepen. Wij alvast met Sandra naar boven en wachten op de rest. Romey kwam met tranen op het gezicht aan, kind weet niet wat er allemaal gebeurde, papa en mama hals overkop weg, zij met bloedgang omgekleed en toen snel de auto in. Maar eenmaal op schoot was het gauw goed. ondertussen was de rechter al een paar keer langsgekomen en laten we zeggen dat ze niet de vrolijkste is en dat is nog zacht uitgedrukt!!! Wat een zuurpruim!

Uiteindelijk mochten we dan naar binnen en ook de 2 dames van de rechten van het kind en de overheid waren er weer bij. Sandra ging het 1 en ander uitleggen en de rechter vroeg ook de 2 dames om commentaar. Toen ik daana Sandra haar hoofd heen en weer zag schudden voelde ik nattigheid en heb Christine gevraagd of er problemen waren. JA die waren er, want er was 1 papiertje niet aanwezig in het dossier (lag nog in het andere gebouw) en de 2 dames wilde niet dat de audiencia doorging. Laat ik nu denken dat het aan de rechter lag maar dat bleek niet het geval die wilde het wel laten doorgaan maar die 2 dames niet. Dus is er een nieuwe datum voor de audiencia en dat is woensdagmorgen om half 10. Eerlijk gezegd waren wij allebei een beetje uit het veld geslagen en hebben volgens mij wel 20 x tegen elkaar gezegd: dit kan toch niet waar zijn???? Nou dat is het dus wel, wij konden ons meissie weer terugbrengen naar het weeshuis om daar nog 1,5 dag te bivakkeren. ECHT ONVOORSTELBAAR IS DIT!!!!!!!

We lachen er maar om maar we hebben allebei er gruwelijk de pest over in omdat zoiets in Nederland nooit zou gebeuren. In het weeshuis keken ze ook heel raar op toen wij daar met zijn drietjes binnenkwamen. Met behulp van de nederlandse vrijwilligster aan de directrice uitgelegd wat er mis is gegaan, nou die flipte ook zowat maar helaas helpt dat niet. We gaan nu dus ook maar lekker lunchen en dan trekken we onze vieze kleren weer aan en gaan we weer naar Romey toe. The soap goes on!!!!!!!! In de tussentijd maar even Mir gebeld moest even stoom afblazen en die is met een noodgang van de C1000 naar huis gereden om achter de skype te kruipen. De meiden dachten oh leuk jorna op skype maar die moesten verplicht hun kamer opruimen zodat ik ff kon schelden zonder kleine oortjes die meeluisterde haha, bedankt Mir het luchtte lekker op!!!!! sorry van je boodschappen maar ik ben er van overtuigd dat het goed is gekomen! Met de meiden heb ik het ook al weer goed gemaakt want die mochten op het einde gewoon nog even mee skypen en dat was heel gezellig.

Romey was vanmiddag het eerste uurtje heel erg van slag, steeds armpjes om mij heen slaan en heel dicht bij mij blijven. Daar hebben we even gruwelijk misbruik van gemaakt want dit was DE kans om haar even heerlijk te knuffelen en dat viel wel goed want ze kroop zowat in ons! De (leuke) leidster zei ook dat ze een beetje triest was vanmiddag en dat klopte ook wel. Gelukkig ging dit na een uurtje over en hadden we onze oude Romey weer terug, lekker lachen en gek doen. Het was net of ze even de bevestiging nodig had dat wij bij haar bleven en dat alles normaal was. Het eten ging ook goed en we konden vrij makkelijk daarna afscheid van haar nemen zonder al te veel drama. Nu hoop ik maar dat ze van alles zo moe is dat ze lekker gaat slapen en dan nog 1 dagje en 1 nachtje en als alles dan goed gaat (laat ik niet op de zaken vooruit lopen je weet maar nooit wat er straks weer kwijt is!!!!!) mag ze eindelijk mee en zijn we klaar met weeshuis-hoppen! Wij zijn in ieder geval wel uitgeteld en zullen zeker weten ondanks alles lekker slapen! tot gauw.....en welterusten!

Filmpje:

http://www.youtube.com/watch?v=jc6mHX1A86w

zondag 08 febr. 2009

2009-02-08T16:21:00.000-08:00

Christine had gisteravond niet gebeld en vandaag ook niet. Wij gaan er dus nu maar gewoon van uit dat we nog 3 dagen weeshuis gaan doen en laten ons niet meer blij maken met een dooie mus! Vanmorgen zat Romey samen met de halve zaal op de wc, nou was dit niet hoe wij haar leren op de wc te zitten want ze zat er gewoon echt in en er bungelde 2 beentjes vrolijk overheen. Moet zeggen dat ik mijn maag iets voelde opspelen toen ik van de leidster hoorde dat ze zat te poepen, het was meer ze zit in de poep te poepen. Kan niet zeggen dat ik erg blij werd van het idee dat ik haar uit die wc moest vissen en moest schoonmaken. Ondertussen hadden er 3 in hun broek gepoept dus ik was bezig om die af te drogen en opnieuw aan te kleden en ondertussen was Romey van de wc afgekomen. Leuk haar jurkje over haar billen dus toen ik dat zag dacht ik echt: o nee wat tref ik onder die jurk aan (ik dacht een hele kont vol met poep en dus ook een jurk vol met poep). Maar gelukkig had madame alleen geplast en was dus alles schoon, oefff wat een geluk!

We mochten van de leidster (de leuke was er weer) gelijk naar buiten dus wij zaten heerlijk om 10 uur in de tuin, weg uit het warme pishok. Buiten maar gelijk Romey haar trui uit gedaan want als hier 's morgens niet de zon schijnt krijgen alle kinderen gelijk een trui aan, iets wat overdreven omdat het meestal rond 11 uur wel opklaart en warm wordt. Toen wij vanmorgen naar het weeshuis reden keken wij tegen besneeuwde bergtoppen aan, gek idee hoor daar sneeuw en wij in ons t-shirtje in de auto. Die bergtoppen liggen op ongeveer 5000 meter en wij wonen hier nu op ongeveer 2400 meter, is even wat anders dan het vlakke polderlandschap haha. Wij hebben lekker de hele morgen de tuin voor onszelf gehad en zijn met Romey gaan schommelen op de wip-wap geweest en vooral weer veel gelachen. Ze is helemaal gek van vogels en loopt er als een gek achteraan te rennen (nee opa Sjoerd hoef niet gelijk een vogelkooi thuis, de merels in de tuin voldoen ook wel voor je kleindochter!!!!). En ze heeft ook ontdekt dat je met grassprietjes lekker kan kriebelen nou dan komt dat geitenlachje vanzelf.

Ze had zulke scherpe nageltjes dat ik bedacht had dat ik wel haar nagels kon vijlen. Moet zeggen had niet gedacht dat dit ging lukken maar ze bleef keurig zitten en ik kon lekker al haar priegelnageltjes bijvijlen. Wat een modelkind haha. Daarna moesten natuurlijk ook de nagels van papa en mama gedaan worden en het is heel grappig om te zien dat ze dat echt probeert na te doen hoe ik het bij haar heb gedaan. Het afscheid nemen ging ook wel goed vanmorgen.

Vanmiddag was iedereen net uit bed toen wij aankwamen en dat was ook wel te merken, dan zitten ze allemaal als een soort zombie nog voor zich uit te staren en dus ook die van ons. Die heeft echt tijd nodig om wakker te worden. Ze had helaas in haar broek geplast dus ik heb haar even lekker schone kleren aangedaan, toet gewassen en haren opnieuw in een staart gedaan en klaar was ze weer. Alleen ze was niet zo in haar element vanmiddag. Moet zeggen het werd gauw beter toen ze na het drinken buiten ook nog een zakje popcorn kreeg, wat een feest al die kids helemaal dol! We dachten even rustig met haar ergens te gaan zitten maar de halve klas kwam mee en ik moet zeggen het was ontzettend gezellig met zij allen. Het is heel lief om te zien dat ze allemaal met ons hun zakje popcorn willen delen, zelfs van de grootste boender (Aarom) kreeg ik een stukje popcorn. Het is af en toe wel een beetje happen zonder nadenken want bij sommige hangen de snottebellen tot op de navel en daar schiet jouw popcorn dan net langs (althans dat hoop je, ach we zij tegen alles ingeent dus het zal wel goedkomen!). Daarna even lekker gek doen met zijn allen (zo'n 12 kids) op het klimrek en op de klimtoren en toen was het poeptijd! Had vandaag de geweldige eer om met 5 heren naar het toilet te gaan die het ook allemaal presteerde om bij deze mama kaka te doen. Leuk maar er was geen wc papier, dus ik als een gek de tuin in op zoek naar een leidster met wc papier en gauw weer terug om billen af te vegen! In alle gekte had Romey weer in haar broek geplast dus Dion was haar aan het omkleden, laten wij zeggen dat wij het examen plasgeitenbrijers wel met glans hebben gehaald. Voorheen wilde niemand met ons pies en kaka doen maar nu we langer blijven zitten we goed in de shit, weet niet wat beter was haha.

Vanavond nog even heerlijk een borreltje in de tuin gedronken want het was nog lekker warm toen wij thuiskwamen om half 7. We zijn allebei ook goed verkleurd vandaag zonder dat we er erg in hebben gehad, het is maar goed dat we ons 's morgens insmeren anders verbrand je hier levend. Geniet weer van de foto's en tot horens.

zaterdag 07 febr. 2009

2009-02-07T16:08:00.000-08:00

Na een heerlijke nachtrust (ondanks het concert wat wij zo wat in de achtertuin hadden gisterenavond/nacht) zijn we vanmorgen vol goede moed weer vertrokken naar het weeshuis. Was op tijd gestopt met de drank (t is er maar bij 1 gebleven Oeds, dus Laura had geen kater! had je nu echt niet een iets leuker personage kunnen kiezen dan Laura????) en voelde mij ook redelijk fit vanmorgen net als Dion. Ons meisje was vanmorgen nog niet klaar toen wij aankwamen dus moesten we even wachten op de eerste knuffel van de dag. Daarna gingen we in rap tempo met zijn allen naar de eetzaal waar iedereen koekjes en chocolademelk kreeg. Eerst hoor je 22 kinderen knagen op koekjes en vervolgens hoor je 22 keer beker leeg slurpen echt lachwekkend. We hebben alle kinderen van de groep geleerd: Mhmmm lekker en dan het handje naast de wang heen en weer bewegen. Het zit er nu zo goed in dat bij alles wat ze eten of drinken ze stuk voor stuk roepen : mama, papa mhmmm lekker en dan gaan bijna al die handjes heen en weer, een leuk gezicht! Daarna moesten we weer naar zaal en vervolgens de tuin in om weer te drinken (meestal rond 11 uur is het drinktijd).

Wij hadden net bedacht dat wij niet weer terug gingen naar de zaal omdat het daar zo vreselijk benauwd is maar het bleek dat wij met zijn allen de straat op gingen en dat wilde wij niet missen dus hop achter de hele massa aan. Ik denk dat ze dit doen om de kinderen te laten wennen aan het leven buiten maar het is een beste opgave met al die kids de straat op. Ik denk dat wij zo'n kleine 100 kids mee hadden en daar waren 3 leidsters voor mee en Dion en ik. Wat een klus om die allemaal in het gareel te houden. Bij iedere poort liggen ze plat op de grond om de honden te lokken die achter die poort loslopen, maar o wee als die gaan blaffen dan weten ze niet hoe hard ze moeten wegrennen. Dan moet je met 100 kids oversteken, best lastig als de helft op de stoep gaat zitten en niet wil lopen. En als klapper van deze toer was er ergens in een tuin een feestje aan de gang met een clown....nou dat was zo'n kleine 100 keer kinderen lospeuteren van het hek want dat was natuurlijk geweldig zo'n Bassie!! Ze slopen echt alles wat ze tegenkomen, bloemen uit tuinen, bladeren van bomen waar ze langs lopen en ze letten echt niet op auto's en zijn dus ook in staat om zo de weg op te lopen. We zijn een drie kwartier aan het lopen geweest en ik denk dat de buurt nu nog aan het bijkomen is haha. Het was wel een aparte ervaring want ze lopen ook gewoon winkels in of blijven staan bij mensen die zitten te eten in een restaurant met het idee dat ze dan ook wat krijgen. Je loopt constant aan kinderen te trekken om ze in de groep te houden maar het is goed gegaan. Vandaag waren wij dus te laat bij de taxi ( jajaja de Boliviaanse mentaliteit slaat toe haha).

Na de lunch ging onze telefoon en dat was Christine, niet echt verwacht dat die op zaterdag zou bellen. Ze had een beetje goed nieuws voor ons, Sandra onze advocate was druk bezig om de zitting op maandag te laten plaatsvinden maar het was nog niet definitief. Zodra Christine meer wist zou ze ons bellen, het is hier nu 20:15 en ze heeft nog niet gebeld maar we houden hoop!

Als dit lukt is het super, want we willen Romey echt weg hebben daar! Daarna nog even geskyped met ome Roy, tante Joyce en Robin-Jade en Maxime. Dat was wel heel gezellig want Max had wel even bedacht dat hij wel bij ons kon komen logeren. Is ook best moeilijk om te snappen als je 3 jaar bent dat wij niet in de buurt zijn en dat logeren een beetje moeilijk gaat. Maar we hebben hem beloofd dat hij straks mag komen logeren als Romey ook in Nederland is en dat hij dan bij haar mag slapen, dat was goed (of hij ook door heeft hoe lang dat nog duurt is een ander verhaal, succes broertje met het aftellen van die lange tijd!!! haha)

Vanmiddag lag alles nog lekker te slapen toen wij aankwamen en heel voorzichtig heb ik iedereen wakker gemaakt en naar de badkamer gestuurd want daar moeten ze altijd heen na het slapen. Romey had iets wat moeite met wakker worden het heeft echt een half uur geduurd voor ze een beetje aanspreekbaar was. En de rest werd ook niet al te makkelijk wakker, maar uiteindelijk was iedereen weer schoon en konden we de tuin in. Lekker even apart gaan zitten met ons meisje (na het drinken natuurlijk want onze slokop wil niks missen) en die kreeg weer een aanval van slappe lach dus dat was weer gezellig. Meestal gaan ze eten rond half 6 maar nu was iedereen nog om 6 uur aan het spelen. Wij brengen Romey dan altijd naar de groep en nemen dan afscheid van haar. Nu was iedereen nog buiten ,dus wij lekker met haar naar de groep en zij maar lachen onderweg en een lol dat ze had. Totdat wij zeiden dat we naar huis gingen en morgen weer terugkomen, de knop ging om het lachen was voorbij en met een bloedserieus gezicht kregen wij allebei een kus en weg was ze. Nog even zwaaien en toen ging ze naar de leidster met het grassprietje waar ze de hele tijd mee had zitten spelen. Aan 1 kant gelukkig dat ze niet steeds in tranen uitbarst maar het kost ons wel moeite om haar achter te laten.

Nu maar hopen dat Christine vanavond nog belt met goed nieuws! Iedereen welterusten en voor alle collega's : succes op de beurs morgen!!!!!!!!

vrijdag 06 febr.2009

2009-02-06T10:00:00.000-08:00

Goed daar gaan wij dan weer voor vandaag. Het is echt niet te geloven maar vanmiddag belde Christine (wij al helemaal blij, maar was iets te snel) met niet zulk goed nieuws. Dit is echt onvoorstelbaar maar onze rechter heeft ontslag genomen(gekregen?) en heeft maar gelijk bedacht dat ze per direct niet meer komt werken.....Ik zou nu willen zeggen this is Bolivia maar na het telefoontje van Macky (Nederlandse Adoptie Stichting) doe ik dit maar niet want ook zij hebben dit nog nooit meegemaakt. Onderhand begin ik het idee te krijgen dat wij meespelen in Goede tijden, Slechte tijden en dat deze episode wel erg lang duurt (normaal lost alles zich toch in 4 afleveringen op nou wij zitten inmiddels al op 12 aflevering en nog geen oplossing!!! wie schrijft dat script hier???) Het blijkt dus dat Macky vanaf vanmorgen driftig naar ons op zoek was maar wij zaten rustig in het weeshuis met het idee dat we misschien nog wel gebeld konden worden (beetje hoop niet te veel). Christine had ons al het hele verhaal gedaan en Macky vroeg toen ze ons eindelijk te pakken had of wij al wisten wat er aan de hand was (mobiel doet het nog steeds niet Macky sorry, netwerkprobleem en dat is wel: that's Bolivia). Het blijkt dus dat Ines dit vanmorgen hoorde en spontaan zowat uit haar velletje is gesprongen want zonder rechter geen zitting, en zonder zitting geen kind!!!!! Ze is gelijk gaan proberen om de zaak bij een andere rechter onder te brengen en dat verzoek is toegekend, alleen heeft deze beste man/vrouw niet eerder tijd dan volgende week woensdag (volgens Macky en volgens Christine gaan ze woensdag pas bepalen wanneer), Goed dat is tegenvaller numero uno , maar er is nog meer. Onze lieve Ines heeft geprobeerd om toestemming te krijgen van de psychologe van het weeshuis dat Romey wel vast met ons mee kon gaan omdat ze ook 's nachts zo huilt om ons (dit is nu inmiddels bevestigd dus we weten nu zeker dat ze het doet, niet leuk om te weten en zeker nu niet!!!). Maar die geweldige leuke psychologe heeft dit geweigerd. Als ik eerlijk ben snap ik het wel want de wet staat het niet toe en ze is als de dood iets verkeerds te doen, als ik niet eerlijk ben (en dat ben ik in deze bui absoluut niet) is het een muts die ons kind gewoon laat verpieteren in het weeshuis!! Het is echt voor niemand goed dat wij nu nog 5 dagen naar het weeshuis moeten, voor Romey niet want die vind het steeds minder leuk worden en het duurt ook gewoon te lang nu (normaal is het 5 dagen en in dit tempo zitten wij er straks 12, al die kids moeten straks afkicken van papa Dion en mama Jorna, wens ze er veel succes mee daar!!!) en wij hebben het daar zo langzamerhand ook wel eens gezien. Kom op deze manier nooit meer van die snotbacillen af!!!

O ja Macky als je dit leest kun je (nu we toch al vertraging hebben opgelopen) niet gelijk even regelen dat Mijuel en Ariel ook mee ons mee komen. De nieuwe rechter weet toch nog van niks dan doen we er gewoon een papiertje extra bij, een week meer of minder maakt nu ook niet meer uit haha ( ik lach wel maar ben niet blij maar dat weet je wel omdat we elkaar vanmiddag hebben gesproken)

Al met al een shit-dag! En met een snotveld dat over mijn ogen trekt ben ik er voor vandaag ook wel helemaal zat van, dus ik ga aan de pizza (die komt over 30 min. als alles goed gaat) en ik neem een beste borrel en waarschijnlijk wel meer dan 1 , wie weet zie ik het dan morgen weer wat rooskleuriger of heb een enorme kater (ach dat kan ook in Goede tijden, Slechte tijden dus hier ook!) Hasta la pasta

2009-02-05T18:42:00.000-08:00

Ik hoop dat jullie dit kunnen zien ben er nog niet achter hoe het anders moet

http://www.youtube.com/watch?v=JAPIUumjWAw

2009-02-05T18:36:00.000-08:00

We krijgen het filmpje niet live waarschijnlijk lukt het zo laat even weten als jullie hem kunnen zien veel plezier

http://www.youtube.com/watch?v=jCn_4EEp6gw

donderdag 05 febr. 2009

2009-02-05T15:57:00.000-08:00

Vanmorgen zijn we maar gewoon naar het weeshuis gegaan want we hadden geen telefoon van Christine gehad dus gingen we er maar vanuit dat de zitting sowieso niet vanmorgen was. Toen wij aankwamen moest de helft nog onder de douche dus die zaten keurig netjes in hun blootje onder een handdoek te wachten tot ze onder de douche mochten. Dat is wel even hectisch maar onze leuke leidster was er weer en had hulp van twee vrijwilligsters dus het verliep best soepel. Ze hadden Romey als eerste gedaan dus die zat lekker bij ons op schoot tv te kijken en zo langzamerhand druppelde alle 22 kids de speelzaal in. Daar was inmiddels een doos met speelgoed omgekieperd en iedereen was lekker aan het spelen.

Van de nederlandse vrijwilligster hoorde wij dat er in Cochabamba alleen al 138 weeshuizen zijn waarvan een paar illegaal en de rest legaal. Er zijn in deze plaats alleen al 5000 weeskinderen in de leeftijd van 0 tot en met 18 jaar. Ik moet zeggen dat ik hier echt wel van schrok, zoveel kinderen en zoveel weeshuizen dat is niet normaal. Ons weeshuis is eigenlijk geschikt voor 125 kinderen maar er zitten er op dit moment 160, waarvan 36 baby's. Echt onvoorstelbaar gewoon. In dit weeshuis blijven ze tot ze 6 zijn want daarna moeten ze naar school en krijgen ze ook gelijk huiswerk en daar is dit weeshuis niet op ingesteld. Er is dus een weeshuis voor kinderen van 6-18 jaar en dat is gewoon een complex met 600 kinderen, een eigen school, een eigen ziekenhuis enz. deze kinderen komen nooit buiten de deur, zoiets kunnen wij ons gewoon niet voorstellen. Bij de lunch hebben wij ons echt zitten afvragen hoeveel weeshuizen en weeskinderen er totaal in Bolivia zijn, als het er hier al zoveel zijn belooft dat niet veel goeds denk ik zo.....

Na de lunch nog even geskyped met oom Iwan en daarna nog even met oma Nanda (die echt behoorlijk technisch is geworden want zij had de webcam eerder aan de praat dan ik!!! supergranny !!!!) We hebben vanmiddag ook Christine maar weer even gebeld maar jullie raden het nooit: onze rechter is ziek, griep of zo. Ze zou vandaag weer gaan beginnen maar niemand weet of ze dit ook gedaan heeft (this is the Bolivian way....unboliviable). Bij ons zou gewoon bekend zijn of iemand werkt of niet maar hier dus niet. Volgens Christine konden we niet meer doen dan geduld hebben, nou dat hebben we wel maar we willen Romey hier hebben. We merken aan haar dat ze gewoon te weinig aandacht krijgt nu omdat alle 21 andere kinderen ons ook als hun papa en mama zien. Goed wij zijn ook stront verkouden en voelen ons ook niet lekker maar wij gaan ook door dus we baalde enorm vanmiddag! Eerlijk gezegd hebben we allebei het gevoel dat het pas maandag of dinsdag gaat worden en dat hopen we niet want dat zit Romey nog een weekend daar.

Vanmiddag bij het weggaan hoorde wij van een Engelse zuster daar dat ze 's nachts huilt omdat ze naar papa en mama wil, nou dat had ik liever niet geweten want vind dit zo zielig. Duim me dus ook echt een ongeluk dat het morgen gaat worden die zitting want dat zou voor iedereen beter zijn en dan mag ze lekker bij papa en mama in bed komen liggen als ze huilt!!! (jajaja weet het is pedagogisch niet slim want voor je het weet ligt ze iedere nacht tussen ons in maar vind het nu gewoon zielig dus mag het even) De rest van de middag is vrij rustig verlopen op 1 ding na. Ik was aan het zwaaien naar Luis, Ariel die in het prieeltje op een bankje stonden en vervolgens ging Mijuel er ook bij staan en riep: Mama, mama adios adios om vervolgens zijn evenwicht te verliezen en voor over de balustrade klapte en vol op zijn kop terecht kwam. Ik schrok mij dood wat een smakker maakte dat kind en er kwam eerst helemaal geen geluid uit. Mijn hart bonkte echt als een gek dus ik hem opgetild en toen begon hij te brullen (gelukkig maar) en je zag met de seconde de bult op zijn kop groeien. Ik gauw naar binnen met hem en op zoek naar een doek met koud water (beide niet in de buurt....ff vergeten he is Bolivia, koud water is lauw water en de enige doek die er ligt is de poetslap voor tafel en vloer, niet echt fris dus). Ik dacht echt dat die bult uit elkaar zou knallen maar gelukkig was er een leidster die ijsklontjes had gepakt dus die hebben we op zijn hoofd gelegd. Hij steeds in mijn hand knijpen en ik maar in het nederlands tegen hem zeggen dat alles wel goed kwam, wat een bikkel zeg er kwam geen traan meer uit zijn ogen terwijl je hem voelde wegtrekken als ze het ijs verlegde. De rest van de middag heeft hij maar bij mij op schoot gezeten om even bij te komen. De leidsters zeggen al dat wij Romey en hem en Ariel maar moeten meenemen en dat zouden Dion en ik ook graag doen, maar helaas gaat dat niet lukken. Het is wel een leuk plaatje zo toch, 1 meid en 2 boenders van jongens.

Bij het eten werd Dion weggehaald omdat er telefoon voor ons was in het weeshuis ??????? Dion dacht dat hij Christine aan de telefoon had die ging vertellen wanneer de zitting was. Het bleek echter een andere Christine te zijn namelijk onze peruaanse stagaire (hadden wij even gemist dat ze ook Christine heette) Zij vroeg aan Dion of wij om 18:00 naar de plek konden komen waar wij haar van de week hadden afgezet want ze had iets voor Romey. Dion nog geprobeerd of dit niet gewoon morgen in het weeshuis kon maar dat kon niet zei zij. Dus wij om 18:00 naar Calle Calle de plek waar wij haar hadden afgezet en daar zat ze keurig op ons te wachten. Even gekletst en toen wilde wij ook wel weer gaan (lieve meid iets wat lang van stof af en toe maar goed bedoelt). En toen kregen we van haar een tasje met een roze beer erin en een lief briefje gericht aan Romey en haar E-mail adres zodat we in contact konden blijven. Wel ontzettend lief van haar (ze heeft ons 1 dag meegemaakt). We hebben afgesproken als wij nog even teruggaan naar het weeshuis om kadootjes te brengen en afscheid te nemen dan gaan we dat doen als zij er ook is want dat is wel zo leuk. Deze lieve onverwachte actie maakte de baalmiddag van geen zitting hebben weer een beetje goed!

Misschien hebben we morgen beter nieuws en zien jullie ons stralen op de blog met Romey in ons appartement, maar ik zou er niet teveel op rekenen. Welterusten......

woensdag 04 feb. 2009

2009-02-04T14:16:00.000-08:00

Helaas vandaag geen rechtbank. We hebben vanmiddag om 17:00 nog even met Christine gebeld of het dan morgen gaat worden en die gaat ons nog terugbellen. Als het morgen is zal het pas in de middag zijn. We duimen dus heel hard voor morgen, maar dat snappen jullie ook wel!

Vandaag was een redelijke dag, de leidster van vandaag vinden wij allebei niet zo leuk en daarbij had ze haar dag ook nog eens niet. Zeg maar gerust dubbel op en dat hebben de kinderen ook gevoeld. Deze leidster is echt heel hard voor ze en vandaag nog eens extra omdat ze haar dag niet had. Geloof dat alle kinderen wel een keer hebben zitten janken (behalve die van ons want daar komt ze niet in de buurt daar zorgen wij wel voor!). Bij deze leidster heb je echt het gevoel dat ze het als werk ziet en totaal niet om de kinderen geeft. Hoop dus ook van harte dat ze er morgen niet is maar dat wij weer die leuke leidster hebben. Ze zijn vanmorgen ook helemaal niet buiten geweest en het was zo vies benauwd binnen dat wij met Romey wel naar buiten zijn gegaan, ff weg van het gebler en die snotbacillen.

Na de lunch even geskyped met opa en oma in Oostenrijk die nu ook beeld hadden dus dat was wel leuk om even elkaar weer te zien. Omdat er geen belletje was geweest dat wij bij de rechtbank moesten verschijnen zijn we maar weer naar het weeshuis gegaan. Romey zat nog op de wc toen wij aankwamen en daarna was het hoe hard kan ik jou klieren tijd! Er zijn een aantal jongetjes in de zaal die elkaar constant slaan en knijpen of bovenop elkaar gaan zitten en dat loopt altijd uit op janken. Vanmiddag was het wel heel erg (en onze leidster was weer eens een poos weg) dus ik (jorna ) had ze al 3 keer gewaarschuwd maar er zat een betonplaat van 2 bij 2 voor die koppen want ze gingen maar door. Het grootste etterbakje had ik al een keer bij zijn arm gepakt en heel duidelijk verteld dat hij moest kappen. Nou dat deed hij dus niet en ik was er zo klaar mee dat ik het jongetje waarmee die aan het klieren was opgetild heb en weggezet(janken) en hem opgetild heb en een flinke tik op zijn kont heb gegeven( t was even stil en toen zette hij het op een brullen).....wie niet horen wil moet maar even voelen. Nou dat sloeg in als een bom in 1 klap 18 jongetjes en 4 meisjes doodstil en ze zaten mij met grote ogen aan te kijken want boos hadden ze mij in al die dagen nog niet gezien. Maar dat kan ik wel als het moet en het moest even want daarna zijn ze alle 22 de hele middag heel lief geweest en hebben elkaar niet meer geslagen of geknepen. Dit soort dingen gebeuren ook veel meer bij deze leidster en niet bij die andere, ik weet niet wat het is met haar maar ik moet mij af en toen echt inhouden omdat het echt nergens op slaat wat ze doet. Ze zet bijvoorbeeld bijna alle kinderen op de wc en verdwijnt dan voor een tijdje, leuk staan wij dan met iets van 18 kinderen op de wc en de enige rol wc papier die er is zit bij haar in haar zak??????? Vanavond bij het eten was het helemaal erg. Er is ook een tweeling Mijuel en Ariel echt 2 schatten van jongetjes (die wij het liefst ook gelijk meenemen maar helaas mag dat niet) Ariel is een stukje kleiner dan Mijuel en ook wat minder ontwikkeld in spraak en motoriek. Mijuel had zijn bord al leeg en Dion en ik waren alle andere kindjes aan het helpen met eten, ik was bezig met Ariel en dat ging in kleine hapjes maar hij at uiteindelijk wel, komt zij eraan trekt de lepel uit mijn hand en laad echt die lepel bomvol en propt dit in Ariel's mond, en gelijk de volgende hap erachteraan. Dat kind zat gewoon te kokhalzen van al dat eten wat hij in zijn mond had en zij bleef maar doorduwen en ondertussen op zijn kop slaan omdat hij zijn eten niet doorslikte. Dion zag mij kijken en riep gelijk dat ik weg moest lopen want dat dit zo gaat hier. Maar ik kon niet weg want ik vond het zo zielig en het is maar goed dat mijn spaans niet top genoeg is anders had ik er echt wel wat van gezegd met mijn grote bek! Ohh dan kan ik haar wel wurgen en denk ik: en jij moet zo mijn kind in bad doen en op bed leggen, het wordt tijd dat ze hier weggaat!

Goed ga nu lekker eten koken en dan gaan we maar duimen dat Christine vanavond gaat bellen met goed nieuws! Zoals het nu lijkt gaan we in ieder geval morgenochtend gewoon naar het weeshuis en dan horen we het wel weer....

dinsdag 03 feb. 2009

2009-02-03T15:25:00.000-08:00

Vanmorgen werden wij om half 9 gebeld door Sergio (de manager van het hotel) dat Sandra onze advocate om 09:15 langs zou komen met een document wat wij moesten tekenen, dus of wij niet weg wilde gaan om 09:00. Gelijk onze taxichauffeur gebeld en gevraagd of hij ons om half 10 kon halen, was geen probleem. Wij zaten nog aan onze toast met eieren toen Sandra klokslag kwart over negen binnen kwam (het zijn er dus meer die op tijd kunnen komen maar van deze hadden we ook niet anders verwacht). Sergio heeft voor ons vertaald wat wij moesten tekenen (leek ons wel handig) en dit bleek de aanvraag voor de 2e zitting te zijn. Van Sandra begrepen wij dat de rapporten van de sociaal werkster en psychologe gisteren wat te laat waren ingeleverd waardoor het de vraag is of wij morgen naar de rechter gaan (wat een mutsen). Als het morgen is zal het in de namiddag zijn en anders is het donderdag morgen, tot nu toe (en het is nu 19:30 terwijl ik dit type)hebben we nog niks gehoord, maar he this is Bolivia anything could happen!

Daarna lekker naar ons meissie gegaan en met haar buitengespeeld. We hebben allebei keelpijn en zijn snotterig (leuk zo'n weeshuis joh met al die snotterige kinderen die lekker in je gezicht niezen) maar vanmorgen ging het goed. Ze hebben een sinaasappel boom staan en daar was er eentje uit gevallen en die had Romey meegenomen om mee te spelen. Dus bovenop mama en maar lachen en heen en weer wiebelen (mama ook gelijk de buikspieren getraind dus vanavond geen pilates nodig) Het flesje water was ook nog even aan de beurt en toen was het ook weer tijd om te gaan , afscheid ging redelijk goed omdat we haar een kwartiertje eerder naar binnen hadden gebracht en daar ook nog even zijn gebleven.

Er is sinds vandaag ook een meisje aan het werk die uit Peru komt en is geadopteerd door een amerikaanse vrouw. Zij is eigenlijk de hele dag bij ons in de buurt geweest om te horen wie wij gaan adopteren en hoe dat allemaal in zijn werk gaat. Alleen vanmiddag had ze even niet door dat er eentje de deur open had gekregen dus floep weg waren er ongeveer 10. Dus ik er achteraan in rap tempo en bij de deur had ik ze te pakken, in plaats dat zij dan de deur dicht doet loopt ze ook achter 2 aan te rennen dus in 1x was alles wat niet bij Dion op het toilet zat op dat moment los in de gang. Voordeur dicht en ik 3 aan hun arm over de grond gesleurd en dat allemaal onder het toezicht van 1 of ander delegatie van 8 mensen en het kon niet beter onder het toeziend oog van de psychologe. Laten we zeggen dat ik pedagogisch niet helemaal goed aan het werk was op dat moment het leek meer op schapen drijven. Die delegatie lag helemaal in een deuk en waarschuwde mij zelfs dat er ook nog 1 in de kamer ernaast zat. Ik was blij dat de psychologe haar rapport al klaar had want dit was echt sleuren en trekken en maar roepen Vamos, Venga Aqui (komen, gaan hier net alsof je een hond aan het africhten bent) Goed uiteindelijk Jezus uit de kamer ernaast getrokken en toen tellen, het moesten er 22 zijn en we hadden er 21 (shit waar is die laatste) Nou die bleek in de tuin te zijn samen met zijn moeder die hem kwam bezoeken (hadden we door alle hectiek even gemist, maar gelukkig kwam de zuster ons dat vertellen en kon de deur dicht bij 21 kids). Geloof mij ik was bekaf, het was vandaag 29 graden en met al dat geren leek het wel 39 graden. Toen onze leidster weer terug was zijn we dan ook met Romey gevlucht naar de tuin om ff bij te komen.

We zijn gebleven tot en met het eten en we hebben vandaag alles gefilmd. Haar zaal, haar speelzaal, het drinken 's morgens, buitenspelen en het avondeten. Wel heel leuk om te zien zeker voor later maar ook voor ons omdat dit toch wel heel apart is. We hebben onze peruaanse stagaire naar huis gebracht met de taxi want die wilde liever niet alleen lopen rond die tijd en voor ons was het een klein stukje om. Nu gaan we even lekker eten in het hotel want heb geen zin om te koken vandaag. En daarna met een asprine naar bed en dan zien we morgen wel weer verder. Wie weet is morgen de blog heel positief omdat we de zitting hebben gehad en anders is hij vast ook positief maar zijn we weer een dag in het weeshuis geweest! We zullen zien........

maandag 02 feb. 2009

2009-02-02T14:50:00.000-08:00

weer voor alle leuke reacties! en natuurlijk voor de aanmoediging om vooral door te gaan met schrijven iedere dag weer (daar gaat mijn spaarzame vrije tijd haha). Goed vanmorgen is Christine even langs het weeshuis gekomen omdat wij een aantal dingen wilde regelen. Het is gebruikelijk om iets voor het weeshuis te doen en wij hadden begrepen dat dit moest voordat wij na een week weggingen, hoeft dus pas na de 3e audientie want dan is Romey echt van ons en is het weeshuis haar kwijt. Scheelt weer kunnen we nog even nadenken wat we gaan geven, we hebben echt geen idee. Verder krijgt Romey iedere middag een drankje en wij wilde graag weten wat dat was aangezien ze af en toe nogal hoest. Dit blijkt antibiotica te zijn en dat krijgt ze inderdaad voor griepverschijnselen (lekkere bellen uit haar neus en hoesten). Verder hebben ze ons belooft dat wij alle foto's krijgen en haar volledige medische dossier. En vervolgens hebben we Christine gevraagd of we de 2e zitting nu echt woensdag hebben, dat wist ze nog niet zeker maar de sociaal werkster en de psychologe moeten uiterlijk morgen hun rapport inleveren, dus het lijkt er wel op.

Met Romey samen Christine uitgezwaaid en ze kreeg zelfs handkussen dus Christine is ook al omgekocht door deze troela. Daarna lekker met Romey in de tuin gespeeld. Wij hebben altijd een flesje water mee en vandaag was het knoei-dag want de dop zat niet goed op de fles en daar heeft ze mee lopen schudden zodat er water uit het flesje lekte Dion helemaal nat en zijzelf ook en lachen echt onvoorstelbaar, ze bleef er zowat in. Zelfs lopen lukte niet meer en moet bekennen dat Romey in haar eentje Mirjam en mijzelf glansrijk verslaat met lachen. Zelfs Dion zei al dat wij tweetjes samen niet zo kunnen lachen als dit kleine mormel. Ze zag er vandaag net zo uit als Dora, nou dat hebben we geweten want ze heeft echt alles uitgeprobeerd vandaag en maar lachen. Zelfs plassen ging nog goed ondanks de slappe lach! Alleen toen het moment daar was dat wij haar afleverde bij de deur van de speelzaal was in 1x het lachen over. Van bijna niet kunnen lopen door het lachen was het ineens helemaal over, de pruillip kwam weer en ze ging pontificaal zitten in de doorgang. Gelukkig heeft ze een hele leuke leidster die haar gelijk oppakt en tegen haar gaat praten dus de waterlanders bleven weg. Wel een rotgevoel om weg te gaan dan.

Tijdens de lunch hadden wij besloten de druk voor de zitting wat op te gaan voeren door haar kleren en schoenen af te geven bij de sociaal werkster en psychologe. Het is dus zo dat zij Romey meenemen naar de rechtbank en dus niet wij (helaas). Gauw nog even 2 paar witte schoenen voor haar gekocht (zwart was niet te krijgen en we hebben inmiddels al zowat iedere schoenenwinkel gehad). We kijken later nog wel voor een paar zwarte schoenen voor nu moet ze het hier maar mee doen, het is hier wel leuk shoppen voor 12 euro heb je hele leuke kinderschoenen dus ik ga nog wel even los (for the record: het was papa die zei neem ze toch allebei om vervolgens tegen mij te zeggen dat mama een schoenfetisjist is, mannen!). De sociaal werkster en de psychologe vonden haar jurk heel mooi en hebben deze voor Romey gehouden die er bij stond als een prinsesje, ze vond het alleen niet zo leuk dat het weer de tas in ging. Beide hadden het ook over woensdag dus laten we duimen dat het gaat lukken, zou wel fijn zijn.

Vanmiddag was Romey net wakker toen wij kwamen dus je zag een bos haar met een rode broek zitten en meer niet. Toen wij binnenkwamen schoof ze met 2 handen het haar opzij en daar kwam ze aanrennen. Staart gemaakt en vervolgens met zijn allen melk gedronken en naar buiten om te voetballen. Allemaal helemaal als een gek achter hun eigen bal aanrennen en Dion en ik maar ballen wegschieten en weggooien (hoezo je krijgt hier weinig beweging??? bekaf zijn we als we klaar zijn!) We hadden besloten om eerder weg te gaan om het drama van gisteren wat te vermijden, nou dat hebben we geweten. Na het voetballen zeiden we doei wij gaan, gaven haar een kus en ze keek even, zwaaide en gaf nog een handkus na en liep zo weg. Toen wij de hoek omgingen kwam ze er achteraan dus wij dachten dit wordt hommeles maar ze ging op de hoek staan zwaaien en handkussen geven en alles in het zicht van de psychologe die mij zei ohh wat lief, ohh wat lief ze geeft handkussen. Jaja hoezo lief gewoon uitgekookt want had zij gisteren een rotgevoel bij ons knaagde het vandaag toch wel want als ze ons zo makkelijk laat gaan.......

Morgen nog 1 dagje in het weeshuis en dan hopen we ook te horen of wij woensdag weer onze gala outfit aan mogen en hoe laat we dan moeten, we hopen vroeg want dan kunnen we haar daarna lekker meenemen en eens heerlijk schoonboenen, ruik de zwitsal al bijna.....

Welterusten allemaal!

zondag 01 feb. 2009

2009-02-01T16:42:00.000-08:00

Het was vandaag echt zondag, toen wij vanmorgen aankwamen was iedereen lief aan het spelen en er werd niet gejankt (bijna eng). Je kunt je niet voorstellen hoe ze hier speelgoed kunnen slopen dat is echt onvoorstelbaar, ze spelen met alles (hoezo speelgoed niet geschikt voor kinderen onder de 3 jaar dat kennen ze hier echt niet) en ze stoppen echt alles in hun mond. Banden en assen worden onder auto's vandaan gehaald, poppen missen armen en benen en alles wat je in elkaar zet wordt onder je handen vandaan weer uit elkaar getrokken, er verdwijnen hele en halve stukken ballon in de mond en een autowiel schijnt ook errrug lekker te smaken. En het is echt wonderlijk men stuitert met van alles in de mond op de grond en er is niemand die stikt, ongelofelijk ????? Als zoiets in Nederland in een kinderdagverblijf zou gebeuren was iedereen in rep en roer, en hier kauwt en speelt men rustig door.

Afscheid nemen tussen de middag ging nog goed bij Romey, ze was niet blij maar liet ons wel rustig weggaan. Onze taxi was een kwartier te laat (het kan dus ook wel eens niet goed gaan haha) en na een snelle lunch de skype opgestart om met opa en oma in Oostenrijk te bellen. Helaas geen beeld maar wel even lekker om de stem van mijn papa en mama gehoord! Daarna kwam ook de complete familie Kamps inclusief opa Ben en oma Loes nog even in beeld en hebben we even heerlijk bij gekletst! Goed om de stem van iedereen weer te horen, ook leuk om te horen dat iedereen uitkijkt naar weer een nieuwe blog (bedankt voor de druk die hierdoor ontstaat want ik moet wel iedere keer iets verzinnen haha) Onze taxi was op tijd (ja om 12 uur was ff een klein missertje van onze beste vriend)

Vanmiddag was het al met al ook vrij rustig, dat wij gisteren boos op Romey zijn geworden vanwege het broekplassen heeft toch wel indruk gemaakt want vanmiddag heeft ze wel 4 keer gevraagd of wij meegingen naar de wc omdat ze moest plassen. Dit gaan we proberen vol te houden, je merkt ook dat ze af en toe een woordje Nederlands gaat praten, ben al 3 dagen bezig om haar banaan te laten zeggen omdat die op een poster in de speelruimte hangt en toch makkelijk te herkennen is. Vandaag zei ze het ineens en ik dacht echt dat ik het niet goed hoorde dus ik zei het nog een keer en toen keek ze mij echt aan van: mam dat zeg ik toch net dat ga ik nu echt niet herhalen. En vanmiddag was ik aan het tellen met 2 jongetjes en Dion zat met haar te spelen en die vertelde dat ze ook probeerde mee te tellen. Ze begint ook echt los te komen in alles, praten, rennen, ondeugend zijn (kan ze ook heeeeeel goed) en ze lacht bijna de hele dag. Helaas krijgen we het filmpje met haar geitenlachje niet gedownload op deze blog maar we gaan ons best doen om dit alsnog voor elkaar te krijgen want het is gewoon aanstekelijk hoe ze lacht (jajaja weet het trotse mama, en ja dat is ook zo!!! vind dat ze het super doet in 3 dagen tijd)

Helaas zijn de gekochte schoenen veel te groot dus morgen moeten we nog even op pad om nieuwe te kopen, want dit is net kleinduimpje in haar zeven mijls laarzen haha. Het afscheid nemen vanmiddag om half 7 liep uit op een klein drama, mevrouw heeft duidelijk door dat wij gaan en vind dat helemaal niks, laat zich op de grond zakken trekt een pruillip van hier tot tokio en zet het op een janken! Zo ontzettend zielig dan wil je echt niets liever dan haar optillen en meenemen want die gaat de komende 2 dagen alleen maar erger worden. Maar goed nog even doorbijten het is in ieder geval een goed teken dat ze afscheid nemen erg vind want het zou ook niet best zijn als ze ons bij de deur lachend stond uit te zwaaien!

Hopelijk genieten jullie allemaal weer van de foto's en tot horens!

zaterdag 31 jan.2009

2009-01-31T16:54:00.000-08:00

Vandaag was het : plas in je broek dag. Onze dame vergeet nogal eens aan te geven dat ze moet plassen dus dat betekende vanmorgen 2 x een schone broek halen en omkleden. Verder sprong ze vanmorgen van de wc af toen ze in de gaten had dat wij er waren, was wel leuk om te zien met broek op de knieen kwam ze naar het hekje gerend wat spelen en douchen afscheid. Vanmorgen vrij rustig verder, op zaal wat geholpen en rond 11 uur met Romey vertrokken naar de tuin om even te spelen. De zonnebrillen van papa en mama zijn namelijk erg leuk om mee te spelen (vinden wij iets minder dus die zitten nu in het geheime vak van de tas) Het leverde in ieder geval wel leuke foto's op (zie onderaan) Romey begint afscheid nemen steeds minder leuk te vinden maar helaas moesten wij om 12 uur weg. En ongelofelijk maar waar onze taxi chauffeur is er eentje die zijn afspraken nakomt al 2 dagen steeds op tijd!!!!!!

Vanmiddag was Romey wel al uit bed maar wij konden haar niet zo snel vinden, toen wij haar riepen kwam ze onder tafel waar een stapel kleren lag vandaan en vloog in mijn armen, hoezo blij ons te zien....echt wel! Beetje in tuin gespeeld en na het drinken hebben we 3 kwartier gewacht en is Dion met haar gaan plassen en ja hoor ze kan het wel op de wc, we gaan haar dus maar heel erg trainen als ze hier is want ze verblikt of verbloost niet als ze in haar broek plast en dat is niet echt handig! Vanavond op schoenen jacht geweest voor onder haar jurk die ze aan moet naar de rechter volgende week. Helaas was maat 22 uitverkocht dus toen toch maar 23 gekocht omdat we niks anders konden vinden (denk dat ze veeeeeeeeel te groot zijn dus gaan morgen nog maar even meten, en anders moet ze ze voor een half uur aan en gaan we daarna nieuwe passende schoenen kopen) Het was al met al niet echt een spannende dag, gewoon rustig zijn gangetje. Hier nog even de foto's van vandaag, mini-diva met maja de bij bril!

Welterusten allemaal!

vrijdag 30 jan.2009

2009-01-30T17:23:00.000-08:00

Vanmorgen eerst maar even gebeld met de opa's en oma's want die wilde natuurlijk van alles weten over hun nieuwe kleinkind, was wel weer lekker om het thuisfront te horen. Daarna lekker ontbeten en toen wij de hal in kwamen lopen was onze taxi chauffeur er al (hoezo dit is toch Bolivia???) en na een kort ritje kwamen we bij het weeshuis aan. Doorgegeven hoe laat we weer terug wilde gaan en toen naar binnen. De eerste die wij tegen kwamen was de directrice van het weeshuis die gelijk van alles begon te vragen en ons vervolgens toestemming gaf om Romey te bezoeken. Wij waren in de veronderstelling dat ze nog in bed lag maar madame zat al in de eetzaal aan een soort broodkoek. Helemaal gelukkig was ze niet want ze was aan het huilen toen wij aankwamen (jaja dat kan ze ook hebben we vandaag gemerkt). Na het eten zijn we de hele morgen met zijn 3-en in de tuin geweest, er was een vrijwilligster uit Nederland jarig vandaag en die had allemaal traktaties gemaakt. Een kikker van papier met een ballon en een zakje chips, nou jullie hadden dit moeten zien in het echt ongeveer 60 kinderen wisten niet hoe snel ze de ballonnen uit die kikker moesten halen en het zakje open krijgen. Het was wel leuk om dit te zien. Romey bleef braaf op het bankje zitten maar nadat wij haar geroepen hadden kwam ze ons ook chips brengen. Er zijn heel veel ballonnen gevechten gevoerd onder andere door ons kind die er lustig op los mept! (hoezo timide meisje ????) Daarna zijn wij weggegaan en dat viel niet helemaal goed maar omdat de ballon

gaf ging het redelijk soepel. Buiten stond onze taxi alweer klaar...bijna eng.

Wij zijn naar de supermarkt gegaan en daarna geluncht, na de lunch was het tijd om te skypen met de hele familie Raven, leuk hoor iedereen even in beeld en allemaal met dezelfde grijns op het gezicht gebeiteld (bij ons niet veel anders want het is ook gewoon leuk) Gelijk even een luizencursus gekregen van tante Nicole, nou die was welkom want geloof dat ik er daarna 1 uit mijn eigen haar heb geplukt (dit is niks voor mij). Taxi was weer op tijd...begin mij af te vragen of ik echt nog wel in Bolivia ben zo soepel gaat dit.

Toen wij aankwamen in het weeshuis lag Romey nog te slapen dus mochten wij haar zelf uit bed halen en op de wc zetten ( gisteren dachten we nog dat ze niet zindelijk was omdat ze een luier om had maar ze blijkt best al redelijk zindelijk te zijn kwamen wij achter vandaag) Er zitten ongeveer 30 kinderen in haar groep met 1 leidster dus jullie kunnen je voorstellen hoe dit gaat. Het is echt een gebler van hier tot tokio alles loopt door elkaar trekt aan elkaar en slaat elkaar en ergens daartussen zaten wij. Na ongeveer een uurtje had iedereen pis en kaka gedaan en konden we aan het drinken beginnen, beetje geholpen met uitdelen en opruimen en daarna naar buiten. Romey had haar foto's van ons mee dus ieder kind stond daar aan te trekken net als aan haar knuffel. Dit was iets teveel van het goede dus de waterlanders kwamen weer tevoorschijn en iedereen die te dicht in de buurt kwam kreeg een tik of werd weggeduwd! Na het spelen was het tijd voor het avondeten, moet zeggen heb diep respect voor alle leidsters daar het is een beste klus om 30 kids aan tafel te krijgen. Eten gaat in een tempo dat is echt onvoorstelbaar en iedereen die klaar is gaat terug naar de zaal om in de badkamer gewassen te worden voor het slapen. Geloof mij dit is echt een slagveld..... de leidster loopt heen en weer dus ik (jorna) stond met 30 kids in een badcel omdat dion aan het afruimen en schoonmaken was. Voor je er dus erg in hebt staan er 10 kinderen aan je te trekken die moeten pis of kaka doen, dat gaat nog wel alleen de andere 20 hebben in de tussen tijd de kranen open gezet van de wastafels om vervolgens alles te vullen met water wat ze tegenkomen en die dan lekker rond te spetteren een soort indoor zwembad zeg maar. Dion was inmiddels ook op zaal dus 1 voor 1 de kids over het hek gezet om de badcel leeg te krijgen, je voelt je net oom agent. En dan denk je dat je alles voor elkaar hebt blijkt er 1 in zijn broek gekakaat te hebben, wat een lucht!!!!!! Een paar kids riepen mama kaka en vervolgens stampen 29 vrolijk door de kaka op het tapijt heen (gelukkig had dion Romey op de arm) Jullie zien het we zijn na vandaag door de vuurdoop van kaka,pis en luizen heen (die ons kind helaas ook volop heeft) Afscheid nemen vond Romey niet echt leuk dus besloten om morgen iets eerder weg te gaan anders is het iedere keer precies voor het slapen gaan en we willen niet dat dit een probleem gaat worden. Taxi was er alweer ja echt waar!!! (als je maar genoeg betaalt zegt dion) en op naar huis waar we eerst maar even onder de douche gekropen zijn! Voor de liefhebbers hebben we weer wat foto's van vandaag geplaatst, geniet ervan en tot morgen.

Donderdag 29 jan. 2009

2009-01-29T17:19:00.000-08:00

Hier is ze dan onze dochter Romey

We konden deze blog wel beginnen met het verhaal van de rechtbank maar dat boeit niemand want iedereen zoekt gelijk de foto op en is stik benieuwd naar hoe haar naam is, dus starten we vandaag met Romey!

Vandaag moesten wij om half 3 bij de rechtbank zijn en om 2 uur zouden ze ons met de taxi ophalen. Dus zaten we om 2 uur keurig opgedoft in de hal van het hotel te wachten maar er reed van alles voorbij behalve onze taxi met daarin Ines , Franck en Christine. Zelfs de manager van het hotel begon zich een beetje zorgen te maken en geen discreet bellen met Ines, helaas die had haar telefoon uit, vervolgens ging Dion maar bellen met Franck. Geen probleem ze waren onderweg en zouden er met 5 minuten zijn, inmiddels was het 5 voor half 3 en enigszins ongemakkelijk begonnen wij ons wel te voelen want je wil nergens niet te laat komen en zeker niet bij de rechtbank! Maar goed uiteindelijk kwam de taxi (bleek auto van Christine onze tolk te zijn) en gingen we op pad, Christine kon geen parkeerplek vinden dus wij auto uit en in onze gala outfit over straat naar de rechtbank. Moet zeggen had mij de rechtbank iets anders voorgesteld, de helft lag in puin vanwege een verbouwing en de rest is zeg maar aan verbouwing toe! Ergens boven werden we op een bankje gezet met als achtergrondmuziekje een enorme drilboor...hoezo met elkaar communiceren. Uiteindelijk werden we om 3 uur binnen geroepen en toen was er even paniek want Christine was er nog niet en dan mogen ze niet beginnen want onze tolk ontbreekt. Christine was zich van geen kwaad bewust en kwam op haar dooie akkertje aanwandelen terwijl onze advocate Sandra driftig stond te gebaren dat ze moest opschieten. Goed dan kom je in een kamertje en daar zit dan de rechter die het hele verhaal gaat voorlezen, Christine vertaalt alles en er zitten mensen bij van een organisatie voor de rechten van het kind. Na het beantwoorden van een aantal vragen kwamen dan de verlossende woorden: wij mochten ons een beetje zwanger noemen (zelfs Christine schoot in de lach toen ze dit vertaalde voor ons) Vervolgens werd er nog 1 x gevraagd of wij echt niet gedwongen waren om te adopteren en of wij echt voor Romey wilde zorgen, toen dit bevestigd was kregen wij haar foto te zien! Nou dat was leuk want dit was een foto van toen ze 6 maanden oud was, dus Ines riep gelijk dat ze er zo niet meer uitzag! Vervolgens wachten op het papiertje dat ons toestemming gaf om naar het weeshuis te gaan en daar gingen we, leuk in onze gala outfit weer over straat want Christine stond 2 blokken verderop geparkeerd.

Eenmaal in het weeshuis moesten wij wachten op de psychologe en de sociaal werkster voordat wij Romey te zien kregen, dit duurde ook nog wel even maar rond half 5 kwam dan eindelijk ons kleine meisje binnenwandelen. Helemaal netjes aangekleed en opgedoft en super verlegen, het is ook wat allemaal mensen in een hok die foto's maken en zeggen dat dit nu jouw papa en mama zijn. En papa en mama die maar aan je plukken en in een vreemde taal tegen je praten, kan mij voorstellen dat ze zich opgelaten voelde. We hadden een tekenbord voor haar gekocht en het uitpakken vond ze wel leuk en toen begon ze wat te ontdooien. Wat ons wel opviel is dat ze heel rustig bij ons op schoot bleef zitten alleen mijn panty vond ze in het begin wel wat eng daar wilde ze niet aan voelen. Toen er ook nog een zak snoep kwam was het ijs gebroken (hoor nog iemand een tip geven: de liefde van een kind gaat nu eenmaal door de maag). We mochten haar meenemen naar de tuin van het tehuis waar we wat met haar hebben rondgelopen en geschommeld etc. Om 6 uur kwamen ze eten brengen en mochten wij haar eten geven, geloof mij ik heb in mijn hele leven een kind nog nooit zo zien eten. Kan het bijna niet eten noemen leek meer op schrokken, hele lepels rijst met ananas gingen in een rap tempo naar binnen, het leek wel eten wat je eten kan voordat er iemand anders ermee vandoor gaat. Dion en ik kregen regelmatig ook een hapje van haar dus ze wil wel delen. Daarna ging ze keurig haar bordje wegbrengen en moesten wij plaatsmaken want dat bordje moest weg! Christine kwam ons melden dat wij langzamerhand weg moesten dus hebben wij Romey naar haar slaapzaal gebracht waar wij met een handkus afscheid hebben genomen, moet zeggen had haar het liefste gelijk meegenomen want het rook daar niet echt lekker fris! Ze vond het allemaal wel goed maar toen ze dag moesten zeggen zag je haar wel een beetje vragend kijken van wat gaat er nu weer gebeuren. Morgen mogen we haar zelf wassen en pyama aantrekken dus dat is een iets leuker afscheid dan. Wij gaan nu lekker slapen en wensen jullie veel plezier met lezen

woesdag 28 jan. 2009

2009-01-28T18:19:00.000-08:00

internet ligt eruit dus nu maar even met de iPhone een klein maar goed berichtje.
Morgen moeten we om half 3 bij de rechtbank zijn.
We duimen dat het ook echt doorgaat wat dit is en blijft Bolivia.
Hopelijk kunnen we morgen een foto van ons kleine meisje laten zien en vertellen hoe ze heet.
Dus nu maar hopen dat alles goed gaat en dat het internet morgen werkt
Bedankt voor alle leuke reactie tot nu toe

dinsdag 27 jan. 2009

2009-01-27T13:22:00.000-08:00

Goed dan beginnen we maar met het slechte nieuws; we gaan morgen niet naar de rechter...
Het heeft tot half 6 geduurt vandaag voor wij wat wisten (is 23:30 jullie tijd) vandaar dat de blog vandaag ook zo laat is. Volgens Franck is de zitting donderdag en hij belt ons morgenavond de tijd door......kan wel zeggen dat dit alles flink balen is weer een dag verder maar goed dit is the way it goes in Bolivia dus moeten wij er maar aan wennen.

Vandaag even op visite geweest bij de consul, was wel leuk hij heeft ons wat tips aan de hand gedaan en wat informatie gegeven over de omgeving en gang van zaken hier in Bolivia. Daarna lekker in de zon in onze (bijna) prive tuin lunchen en relaxen aangezien hier de winkels om 12:00 dicht gaan en pas weer rond 14:30 open gaan. Best lullig als je onder het consulaat een mooie shopping mall vind maar dat die dan net dicht is als je weggaat bij de consul.....Na de lunch Franck gebeld maar nog geen nieuws, pas in de middag vertelde hij.
Vanmiddag om half 4 zijn we met de taxi naar het oude stadscentrum gegaan (zuidelijke deel van cochabamba) en hebben daar lekker rondgestruint. Uiteindelijk ergens uitgekomen maar waar???? het was in ieder geval enorm uit de buurt als waar wij dachten te zijn daar kwamen we achter toen we in de taxi naar het appartement zaten, ach we hebben de achterbuurt van cochabamba in ieder geval ook gezien! Eenmaal terug maar weer Franck gebeld, helaas nog geen nieuws Ines kon de advocate niet bereiken dus het kon wel 8 uur vanavond worden. Uiteindelijk was er dan om half 6 het telefoontje met het nieuws dat het donderdag werd....en dat was nou niet echt wat wij wilde horen. Hopelijk morgen beter nieuws te melden

maandag 26 jan. 2009

2009-01-26T11:11:00.000-08:00

Vanmorgen onze eerste ontmoeting gehad met Ines en haar zoon Franck. Het was heel gezellig, af en toe wat verwarrend want Ines praat frans tegen Franck, Franck engels tegen ons en wij onderling af en toe nog even snel in het nederlands om te overleggen, maar wij zijn eruit gekomen met zijn allen. Het was best wel even spannend hoe ze zou zijn, vanuit de NAS waren we voorbereid op een vrouw die nogal bemoeizuchtig kon zijn maar voor zo ver wij het nu kunnen beoordelen is het een superleuke vrouw! Lekker daadkrachtig maar later meer daar over....
Ines heeft ons verteld wat ons een beetje te wachten staat en hoe het straks gaat in het weeshuis. Zoals het nu lijkt krijgen wij morgen te horen of wij woensdag naar de rechter kunnen, Ines heeft tijdens ons gesprek nog gebeld met de advocate of er al wat bekend was maar dit was nog niet het geval (dat was daadkracht nr.1) ook is nog niet bekend hoe laat dan de zitting is, wat wel zeker is dat hoe dan ook wij daarna naar het weeshuis gaan om ons meisje te bezoeken. We hebben ook van Ines gehoord dat zij pas afgelopen vrijdag de foto's en het knuffelpaard naar het weeshuis heeft gebracht omdat anders de tijd tussen voorbereiden op nieuwe papa en mama en de daadwerkelijke aankomst van ons te groot zou zijn en dat zou ons meisje niet kunnen bolwerken. En wij maar denken dat ze al weken (sinds 18 dec. 2008) tegen onze koppen zit aan te kijken, niet dus....
Wij hebben verder vernomen dat ze een leuk meisje is, zeer tenger gebouwd (HELP vrees dat al mijn gekochte kleren te groot zijn, bah wat naar kan ik hier nog een keer shoppen hihi) en ze is wat verlegen. Mannen komen bijna nooit in het weeshuis dus Dion moest maar rekening houden met een aanval van ongeveer een kleine 200 kinderen die hem allemaal papa gaan noemen,blij dat ik een vrouw ben!
Daarna vroeg Ines of wij tevreden waren met het appartement, in gebrekkig frans uitgelegd (want Franck was even wat anders aan het regelen) dat het prima was maar niet ideaal omdat wij allemaal op dezelfde kamer slapen waar ook nog eens de enige TV staat die in het hele pand aanwezig is. Niet echt handig als er straks een meisje moet slapen wiens ouders nog even TV willen kijken. Hop daar ging onze daadkrachtige Ines weer want er waren ook appartementen met 2 slaapkamers, dus dit werd even a la minute geregeld en sinds vanmiddag hebben wij een appartement met 2 slaapkamers (beter gezegd 2 complete appartementen met tussendeur en toegang tot de tuin).
Ideaal, wij zitten goed! Hebben vervolgens nog even met Franck boodschappen gedaan in een enorme supermarkt en hij heeft ons laten zien waar alle barretjes en restaurantjes zitten, en dat is allemaal in de buurt dus perfect! En tot slot begint de zon nu ook nog te schijnen, helemaal goed! Wij duimen voor goed nieuws morgen......

aankomst in Bolivia 25 jan 2009

2009-01-25T12:38:00.000-08:00

Zaterdag 24 jan zijn wij dan eindelijk vertrokken om ons meisje te gaan ophalen. Donderdag morgen was het nog niet zeker of wij toestemming hadden om af te reizen maar het leek allemaal wel goed dus hebben wij de gok genomen en zijn tickets gaan reserveren....

Gelukkig kregen wij s' middags het verlossende bericht dat alles kon doorgaan en konden wij onze koffers inpakken. Zaterdag vlogen wij in een kleine 12 uur naar Sao Paulo om daar vervolgens te overnachten omdat er geen vliegtuig meer naar Bolivia ging om die tijd, dus vanmorgen na een lekker ontbijt zijn we weer op pad gegaan richting Bolivia. Helaas geen directe vlucht dus via Paraguay naar Cochabamba Bolivia.

Vandaag is er een referendum in Bolivia dus is het niet toegestaan om met auto's te rijden, het was dus ook wel even spannend of het hotel een vergunning had gekregen om te rijden en er dus iemand zou staan om ons op te halen.... Gelukkig was het gelukt en stond er iemand van Anteus (ons appartement/hotel) op ons te wachten. Wel raar hoor, zo'n ritje op een lege weg maar het schoot wel lekker op haha.

De boel uitgepakt en vervolgens geprobeerd om het thuisfront te bereiken via skype, ging niet helemaal zoals het moest maar daar gaan we nog wel mee aan de gang, Mobiel bellen met Ines onze contactpersoon hier gaat ook wat moeizaam dus in de lobby gebeld om te horen of wij nu morgen wel of niet bij de rechtbank moeten zijn en zo ja hoe laat? Moet zeggen met mijn vastgeroeste Frans was dit best een klusje maar met een beetje hulp van de receptionist en de bell boy zijn we er inmiddels achter dat er morgen geen afspraak is met de rechter....mooi shit want dit betekent uitstel en dan mogen wij ook niet naar het weeshuis om onze dochter te bezoeken. Wanneer het dan wel gaat gebeuren horen we morgen wel van Ines als ze hier komt om 11:00, we hopen dat het dan dinsdag of woensdag gaat worden maar wie weet wordt het wel pas volgende week of zo.....duimen maar!

Er rest ons dan ook niks anders dan vandaag een beetje hangen en TV kijken aangezien wij vanwege het referendum niet de straat op mogen